Technical help

▼

Thursday, November 5, 2009

ကိုယ္ေတာ္ႏွစ္ပါးပံုျပင္



ကိုယ္ေတာ္ႏွစ္ပါးပံုျပင္

အမုန္း အၿငိဳး အာဃာတ
ႀကိဳတင္ တဖက္သက္ ဆံုးျဖတ္မႈေတြနဲ႕
ရုပ္လံုးၾကြေနတဲ့ ဖန္တီးမႈရဲ႕အေရာင္ဆိုတာ
အနယ္အႏွစ္ထျခင္းသာ
အမႈန္အမႊားေတြ သင့္ရင္မွာ
တခ်ိန္လံုး တတြတ္တြတ္ လြယ္ပိုးထားစဥ္
မာတုဂါမက ျမစ္ကမ္းမွာ က်န္ခဲ့ၿပီေလ.. အရွင္။

ပန္ဒိုရာ
at

22 comments:

  1. AnonymousNovember 5, 2009 at 2:00 AM

    မာတုဂါမက third party လား။ အာဃာတရဲ႕ အေၾကာင္းတရားလားဟင္။

    ReplyDelete
  2. Htar MNovember 5, 2009 at 2:36 AM

    Nice... :)

    ReplyDelete
  3. ကိုခ်စ္ေဖNovember 5, 2009 at 2:52 AM

    ကိုယ္ေတာ္ေလးျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ ျမစ္ကမ္းပါးတခုခုမွာ
    မာတုကာမေလးကိုထားခဲ့ရေတာ့မွာပဲ..က်ေနာ္ကေတာ့
    ဂဂၤါျမစ္ကမ္းေဘးက ကူးတို႔သမားႀကီးသိဒၶတၳပဲျဖစ္ခ်င္
    တယ္.

    ReplyDelete
  4. ကိုလူေထြးNovember 5, 2009 at 4:47 AM

    သားသားအတြက္ ျမင့္လြန္းတယ္...

    းဝ)

    ReplyDelete
  5. ေရႊရတုမွတ္တမ္းNovember 5, 2009 at 6:04 AM

    တကာမၾကီး...စိတ္ေအးေအးးထားေနပါ..

    ReplyDelete
  6. အိျႏၵာNovember 5, 2009 at 7:51 AM

    ပန္ပန္ေရ...

    ေက်းဇူးပဲ...

    ထပ္တူခံစားေပးတာအတြက္

    ReplyDelete
  7. ဒ႑ာရီNovember 5, 2009 at 10:37 AM

    မမရဲ႕ ကဗ်ာေလးက ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္။ ျမင့္ေတာ့ သိပ္နားမလည္ဘူး။ း)
    ဒါေပမယ့္ အညိဳးအေတးေတြကိုေတာ့ ေၾကာက္တယ္။

    ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

    ReplyDelete
  8. သိဂၤါေက်ာ္November 5, 2009 at 11:11 AM

    အဲဒီပံုျပင္ေလး တစ္ခါ ျပန္ခဲ့ဖူးတယ္။
    ကဗ်ာေလး ေရးထားတာ အရမ္းလွတယ္။

    ReplyDelete
  9. ခေရညိဳNovember 5, 2009 at 11:43 AM

    အမုန္း အၿငိဳး အာဃာတ ေတြကိုေတာ့အေၾကာက္ဆုံးပဲ

    ReplyDelete
  10. littlebrookNovember 5, 2009 at 12:42 PM

    အဲ့ပံု၀တၳဳေလးကို ဒီလိုေလးေရးလိုက္ေတာ့
    ပိုပဲလွသြားသလို ...
    ဒါေပမယ့္ ပံုကိုမသိထားရင္ ေနာက္ဆံုးက
    မာတုဂါမ ျမစ္ကမ္းမွာက်န္ခဲ့ေၾကာင္း သိမွာမဟုတ္ေနာ္ ..

