ဟင္းလင္းျပင္ထဲက လင္းလက္တဲ့သံစဥ္ေတြ

အမွန္တရားဆိုတာ
လမ္းမေတြေပၚမွာ စီတန္းလွည့္လည္တယ္
သံတိုင္ေတြေနာက္မွာ အံႀကိတ္ခံတယ္
မီးသၿဂိဳလ္စက္ထဲက တိတ္တိိတ္ပုန္း ျပာေတြနဲ႕အတူ ပ်ံ႕လြင့္တယ္
တကယ္ေတာ့ အမွန္တရားဆိုသာ
ေဆတန္နတ္ဆိုး ကြယ္လွ်ိဳးထားတဲ့
နကၡတ္တာရာေတြျဖစ္တယ္။

ေခတ္ႀကီးကိုက မေကာင္းလွေပဘူး
တက္မပါ လက္ဗလာနဲ႕ ေလွာ္ရတဲ့ေခတ္
ေရနစ္သူဆြဲတဲ့ေကာက္ရိုး ပိုးထိုးေနတဲ့ေခတ္
သစၥာတရား ျခစားခံထားရတဲ့ေခတ္။

စၾကၤာ၀ဠာကို ဆုပ္ကိုင္ၾကည့္ခ်င္ေသးတဲ့
ဒီေကာင္ရဲ႕လက္ေတြကေတာ့ ေသးေကြးလြန္းလွပါတယ္
ၾကယ္ျဖစ္ခြင့္မရေသးတဲ့ ျဂိဳဟ္ပဲ့မို႕
နဂါးေငြ႕တန္းကိုတမ္းတတယ္
လေရာင္ကိုခ်ဥ္ျခင္းတပ္ကာမွ
ေနပူျပင္းေတြပဲ တစ္စင္းၿပီးတစ္စင္း ထြက္လာတယ္။

ဟင္းလင္းျပင္ရဲ႕ နိယာမက
ေအးစက္ေတာင့္တင္းလွတယ္
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ တြင္းနက္ထဲၿပိဳက်
မၾကာခဏ ပံုစံပ်က္ယြင္း
မလင္းမခ်င္းေတာ့ ျဖစ္တည္ေနရဦးမယ္။

တခ်ိဳ႕က ေကာင္းကင္ကိုရွာတယ္
တခ်ိဳ႕က အလင္းေရာင္ကိုရွာတယ္္
တခ်ိဳ႕က ၿဂိဳဟ္စီးၿဂိဳဟ္နင္းေတြၾကည့္တယ္
အဲဒီၾကားကနယ္နိမိတ္ေတြကို
ဒစ္ဂ်စ္တယ္တံခါးနဲ႕ ဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့
ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုး ပြက္ေလာရိုက္ေစတယ္။

ေပါက္ကြဲျခင္းဆိုတာ
စၾကာၤ၀ဠာအသစ္ေတာင္ အစျဖစ္ေစသတဲ့
ၿပိဳကြဲပြန္းရွ ထြက္က်လာတဲ့
လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕ လင္းလက္တဲ့ သံစဥ္ေတြ
ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႕ ပဲ့တင္ျပန္ထူးၾကမယ္။


ပန္ဒိုရာ