ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံမွ ကဗ်ာဆရာမ စာေရးဆရာမ “ဂ်င္းန္ဗီး အယ္လ္ အာစန္ဂ်ိဳ”

ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံမွ ကဗ်ာဆရာမ စာေရးဆရာမ “ဂ်င္းန္ဗီး အယ္လ္ အာစန္ဂ်ိဳ”

(မွတ္ခ်က္။ ။ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာဆရာေတြနဲ႔ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းမႈနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ လက္ရာအခ်ိဳ႕ကို ဆက္လက္တင္ျပသြားပါမယ္။ မၾကာခင္ကေတာ့ အီရတ္က “ဂူလာလာႏိုရိ” နဲ႕ နယူးဇီလန္က “ဂ်က္ဖရီ ပါပရိုရာ ဟိုးလ္မန္း” တို႔အေၾကာင္းကို ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ အခုလို မိတ္ဆက္ေပးသြားမယ့္ ကဗ်ာဆရာေတြ အားလံုးဟာ ဆုရသူေတြ၊ အေကာင္းဆံုးေတြ၊ နာမည္အႀကီးဆံုးေတြ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္ၾကပါမယ္။ ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္ၾကပါမယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူတို႔ဟာ သူတို႔ရဲ႕ႏိုင္ငံမွာ လက္တေလာ ကဗ်ာေရးသားေနဆဲ ယေန႔ေခတ္ ကဗ်ာဆရာမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ အျခားႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ယေန႔ေခတ္ ကဗ်ာေလာကထဲမွာ သူလိုကုိယ္လို ေရးသားေနသူတို႔ရဲ႕ ဘဝ၊ ေျပာျပခ်က္ေတြနဲ႔ လက္ရာေတြကို မိမိဘာသာ တေစ့တေစာင္း ၾကည့္ခ်င္လို႔ လက္လွမ္းမီသေလာက္ ေမးၾကည့္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္အေၾကာင္းရင္းတစ္ခုကေတာ့ မူရင္းစာေရးသူေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္းရခ်ိန္မွာ တရားဝင္ခြင့္ေတာင္းၿပီး ဘာသာျပန္ျခင္း အေလ့အထကို ႏွစ္သက္လို႔လည္း ျဖစ္ပါတယ္။)


(photo by Ariel Manuel)

ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံက ကဗ်ာဆရာမ၊ စာေရးဆရာမ၊ ဘာသာျပန္သူ တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဂ်င္းန္ဗီး အယ္လ္ အာစန္ဂ်ိဳ (Genevieve L. ASENJO)  ဟာ ေက်းလက္ေဒမွာ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းခဲ့ၿပီး ကဗ်ာကို ငယ္စဥ္ကတည္းက ယဥ္ပါးခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ဆီက ေက်းလက္လူထုထဲမွာ ကဗ်ာစပ္ျခင္းနဲ႔ ကဗ်ာရြတ္ျခင္းဆိုတာဟာ ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္ၿပီးသား အေလ့အထတစ္ခုျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြန္မကို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ ေက်းလက္ လူမႈေရး အခမ္းအနားေတြမွာ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ လက္တန္း ကဗ်ာေတြကို အၿပိဳင္အဆိုင္ ရြတ္ဆိုေလ့ရွိၾကတဲ့ ဓေလ့ရွိတဲ့အေၾကာင္း သူက ကၽြန္မကို ေျပာျပပါတယ္။ ဒီလိုဓေလ့မ်ိဳးဟာ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်းလက္ေဒသေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသားအခ်ိဳ႕မွာလည္း ရွိၾကတယ္ဆိုတာ မွတ္သားဖူးတာမို႔ ဗဟုသုတခ်င္း ဖလွယ္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါေသးတယ္။

ဂ်င္းန္ရဲ႕ စိတ္ဝင္စားဖို႔အေကာင္းဆံုး အခ်က္ကေတာ့ ကဗ်ာက သူ႔ဘဝကို ျမွင့္တင္ေပးၿပီး အဆင့္အတန္းရွိတဲ့ အလုပ္အကိုင္တစ္ခုကိုပါ ဖန္တီးေပးခဲ့တယ္ ဆုိတာပါပဲ။ သူ႔ရဲ႕ ကဗ်ာေတြကို တကၠသိုလ္က ႏွစ္သက္သေဘာက်တဲ့အတြက္ သူဟာ တကၠသိုလ္ဆရာမတစ္ဦး အျဖစ္ အလုပ္ရခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ကုိယ္ေရးရာဇဝင္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္၊ သူ႕ကို ေမးျမန္းခဲ့တဲ့ အင္တာဗ်ဴးနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ကို မိတ္ဆက္ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။ အင္တာဗ်ဴးကေတာ့ အိုင္အိုဝါတကၠသိုလ္ International Writing Program(IWP) မွာ ဆံုေတြ႔ခဲ့တဲ့အခိုက္ ေဘာ့စဝါနာက အာဖရိကန္ကဗ်ာဆရာမ တီေဂ်ဒီးမားနဲ႔ ပန္ဒိုရာတို႔က ေမးျမန္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ဂ်င္းန္ ဟာ စာအုပ္ ၄ အုပ္ ေရးသားထုတ္ေဝခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံရဲ႕ အမ်ိဳးသား စာအုပ္ဆု (National Book Award) ကို ခ်ီးျမွင့္ခံခဲ့ရပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ဝတၳဳတိုေတြနဲ႔ ကဗ်ာေတြဟာ မဂၢဇင္းေတြမွာ၊ စုစည္းမႈေတြမွာ ေဖာ္ျပခံရပါတယ္။ ဂ်င္းန္ ဟာ ဖိလစ္ပိုင္ရဲ႕ ဘာသာစကားေတြျဖစ္တဲ့ ကီနာေရ-အ၊ ဟီလီေဂႏြန္နဲ႕ ဖလစ္ပီႏို ဘာသာေတြကို ဘာသာျပန္ဆိုပါတယ္။ Balay Sugidanun (Storytelling House) ရဲ႕ တည္ေထာင္သူဒါရိုက္တာတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ De La Salle University-Manila ရဲ႕ စာေပနဲ႔တီထြင္ဖန္တီးစာေရးသားျခင္း ဌာနမွာ လက္ေထာက္ပါေမာကