
ပံုက ေခ်ာက္ခ်ားစရာ အေရာင္ေတြနဲ႕ မိႈင္းမႈန္ရီေ၀ ေမွာင္လို႕။ စုန္းတေစၧအမႈး ဆိတ္သိုးၾကီးရဲ႕ ေရွ႕မွာ စုေ၀းေနရတဲ့ လူေတြ (စုန္းကေ၀ေတြ) အားလံုး ေၾကာက္ရြ႕ံတုန္လႈပ္ေနၾကတာကို အတိုင္းသား ျမင္ရမယ္။ ဆိတ္သိုးၾကီးကိုေတာ့ ပန္းခ်ီဆရာက အရိပ္မည္းမည္းၾကီးသဖြယ္ အားလံုးနက္ေအာင္ ျခယ္ထားတယ္။ ေခါင္းေတာင္ နာလံမထူႏိုင္တဲ့ လူအုပ္ထဲမွာ ညာဖက္စြန္းက သီးသန္႕ဆန္ဆန္ထိုင္ေနတဲ့ အနက္ေရာင္၀တ္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပဲ မေၾကာက္တန္း စိုက္ၾကည့္ေနေလရဲ႕။
တကယ္ကေတာ့ ေဆတန္က သူ႕သားကို သူျပန္စားေနတဲ့ ပန္းခ်ီကား (Saturn Devouring His Son.) က ပိုနာမည္ၾကီးခဲ့တာပါ။ ေရာမ ေဆတန္နတ္ က သူ႕ကေလးကို သူျပန္စားေနပံုကို ေၾကာက္စရာ သရုပ္ေဖာ္ထားတယ္။ အနက္ေရာင္ေနာက္ခံမွာ ေဆတန္ရဲ႕ ေျခလက္ေတြနဲ႕ ေခါင္းၾကီးကပဲ ထင္းထင္းၾကီးထြက္ေနတယ္။ မ်က္လံုးၾကီးေတြလည္း ျပဴးလို႕ ရူးသြပ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေပးနဲ႕။ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြက သူ႕သားရဲ႕ ေက်ာကို ကုတ္ျခစ္ ေဖာက္ထြင္းထားတယ္။ သူ႕သားရဲ႕ ေခါင္းနဲ႕ ွဗယ္လက္ကိုေတာ့ ကိုက္ျဖတ္၀ါးမ်ိဳၿပီးခဲ့ၿပီ။ လႈပ္ရွားမႈမဲ့စြာ တြဲေလာင္းက်ေနတဲ့ က်န္ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပိုင္းက ေသြးဆုတ္ ျဖဴေရာ္ေနတာကို စြန္းေပေနတဲ့ ေသြးရဲရဲနဲ႕ contrast လုပ္ထားတယ္။ အဲဒီပံုကို ၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီမွာ ပဲ ၾကြက္ေခါက္ၿပီး ၾကည့္ပါေတာ့။
ေနာက္ထပ္ အဲဒီလို ပန္းခ်ီေတြ သူေတာ္ေတာ္ဆြဲခဲ့တယ္။ အႏုပညာဆိုတာကေတာ့ ေခတ္အဆက္ဆက္ကို ထင္ဟပ္ခဲ့တာပဲ။ ပန္းခ်ီဆရာ ဘာေတြေျပာခ်င္ခဲ့သလဲ။
source: Wiki အပါအ၀င္ အင္တာနက္မွ ရယူ၏။
link to Goya page https://www.artsy.net/artist/francisco-de-goya
စုန္းကေ၀ညီလာခံ ေထာက္ခံပြဲေတြက မတက္မေနရတဲ့။ စုန္းေတြက ေလွကား ခုႏွစ္ထစ္ကို တက္ဖို႔ အေရး တစ္ထစ္ၿတက္ဖို႔ေတာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာသတဲ့။ မယံုရင္ ပံုျပင္မွတ္။
ReplyDeleteပန္းခ်ီကားမ်ား အားလာေရာက္အားေပးပါသည္။ ၾကိဳက္ပါတယ္ဗ်ာ ဒီလို ဖြင့္ဆိုခ်က္ေလးေတြပါတာ
ReplyDeleteညီညီေရ မယံုခ်င္လည္း ပံုျပင္မဟုတ္ေတာ့ ခက္ၾကတာေပါ့ေနာ္.
ReplyDeleteေမာင္ေဂါက္ေရ အားေပးတာေက်းဇူးပါ.