Technical help

▼

Monday, September 7, 2009

အျပာေရာင္ကၽြန္း - ၂



အျပာေရာင္ကၽြန္း - ၂


ျပာမိႈင္းျခင္းေတြ ဖိသိပ္ခံထားရရင္
ကၽြန္းလို႕ေခၚတယ္
တြမ္ဟန္႕စ္က ၀ီလဆင္ကို ဖက္ထားခဲ့တယ္
တြမ္ဟန္႕စ္က ေဘာလံုးေလးကို ဖက္ထားခဲ့တယ္
တြမ္ဟန္႕စ္က ပါဆယ္ထုပ္ကေလးကို
ေရမစိုေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တယ္
နံရံျပာျပာေတြေပၚ ငါကုတ္ျခစ္မိတိုုင္းေတာ့
ဂၽြန္႔မွာ ကြဲအက္ရွတ ေအာ္ဟစ္ရတယ္
စင္ေရာ္တစ္ေကာင္ သုတ္ခနဲ နားသြားတိုင္းလည္း
ခုိငွက္အထင္နဲ႕
ငါက သေကၤတေတြ ပို႕ပို႕ေပးေနတတ္တယ္
သူတို႕ ငါ့ကို လိုက္ရွာေနေလာက္ၿပီ
သူတို႕ တေန႕လာေခၚၾကေတာ့မွာပါ
ဟိုမွာ မီးခိုးလူလူနဲ႕
ဟိုမွာ ရြက္တိုင္ေတြ ျမင္ေနရၿပီ
ဟုိမွာ ငါ့အခ်က္ျပမီးကို ေတြ႕သြားသလား
ဟိုမွာ ဥၾသမႈတ္သံ ၾကားရၿပီ
သေဘၤာက ေ၀းရာကနီးလာတယ္
သေဘၤာက ကၽြန္းဆီဦးမတည္ပဲ ကပ္ေကြ႕သြားတယ္
သေဘၤာက သူ႕လမ္းေၾကာင္းအတုိင္း ငဲ့မၾကည့္ဘဲသြားတယ္
သေဘၤာက….
သံလိုက္အိမ္ေျမွာင္ေတြ ေရဒါေတြက
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လြတ္ေျမာက္လိုမႈကို မဖတ္တတ္ဘူး
သေဘၤာက….
သေဘၤာက ပင္လယ္ဓားျပေတြခ်ည္း ပါလာလို႕
ငါ့ကိုကယ္မွာမဟုတ္တဲ့ သူေတြ ထိုးဆိုက္ၾက
ေျမပံုအညႊန္းေတြ ျငင္းခံုၾက
ဓားခုတ္ၾက ေသနတ္ပစ္ၾက
အခ်င္းခ်င္းအဆိပ္ခပ္ၾက
အပုပ္ေကာင္ေတြပဲက်န္လို႕ ပင္လယ္ထဲ ပစ္ပစ္ခ်ရတယ္
သမုဒၵရာရဲ႕ နိယာမကလည္း ကမ္းစပ္ကို ျပန္ပုတ္ထုတ္ျပန္တယ္
ေနာက္ေတာ့လည္း ငါ့ဂူေလးထဲျပန္၀င္ရတာပဲ
သူတို႕ရူးသြပ္ေနၾကတဲ့ ရတနာပံုထဲ ထိုးဖြရင္း
စားေသာက္လို႕မရတဲ့ ေက်ာက္တံုးလက္လက္ေတြကို
ဟိုဒီပစ္ေပါက္ၿပီး ရယ္ေမာလုိက္တယ္
ဒါက ခ်စ္သူနဲ႕ျပန္ေတြ႕ရင္ လည္မွာဆြဲဖို႕
စသည္ျဖင့္ စိတ္ကူးယဥ္တယ္
ဒီလိုပဲ တေန႕ တေန႕
ငါရယ္ ဂၽြန္ရယ္
အုန္းပင္ေပၚက အထစ္အထစ္ေတြရယ္…။


ပန္ဒိုရာ

(အျပာေရာင္ကၽြန္း - ၁ ဖတ္ရန္)
at

21 comments:

  1. ATNSeptember 7, 2009 at 12:58 AM

    ဖတ္ရတာ ေမာတယ္... ေရတိုက္ပါ...
    ေရမရွိရင္ ဘီယာ... စိတ္မဆိုးဘူး... း)

    ReplyDelete
  2. khin oo maySeptember 7, 2009 at 1:18 AM

    တစ္နဲ႕ နစ္ႀကားမွာ ဘာၿဖစ္လုိ႕တစ္နစ္ေက်ာ္ႀကာရတာလဲ။

    ReplyDelete
  3. kohanSeptember 7, 2009 at 1:25 AM

    အျပာေရာင္ကၽြန္းမွာ ငါနဲ႔ ဂၽြန္ ကုိလာေတြ႔ျပီး စကားေျပာသြားတယ္အမ ကယ္ေတာ႔ မကယ္လာခဲ႔ဘူူး သူတုိ႔ကအဲမွာပဲေပ်ာ္ေနပီဆုိလုိ႔.......

