Technical help

▼

Sunday, October 19, 2008

သံလြင္အိပ္မက္ထဲက ေျခရာေတြ


သံလြင္အိပ္မက္ အတြဲ (၂)၊ အမွတ္ (၃) ထြက္ပါၿပီ။ အယ္ဒီတာ တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့ဂါ ေနဘုန္းလတ္ကို ရုံးထုတ္စဥ္က သံလြင္အိပ္မက္အတြက္ ဆိုၿပီး သူရြတ္ျပခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ အပါအ၀င္ အျခား ဘေလာ့ဂါ ေတြ စာေရးသူေတြရဲ႕ ၀တၳဳတို ေဆာင္းပါး ကဗ်ာ ေတြကို ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ အားျဖည့္ထားပါတယ္။

ပန္ဒိုရာ ေရးတဲ့ ေျခရာခၽြန္ျမ ဆိုတဲ့ ၀တၳဳတိုေလး တစ္ပုဒ္ကိုလည္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

...............

ဒီအခ်ိန္ကုိေရာက္လွ်င္ သူ႕ရင္ထဲ ေႏြးေထြးလာသည္။ အကာအရံမ်ားျဖင့္ ၀န္းရံေနေသာ သူ႕အလုပ္ေနရာတြင္ လြတ္ေနေသာ ထိုေအာက္ေျခ ေထာင့္ကြက္လပ္ကေလး ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္လွ်င္ သပ္ရပ္ေသာ လမ္းမတခုကို တပိုင္းတစ ျမင္ရမည္။ ထိုတပိုင္းတစ ျပကြက္တြင္ ဒီအခ်ိန္ေရာက္တိုင္း စည္း၀ါးက်နစြာ ဖြဲ႕ႏြဲ႕ထားေသာ သံစဥ္ခ်ိဳ တစ္ပုဒ္ ရုိုုက္ခတ္ လာမည္။ အဲသည္ သံစဥ္ခ်ိဳေလးကို နက္ေမွာင္ေမွာင္ ေျပာင္လက္လက္ ရွဴးဖိနပ္ခၽြန္ေလး တစ္ရံျဖင့္ ေဘာင္ခတ္ထားသည့္ ေျခေထာက္ကေလးက ဖန္ဆင္းထားပါသည္။

ကံေကာင္းေသာေန႕မ်ားတြင္ လမ္းမမွာ ကားလာေနသျဖင့္ ေျခေထာက္ကေလးသည္ ေခတၱရပ္တန္႕ေစာင့္ဆိုင္း ေနရတတ္သည္။ အဲသည္ အခါမ်ိဳးမွာ သူ႕အတြက္ ေျခေထာက္ကေလးကို ေငးေမာခ်ိန္ ပိုရေလ့ရွိသည္။ လမ္းကို ျဖတ္မကူးခင္မွာ ခဲတံေခ်ာင္းေလးေလာက္ ေသးခၽြန္ခၽြန္ ဖိနပ္ခြာကေလး ေပၚမွာ ေျခလွမ္းကို ထိန္းလိုက္ပံု။ ကားကို ေစာင့္ေနခ်ိန္တြင္ အိေျႏၵရရ ရပ္ေနပံု။ ကားမ်ား ရွင္းသြားမွ မေႏွးလြန္း မျမန္လြန္း ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ တလွမ္းခ်င္း ဆက္လွမ္းထြက္သြားပံု။ မႏြဲ႕ေသာ သို႕ေသာ္ ဆတ္ေတာက္ေတာက္လည္း ျဖစ္မေနေသာ မေႏွးေသာ သို႕ေသာ္ ပ်ာယာခတ္ျခင္းမ်ိဳးလည္း ျဖစ္မေနေသာ ေျခလွမ္းမ်ား ပိုင္ရွင္။ သည္လို မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟာ ရုပ္ကေလးလည္းလွ စိတ္ထားကေလးလည္း သိမ္ေမြ႕သူ ျဖစ္ရမည္ဟု ဆိုင္ဆိုင္မဆိုင္ဆိုင္ သူ တိတ္တခိုး ေကာက္ခ်က္ခ်သည္။ .................

ဆက္ဖတ္ရန္ ဒီကို သြားပါ။
at

7 comments:

  1. Moe Cho ThinnOctober 19, 2008 at 12:35 PM

    မဂၢဇင္းမွာ သြားဖတ္ၿပီးသြားၿပီ။
    ဖိနပ္ေလးက စြဲလန္းစရာပါပဲ ညီမေရ။

    ReplyDelete
  2. MELODYMAUNGOctober 19, 2008 at 7:39 PM

    ဇတ္သိမ္းေလးကလဲေနာ္.. အိအိ..
    မပန္ေရ ဒီအပုဒ္က အဲ႕မွာ ေပၚျပဴလာအျဖစ္ဆံုးပဲဗ်ိဳ
    :)

    ReplyDelete
  3. wai lin tunOctober 19, 2008 at 11:57 PM

    ဒီ၀တၳဳေလးကုိဖတ္ရင္း သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႕ ကဗ်ာထဲက စကားလုံးေလးတလုံးကုိ သြားသတိရမိတယ္။ ဒီဇာတ္လမ္းေလးနဲ႔ လုိက္ဖက္မလားလုိ႔ပါ။
    သူမကုိ ေဒါက္ဖိနပ္ေပၚ ဘယ္သူတင္ေပးသြားတာလဲ တဲ့။

    ReplyDelete
  4. ပံုရိပ္ / Pon YateOctober 20, 2008 at 12:32 AM

    မပန္ အရမ္းေကာင္းတာပဲ...။

    ReplyDelete
  5. လင္းOctober 20, 2008 at 9:00 AM

    ေကာင္းလိုက္တာ။ ၀ထၳဳေတြ မ်ားမ်ားေရးပါ

    ReplyDelete
  6. kayOctober 20, 2008 at 5:28 PM

    ပန္ပန္ေရ-
    ျဖစ္တတ္တဲ့ အလြဲေလးေတြေပါ့ေနာ္။ ဒီတခါ မေနာက္ဘူးေနာ္။ ေသေသခ်ာခ်ာကို ခံစားသြားတယ္။

    ReplyDelete
  7. pandoraOctober 22, 2008 at 11:56 PM

    မမိုးခ်ိဳသင္း.. မယ္ေမာင္ ပံုရိပ္ လာအားေပးတာ ေက်းဇူးးပါ။
    ကိုေ၀လင္း စာေၾကာင္းေလးအတြက္ ေက်းဇူး. စဥ္းစားစရာ ပိုျဖစ္သြားၿပီ။

    ReplyDelete