မေလးလည္းဆယ္ ေလးလည္းဆယ္

မေလးလည္းဆယ္ ေလးလည္းဆယ္

ခပ္ေပါ့ေပါ့ ခပ္ပါးပါး ဒီလိုပဲ အူဝဲကစ ျမစ္ဖ်ားေခ်ာင္းဖ်ားအေျခခ် အေမ့ေက်ာင္းတက္ၿပီး ေစာေစာစီးစီး ကႀကီးခေခြးဖတ္ေတာ့ အေႏွာင္းကို ေသခ်ာမသိလည္း အစအေတာ္လွခဲ့သူ၊ လူစိမ္းေၾကာက္ မ်က္မွန္ေၾကာက္ ခဏခဏငိုလည္း ေက်ာင္းမေနခင္ကတည္းက စင္ေပၚတက္ ေက်ာင္းစာအုပ္ေတြထဲ မပါတဲ့ ကဗ်ာကိုရြတ္သူ၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ မ်က္ႏွာေၾကာတင္းသြားမွန္းမသိ ေတြးရင္းတည္မိ  စာအုပ္မ်ားကိုင္လိုက္ရင္ မ်က္စိမျမင္ နားမၾကားသူ၊ ဒါရိုက္တာၾကမၼာက်ီစယ္လို႔ တက္ရတဲ့ဒီဂရီေက်ာင္းမွာ ေပ်ာ္ရမွန္းမသိတတ္ပဲ လူငယ္ဘဝ ေလးငါးႏွစ္စာကို ခပ္ၿပိန္းၿပိန္း အလြတ္က်က္ ျဖဳန္းတီးခဲ့သူ၊ အသည္းဟစိဟစိျဖစ္လိုက္ ကြဲလုိက္ ဆက္လိုက္ အက္လိုက္ ထံုခဲသြားလိုက္ ကိုယ္ပိုင္အမွတ္အသားကို သဲပြင့္တစ္ပြင့္ခ်င္း စီကာစဥ္ကာ တည္ေဆာက္ၿပီးမွ သိမ္းပိုက္ထားတဲ့ ေတာင္ကုန္းကိုျပန္ၿဖိဳမယ့္ ဒိုင္းနမိုက္ကို လွည့္မၾကည့္စတမ္း မီးတို႔တတ္သူ၊ ေသြးရင္းထဲ စစ္သားမရွိ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမရွိ လႊတ္ေတာ္အမတ္မရွိ ဆယ္လစ္ဘရစ္တီမရွိ ခပ္ျပားျပားဇာတ္မို႔ ရင္နာလိႈက္ဖိုေမာစရာ မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ မတင္ဆက္ႏိုင္သူ၊ ယံုၾကည္တာရယ္ ေသခ်ာမႈရယ္ၾကားက ပဋိပကၡမွာ ဦးေႏွာက္ကိုခင္းက်င္း ေက်ာက္စရစ္ခဲအလံုးႀကီးေတြ အရင္ထည့္ ၿပီးေတာ့မွ သဲထည့္ ေနာက္ဆံုးမွ မလြတ္စတမ္း ေရကိုထည့္လည္း တစ္စက္ေတာင္ မေလ်ာ့ခ်င္ေသးသူ၊ ၿငီးေငြ႔မႈကို ေၾကာက္တိုင္း သတ္ပစ္လိုက္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ညွိႏိႈင္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ေျခေထာက္နဲ႔ ကိုယ့္ဒုကၡကိုယ္ ကန္ထုိးရွာရင္း ေျပးလႊားအသက္ဆက္ေနသူ၊ ေပါ့ေပါ့နဲ႔ပါးပါးပါပဲ ပူေႏြးလာတဲ့ ကမၻာႀကီးမွာ ေနရာတကာ က်စ္လ်စ္မႈေတြ အရည္ေပ်ာ္လာခ်ိန္ဆိုေတာ့ မႀကီးေသးျငားမငယ္ေတာ့ျငား ေဆာလစ္အဖတ္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြ ရွိေနေသးသေရြ႕ မေလးလည္းဆယ္ ေလးလည္းဆယ္။

 ပန္ဒိုရာ

၂-၃.၅.၂၀၁၄

Expand..

Summary..