    ReplyDelete
  4. ညိမ္းညိဳSeptember 7, 2009 at 2:24 AM

    မႀကီးပန္ရဲ႕ အႏုပညာဓာတ္မ်ားမွ အၿမဲတေစမီးခတ္လ်က္

    ReplyDelete
  5. MANORHARYSeptember 7, 2009 at 7:07 AM

    အၿပာေရာင္ေတြဖိသိပ္ခံထားရရင္
    ကၽြန္းလို႔ေခၚတယ္တဲ့
    ကၽြန္းေတြသိပ္မ်ားတာပဲ
    ငါ့ကမၻာမွာေၿပာပါတယ္..
    နယ္ေၿမသစ္ရွာၾကစို႔...............

    ReplyDelete
  6. Nge NaingSeptember 7, 2009 at 7:55 AM

    ကဗ်ာကို ၅၀% ခန္႔သာ နားလည္ေပမယ့္ ခံစားသြားပါတယ္..

    ReplyDelete
  7. မင္းေနေ၀းSeptember 7, 2009 at 10:09 AM

    လြတ္ေျမာက္ျခင္းက တစ္ခါတစ္ရံမွာ အဓိပၸါယ္မရွိဘူး ... မနက္ျဖန္ကို မျမင္ႏိုင္သလိုပါပဲ .. ဒီေန႕က
    ကိုယ္ေတြ႕ေတြပဲ

    ReplyDelete
  8. သိဂၤါေက်ာ္September 7, 2009 at 12:49 PM

    အျပာေရာင္ ကၽြန္းေပၚမွာ
    ကမၻာဦး သတၱဝါေတြ မရွိတာ
    အမ်ားၾကီး ေတာ္ေသးတယ္ေနာ္...။

    ReplyDelete
  9. ခေရညိဳSeptember 7, 2009 at 12:55 PM

    အျပာေရာင္ကြၽန္းေလးကို
    ဖတ္ရတာေမာလိုက္တာ

    ReplyDelete
  10. ေဇေဇာ္September 7, 2009 at 1:41 PM

    အျပာေရာင္ကၽြန္း - ၃၊ ၄၊ ၅၊ ...ဆိုၿပီး ဆက္ေရးဖို႔ အစီအစဥ္ရွိရင္ ေနာက္ထပ္ အၾကာႀကီး မေနနဲ႔ေနာ္။ ျမန္ျမန္တင္ေပး။ ေစာင့္ဖတ္ရတာ ရင္ေမာလို႔... ...

    ReplyDelete
  11. kaySeptember 7, 2009 at 3:46 PM

    ကဗ်ာေလးကေတာ့.. အခါတိုင္းလို.. မွိဳင္းမွံဳမွံဳ..စူးရွရွ..
    တြမ္ဟန္စ္ တို႕..၀ီလဆင္ တို႕.. ကို cast away ထဲကေန..ဗမာမူ ျပဳ ျပီး ခံစား ၾကည့္မိတယ္..
    ဂၽြန္ကုိပါ..ဗမာမူ ျပဳၾကည့္မိေသးတယ္။ း)

    ReplyDelete
  12. အိျႏၵာSeptember 7, 2009 at 7:40 PM

    အျပာေရာက္ကၽြန္းမွာ..

    ျပာေနာက္ေနေအာက္ ေအာ္ေနရတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြရွိတယ္....

    စားလို႔ေသာက္လို႔မရတဲ့ ရတနာပံုေဆာင္ခဲေတြရွိတယ္..

    တိတ္တဆိတ္ျမွတ္ႏွံခံေနရတဲ့ ဘ၀အေသေတြရွိတယ္..

    ဟိုးးးးးးးးးးက

    မီးခိုးေငြ႔တလူလူအတိုင္း....
    အလြမ္းေတြ အူ..တက္လာရင္ေတာ့......