    ReplyDelete
  11. Nge NaingNovember 5, 2009 at 4:29 PM

    မပန္ဒိုရာေရ လာဖတ္သြားပါတယ္။ ဒါေပယ့္ သိပ္လည္း နားမလည္ဘူး။ ကၽြန္မက စာကို အတည့္ေရးမွ တ၀က္ရိပ္မိတယ္။

    ReplyDelete
  12. Mogok TharNovember 5, 2009 at 6:46 PM

    သိပ္လွတယ္
    (ကဗ်ာကို ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ အျပင္မွာ မျပင္ဖူးပါ)

    ReplyDelete
  13. Mogok TharNovember 5, 2009 at 6:48 PM

    အျပင္မွာ “မပန္”ကို မျမင္ဖူးပါ ဆိုလိုရင္း ျဖစ္ပါသည္။ စာလံုးေပါင္းမွာ သြားလို႔ပါ ခင္ဗ်။

    ReplyDelete
  14. RitaNovember 5, 2009 at 7:02 PM

    ေကာင္းလိုက္တာ။ ေရးတတ္လိုက္တာ။
    တခါတခါက် မာတုဂါမကို ေတာက္ေလွ်ာက္သယ္မိေနတတ္တယ္။ ကိုယ့္ဘာသာ သတိမထားမိဘူး။

    ReplyDelete
  15. MANORHARYNovember 5, 2009 at 7:09 PM

    Zen ကဗ်ာေပါ့ :)
    တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ တကယ္မထားခဲ့ပဲထားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ တတ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ထားခဲ့လိုက္ပါလ်က္နဲ႔ လူသိေအာင္ မေၿပာခဲ့ၾကဘူး။

    ReplyDelete
  16. ကုိေပါNovember 5, 2009 at 10:06 PM

    ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚဖက္မွာ ျမစ္ေခ်ာင္းေတြမ်ားသလုိ မာတုဂါမေတြကလည္း မ်ားတယ္ဗ်။ ခ်ီပုိးလုိ႔ မကုန္ႏုိင္ဘူး။ း-)

    ReplyDelete
  17. ကုိေပါNovember 5, 2009 at 10:08 PM

    ေမ့လုိ႔ဗ်.... မဒမ္ေပါက ေျပာေနတယ္။ ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ျမင္ေတာ့ ေတာင္ၿပဳံးက မင္းႀကီးမင္းေလး အေၾကာင္း ေရးတာမွတ္လုိ႔တဲ့။

    ReplyDelete
  18. သင္ကာNovember 6, 2009 at 12:07 AM

    ဂ်ပန္စ်င္ဘာသာ ပံုျပင္ေလးပဲဗ်။
    ေကာင္းပါ့။ မပန္ေရးတာ က်စ္လစ္သြားတယ္။

    သင္ကာ

    ReplyDelete
  19. သစ္နက္ဆူးNovember 6, 2009 at 3:26 AM

    မပန္..
    ကဗ်ာစတိုင္ေလးက သိပ္ဆန္းတယ္ဗ်ာ..
    ဖတ္ေနရင္းနဲ ့...သိသလိုလို..
    သိသလိုလိုနဲ ့ မသိသလိုလို..။
    အဲဒီခံစားမႈမ်ိဳးကို က်ေနာ္ၾကိဳက္တယ္..။
    ကြန္မန္ ့ေတြမွာေရးထားသလို ပုံျပင္ကို ခံစားေရးထားတာဆိုရင္ေတာ့...က်ေနာ္မေျပာတတ္ဘူး။။
    ပံျပင္ကို မဖတ္မသိထားတဲ့ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့
    ကဗ်ာကိုဖတ္ရတာ ပိုၾကိဳက္တယ္..။
    စာဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ကဗ်ာဘျဲဖစ္ျဖစ္ ၊ပန္းခ်ီဘဲျဖစ္ျဖစ္ ..
    တိုကရိုက္သိရွိနားလည္ေနရင္ ေပါ့ေနတယ္..။
    မပန္ကို က်ေနာ္ ခ်ီးက်ဴးေလးစားပါတယ္ဗ်ာ..။

    ReplyDelete
  20. တန္ခူးNovember 6, 2009 at 11:41 PM

    တိုေပမယ့္ က်စ္လစ္ျပီး ေပးခ်င္တဲ့ မက္ေဆ့စ္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ေပးသြားနိုင္တယ္…
    မာတုဂါမကို ျမစ္ကမ္းမွာ ထားနုိင္ၾကပါေစလို ့… ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လဲ ၾကိဳးစားေနဆဲပါ…

    ReplyDelete
  21. သက္ေဝNovember 7, 2009 at 1:19 PM

    မာတုဂါမကို ျမစ္ကမ္းမွာ မခ်န္ထားခဲ့ႏိုင္တဲ့သူေတြ ေလာကၾကီးမွာ အမ်ားၾကီး...
    စဥ္းစားထားပံုေလးကို သေဘာက်တယ္...

    ReplyDelete
  22. HmNovember 8, 2009 at 11:29 AM

    She said left...
    Bar phyit nay ...?

    ReplyDelete