27.3.2014

၂၀၀၇ မတ္္လ ၂၇ ရက္ေန႔ ကေနစၿပီး ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ တင္ခဲ့တယ္။ အခုဆိုရင္ ၇ ႏွစ္ျပည့္ပါၿပီ။ လူမႈဘဝမွာ ဝတၱရားေတြတိုးတိုးလာေတာ့ အခ်ိန္ေတြပဲ့ပဲ့လာတယ္။ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပို႔စ္ေတြနည္းလာတယ္။ လာဖတ္သူေတြ နည္းလာတယ္။ နည္းဆို မ်က္ႏွာစာအုပ္မွာပဲ စုေနၾကတာကိုး။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိန္းေအာင္းထားခဲ့ရတဲ့ ဝါသနာေတြကို တစ္နည္းနည္းနဲ႔ ဖြင့္ဟ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္ဖို႔ အစျပဳတဲ့ ေနရာတစ္ခုဟာ အမွတ္တရပါ။ ေရးေဖာ္ေရးဖက္ ဘေလာ့ဂါေတြထဲမွာ ဘေလာ့ဂ္ ဆက္မေရးသူေတြရွိတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ကို ပစ္ထားလိုက္သူေတြ ပိတ္လိုက္သူေတြ ဖ်က္လိုက္သူေတြရွိတယ္။ ဆံုးပါးသြားသူ ဘေလာ့ဂါေတြလည္းရွိခဲ့တယ္။ ပို႔စ္ေတြက်ဲလည္း ဒီဘေလာ့ဂ္ကေတာ့ ဆက္ရွိေနဦးမွာပါ။ 

ပန္ဒိုရာ

၂၇.၃.၂၀၁၄

Expand..

Summary..

အစီရင္ခံစာ

အစီရင္ခံစာ

ဒိုင္ႏိုေဆာေတြလည္း အမႈန္႔ျဖစ္ၿပီ

မင္းသားေခါင္းေတြလည္း သံေခ်းတက္ၿပီ

ပါးဟက္နဲ႔ ယပ္ခပ္ရင္း ေရႊငါးေတြပ်ံသြားၿပီ

ေအာက္ဆီဂ်င္မလိုဘဲ ဇြမ္ဘီေတြ ရွင္သန္ေနၿပီ

ငါတရားကို ငါတပါးက စီရင္ေတာ္မူၿပီ

“မရွိမျဖစ္”ဆိုတဲ့စကား ျဖစ္တည္ခဲ့ျခင္း မရွိၿပီ

သူမရဲ႕ေက်ာျပင္မွာ မင္ေၾကာင္ထိုးထားတဲ့

နဂါးရုပ္ေလးလည္း အေငြ႔ပ်ံၿပီ။

ပန္ဒိုရာ

၁ ဒီဇင္ဘာ  ၂၀၁၂ - ၁၀ ဇန္နဝါရီ ၂၀၁၃

ပန္းဆိုးတန္း အႏုပညာႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ ဂ်ာနယ္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး

Expand..

Summary..

ကုိယ္ေရးကိုယ္တာ ၂၀၁၂-၂၀၁၃

ႏွစ္ကုန္တဲ့အခါ ဘာေတြေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တယ္ ဆိုတာ ျပန္ေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၂၀၁၂ ကိုပါ ထည့္ေျပာရလိမ့္မယ္။ ၂၀၁၁ စက္တင္ဘာမွာ အမိေျမကို ျပန္ခဲ့တာကိုး။ ၂၀၁၂ တစ္ႏွစ္လံုးနဲ႔ ၂၀၁၃ တစ္ႏွစ္လံုးကို ျမန္မာျပည္မွာပဲ အဓိက ျဖတ္သန္းခဲ့ရ။ ျပန္လာခဲ့တာဟာ ကိုယ္လိုခ်င္တာ တစ္ခုရႏိုင္ဖို႔ ဖိစီးမႈေတြ ေလ်ာ့ပါးခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ရင္းမို႔ ကဗ်ာေတြစာေတြ အခ်ိန္ေပးႏိုင္သေလာက္ထဲမွာ ဖိစီးမႈမျဖစ္ရုံ ေရးခဲ့။ ဒါေပမယ့္လည္း အေလးအနက္ထားတဲ့ အရာတုိင္းမွာ အေလးခ်ိန္တစ္ခုက အၿမဲဖိေနတာဆိုေတာ့ အခ်ိန္ေတြပိလာရင္ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ ခ်ိန္ညွိခဲ့ရ။ ႀကံရြယ္ထားသလို မိသားစုနဲ႔ အရည္အေသြးျပည့္ အရသာျပည့္အခ်ိန္ေတြ ဦးစားေပး ဖန္တီး၊ ခံစား၊ ေက်ာ္ျဖတ္။ 