    ReplyDelete
  13. လင္းဒီပSeptember 7, 2009 at 8:28 PM

    အစ္မ ပင္လယ္နဲဲ႕ပတ္သက္တဲ့ကဗ်ာေလးေတြေရးလိုက္တိုင္း တစ္မ်ိဳးေလးေတြ ခံစားရတယ္။။။ မွတ္မိသေလာက္ ေလးပုဒ္ေလာက္ရွိျပီ ပင္လယ္နဲ႕ပတ္သက္ျပီး အစ္မေရးတာေတြ ဖတ္ဖူးတာ..။

    ReplyDelete
  14. ၿငိမ္းေ၀September 8, 2009 at 1:26 PM

    ေဒၚပန္ေလး..
    က်ေနာ္ တခါတုန္းက တံတားျကီးတခုေပၚကေနျပီး က်ြန္းကေလးတက်ြန္းကို ဓါတ္ပံုရိုက္ယူခဲ့ဖူးတယ္။အႀကီးအက်ယ္ အထီးက်န္ဆန္လြန္းတဲ့အခ်ိန္တုန္းကေပါ့။အခု ခင္ဗ်ားရဲ့အျပာေရာင္ကၽြန္းကဗ်ာကိုဖတ္ေတာ့ က်ေနာ္ အဲဒီဓါတ္ပုံေလးကို ျပန္ျပီးျကည့္မိျပန္တာေပါ့။

    ReplyDelete
  15. Moe Myint TaneSeptember 9, 2009 at 1:16 AM

    လြတ္ေျမာက္မႈရဲ႕ အဆံုးစြန္မွာ မလြတ္ေျမာက္မႈေတြ ရွိေနတယ္။ ဒီလိုပါဘဲ မလြတ္ေျမာက္မႈရဲ႕ အဆံုးစြန္မွာလဲ လြတ္ေျမာက္မႈေတြ ရွိေနတတ္ျပန္တယ္။


    စိတ္၏ေစရာနာခံေလေသာ
    မိုးျမင္႔တိမ္

    ReplyDelete
  16. တန္ခူးSeptember 9, 2009 at 12:43 PM

    ပန္ေရ… အျပာေရာင္ကြ်န္းတကြ်န္းေပၚမွာ ဘယ္သူကမွ ခ်ဴပ္ေႏွာင္မထားပါပဲနဲ ့ စိတ္ေတြအက်ဥ္းက်ေနတယ္… အဲဒါလူ ့စိတ္လုိ ့ပဲ ဆုိဦးမလားေနာ္…

    ReplyDelete
  17. လင္းၾကယ္ျဖဴSeptember 10, 2009 at 6:25 AM

    သမုဒၵရာရဲ႕ နိယာမကလည္း ကမ္းစပ္ကို ျပန္ပုတ္ထုတ္ျပန္တယ္..

    ႊအဲ့ဒီ့စာသားေလးကို အရမ္းၾကိဳက္တယ္..
    အဲ..ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လံုးကလည္း ေကာင္းတယ္..
    ဆက္လက္ေအာင္ျမင္ပါေစခင္ဗ်ာ..

    ReplyDelete
  18. blueskyforestSeptember 11, 2009 at 9:29 AM

    ကဗ်ာေတြကိုမ်ားမ်ားေရးေစခ်င္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ကဗ်ာေတြကိုလည္း မ်ားမ်ားဖတ္မိေစခ်င္ ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးကဗ်ာသမား(ေကာင္းေကာင္းေတြ) မ်ားမ်ားလိုအပ္ေနတယ္။ အမ်ိဳးသားကဗ်ာသမား ေကာင္းေကာင္းေတြလည္း မ်ားမ်ားလိုအပ္ေနတာပါပဲ။ ေလာကမွာ ကဗ်ာသမားမ်ားမ်ားရွိမွ ျဖစ္မွာ။ မဟုတ္ရင္ ေသနပ္သမားေတြ ေသာင္းက်န္းလြန္းလို႔။

    ReplyDelete
  19. ႏွင္းေဟမာSeptember 11, 2009 at 11:54 PM

    ကဗ်ာေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ခံစား ဖတ္ၾကည္႔မိရင္း သက္ျပင္းေလးခ်သြားမိတယ္.....။
    ခင္မင္ေလးစားလွ်က္ပါ
    ႏွင္း

    ReplyDelete
  20. Ðaywalker[Soul]September 14, 2009 at 12:01 AM

    လာေရာက္ဖတ္ရႈသြားေၾကာင္းပါ.... ေသခ်ာခံစားဖို႔ သိမ္းယူသြားတယ္......။ အခ်ိန္မရလို႔... :P

    ReplyDelete
  21. Angel ShaperSeptember 25, 2009 at 8:02 AM

    မေရ... အျပာေရာင္ကြ်န္းေလးလာဖတ္တယ္။
    ဘယ္ေပ်ာက္ေနလဲဟင္။ ေနေကာင္းရဲ့လား။
    အဆင္ေျပေပ်ာ္ရႊင္ပါေစေနာ္။

    ReplyDelete