အမိေျမကို ျပန္ေရာက္ခုိက္ ကမၻာတုနဲ႔ ကမၻာစစ္ၾကား ကြဲျပားေနတဲ့ ဘဝႏွစ္ခုကို ေပါင္းစည္းေပးဖို႔ အခ်ိန္တန္ၿပီလို႔ ထင္ျမင္လာတဲ့အခါ အင္တာနက္ဥခြံကေန အျပင္ကိုထြက္လာခဲ့တယ္။ ဒါကလည္း ထြက္ဖို႔ အခြင့္သာေနတုန္း အခိုက္အတန္႔ေလးမွာမို႔ ထြက္ခဲ့တာမ်ိဳး။ ကဗ်ာပြဲေတြ၊ တခ်ိဳ႕ေသာ အခမ္းအနားေတြ၊ ျပပြဲေတြ ေရာက္ခဲ့။ ကဗ်ာဆရာ/ဆရာမ၊ စာေရးဆရာ/ဆရာမ အခ်ိဳ႕နဲ႔ သိကၽြမ္းခဲ့။ ကဗ်ာပြဲေတြ စာအုပ္မိတ္ဆက္ပြဲေတြ သြားျဖစ္ခဲ့။ ႏိုင္ငံတကာပြဲေတြထဲမွာ Women in Media ၊ Blue Winds Multimedia Art Festival, Irrawaddy Literary Festival စသည္ျဖင့္ အမွတ္တရ။  ျပည္ပခရီးအေနနဲ႔ ေပ်ာက္သြား(တယ္ထင္ခဲ့)တဲ့ IC card အသစ္ျပန္လုပ္ဖို႔ စင္ကာပူကို တစ္ေခါက္ပဲ ျပန္ေရာက္ခဲ့။ အခုအထိေတာ့ ထပ္မေရာက္ႏိုင္ေသး။ ၂၀၁၂ ၾသဂတ္စ္လမွာ IWP တက္ဖို႔ အေမရိကကို မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေရာက္သြားခဲ့။    

၂၀၁၃။ ႏွစ္ကုန္ေပမယ့္ အေႂကြးေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ စာေပနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ -ဘာသာျပန္လက္စေတြ တန္းလန္း။ ဘေလာ့ဂ္ေတြအေၾကာင္း ေရးလက္စ ပို႔စ္က တန္းလန္း။ အိုင္အိုဝါရက္စြဲမ်ား ေရးၿပီးေပမယ့္လည္း ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ဖို႔ ေနာက္ဆံုးတစ္ပိုင္းက်န္ေနတယ္။ သူမ်ားေတြဆီက ရရန္ရွိေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ကဗ်ာပါထားတဲ့ ပန္းဆိုးတန္းဂ်ာနယ္ ဆရာေမာင္လင္းရိပ္ဆီမွာ သြားမယူျဖစ္ေသးဘူး။ ေတာ္လွန္ေၾကာင္ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ပြဲ စာအုပ္ကို မျမင္ရေသး။ ပိေတာက္ပြင့္သစ္မွာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါထားတာ ၾကာလွေပမယ့္ စာအုပ္ သြားမယူျဖစ္။ ၂၀၁၄ ကို သယ္ေဆာင္သြားမယ့္ လုပ္လက္စေတြ။ အေရးအႀကီးဆံုးကေတာ့ ေၾကြးေဟာင္းေတြ ကုန္ေအာင္ မဆပ္ႏုိင္ခင္မွာ တသက္လံုးဆပ္ရဖို႔တြက္ ခ်ထားလိုက္တဲ့ ေႂကြးသစ္ကေလး။ 

ဒီအသက္ဒီအရြယ္ေရာက္ေနသူ ကုိယ့္ေျပာင္းလဲမႈရဲ႕ အရွိန္က ၂၀၁၃ ေဖေဖာ္ဝါရီကတည္းက ဝမ္းၾကာတိုက္မွာ ခိုေအာင္းေနတဲ့ လူအသစ္ကေလးကို ဘယ္မီမလဲ။ ေအာက္တိုဘာလကုန္မွာ သူကေလးဟာ ေလာကအလယ္ကို ေရာက္လာ၊ အခု ဒီဇင္ဘာလကုန္မွာ ၂ လျပည့္ေတာ့ ေန႕ခ်င္းညခ်င္း လူလူသူသူျဖစ္လာတဲ့ အေျပာင္းအလဲ။ မ်က္စိေရွ႕ေမွာက္မွာ တစ္ရြက္ခ်င္းလွန္သြားတဲ့ အခ်ိန္စာမ်က္ႏွာေတြ ဟာ အလွပဆံုးေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္။

အခုေတာ့ ကမၻာတုမွာ မေျပာနဲ႔၊ တကယ့္ လက္ေတြ႔ အျပင္ကမၻာမွာေတာင္ ဟိုမသြားႏိုင္ ဒီမသြားႏိုင္၊ မိတ္ေဆြမ်ား ေဆြမ်ိဳးမ်ား ကို ေလာကဝတ္ မေက်ပြန္ႏိုင္။ ဒါကေတာ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု အစျပဳတဲ့ ကာလေတြကတည္းက ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီ။ ေျပာရရင္ ၅ႏွစ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့။ အခ်ိန္မ်ား၊ ေငြမ်ား၊ အခြင့္အေရးမ်ား၊ အခြင့္အလမ္းမ်ား၊ အျခားေသာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမ်ား၊ ကိုယ္ပိုင္လြတ္လပ္ခြင့္မ်ား၊ သားသမီးဝတၳရား၊ မိတ္ေဆြဝတၱရား၊ ေဆြမ်ိဳးဝတၱရား၊ တပည့္ဝတၱရား အစရွိေသာ ဝတၱရားမ်ားနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈတခ်ိဳ႕တေလ - အားလံုးဟာ မေရရာတဲ့ တစ္ခုခုအတြက္ ေက်ေက်နပ္နပ္ စိုက္ထိုး စီးဆင္းသြားခဲ့တာပါ။ 

ဒီလိုနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္မရဲတရဲမွာ အေကာင္အထည္ေပၚလာေတာ့ ျပန္ရတာက ရုပ္ဝတၳဳခ်မ္းသာမႈမဟုတ္ ကိုင္တြယ္ဖမ္းဆုပ္ျပလို႔ မရတဲ့ ဝမ္းသာၾကည္ႏူးမႈရယ္သာ။ ေရွ႕ေလွ်ာက္ၿပီး ကိုယ္ဝါသနာပါရာ လုပ္ဖို႔ျဖစ္ေစ၊ အလုပ္လုပ္ဖို႔ျဖစ္ေစ၊ ဝင္ေငြရဖို႔ျဖစ္ေစ ျဖစ္ႏိုင္ေျခေတြဟာ ပိုမုိတင္းက်ပ္။ ၁၈ ႏွစ္နီးပါး တစ္ကိုယ္ေတာ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနလာသူအတြက္ အခုေတာ့ အခ်ိန္ေတြဟာ အျခားဘက္ကို ပါသြား။ ေလာေလာဆယ္ေတာင္မွ သူေလးအိပ္ေနတုန္း အခုလို စာေလး ကမန္းကတန္း ေရးရ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္က ႏွစ္ကူးညမွာ အမွတ္တရတစ္ခု ႏွစ္ဦးၾကား။ အခုေတာ့ တစ္ေယာက္ထပ္တိုး သံုးဦးၾကား။ ဒီစာကိုလည္း ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္မဖတ္(အားေတာ့)ဘူး။ တင္လိုက္တယ္။ Happy 2014.

ပန္ဒိုရာ

၃၁.၁၂.၂၀၁၃ ည ၁၀း၀၉ နာရီ

Expand..

Summary..

မ်က္စိေရွ႕ေမွာက္ ဆုိက္ေရာက္ေနတာေတြ အားလံုးဟာ

မ်က္စိေရွ႕ေမွာက္ ဆုိက္ေရာက္ေနတာေတြ အားလံုးဟာ

နက္ရိႈင္းတဲ့ စုပ္ယူမႈထဲက ျဖန္႔ထြက္လာတဲ့ ပံုရိပ္ေယာင္သက္သက္

အမ်ားအျမင္ ထင္းထင္းႀကီး ခုန္ခ်လိုက္ေတာ့ “ပလံု” ျမည္သံ အက္ခိုးရိုက္သြား

ကမ္းနားသစ္ပင္မွာ တြဲေလာင္းခ်န္ထားတဲ့ ဗ်ဴဟာ ကိုေတာ့ ေမွ်ာ့ႀကိဳးေလွ်ာ့ထားခဲ့

ႏိုင္ခ်င္ရင္ ဒါမွမဟုတ္ ရႈံးခ်င္ရင္ တစ္ဘက္ဘက္ရဲ႕ ေတာင္ပံတစ္ဖက္ကို ခ်ိဳးဖ်က္/ျဖတ္ မွရမယ္

ေမာင္းမတီးဘူး အလံမလႊင့္ဘူး အေမွာင္ထုဟာ စစ္ဦးစီးပဲ

ျမွဴရံုျမွဴၿပီးမွ အတြင္းပိုင္းကို ျဖားေယာင္းေခၚလာခဲ့တာ

ေနာက္ဆုတ္ထားတဲ့ ေျခလွမ္း ေရွ႕ကိုကမ္းလာတဲ့ လက္

ညိတ္လိုက္တဲ့ ဦးေခါင္း မတ္မတ္ခိုင္ထားတဲ့ ေက်ာရိုး

မာေက်ာမႈနဲ႕ အပူဓာတ္သာလွ်င္ အားႀကီးတာမဟုတ္

ေပ်ာ့ေျပာင္းစြတ္စိုတဲ့ ေအးစက္ျခင္းဟာ အလံုးအရင္းနဲ႔ အဆင္သင့္

ေနျမင့္ၿပီ လူျပက္ေတြလည္း ရင့္လာၿပီ သရဖူလည္း (စိန္တုေတြနဲ႔) တင့္တယ္ေနၿပီ

ေရလႊဲတံခါးေဖာက္ခ်ခ်ိန္မွာ သမိုင္းအေျပာင္းကို မ်က္ေတာင္မခတ္ၾကည့္ထား

တြားသြားေနတဲ့ ေရႊ႕ကြက္ေတြေပၚ ျပဳတ္က်လုလု ဝရံတာက ပန္းအုိုးတစ္လံုး

ေက်နပ္ႏွစ္ခ်ိဳက္မႈေတြလည္း အခုယူေရနီယမ္ ေတာ္ၾကာေက်ာက္စရစ္ခဲ

ထက္ေအာက္ ေအာက္ထက္ ေဘးခ်င္းယွဥ္ ကန္႔လန္႔ျဖတ္

ဆက္ဆံေရးေတြကို မ်က္စိႏွစ္လံုးတည္းနဲ႔ လွည့္ပတ္ေခ်ာင္းေျမာင္းဖို႔မလြယ္

နည္းစနစ္ေတြရဲ႕ အေသးစိတ္ဟာ ေအာက္ေျခအထိေရာက္ဖို႔ေတာ့ ခက္မယ္

ခဲမိုးသြန္ရြာ မွန္ဖူးတဲ့ စာသူငယ္ေတြဟာ ေျခပစ္လက္ပစ္ ဒိုင္ဗင္ထိုးဝင္ေန

အခက္အခဲေတြကို အရည္ေဖ်ာ္ေပးၿပီး အားလံုးရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကို ေက်ာ္လြန္သည္အထိ

မျပည့္ဝေသးတဲ့ အေရးေပၚအစည္းအေဝးမွာ (ေနာက္တစ္ႀကိမ္)

ေက်းဇူးတင္ခဲ့တယ္ ေမွ်ာ္လင့္ေနခဲ့တယ္ ဟုတ္ကဲ့ ကၽြႏု္ပ္တို႔ သိခဲ့ၾကပါတယ္

လမ္းဆံုးခ်င္းတူပါလ်က္ သြားပံုသြားနည္းကြဲတာနဲ႔ မိတ္ေဆြေတြ လြဲေခ်ာ္ကုန္ၾက

ဆန္႔က်င္ဘက္ ဦးတည္သူခ်င္းဟာ လမ္းဆံုမွာ ထင္ေယာင္ထင္မွား ပခံုးဖက္ၾက

အေဝးမႈန္ အနီးပိန္းတို႔ ကမၻာမွာေတာ့ ေကာလဟလေတြသာ ေလာကပါလ ျဖစ္လို႔။

ပန္ဒိုရာ

၃၀.၈.၂၀၁၃

Expand..

Summary..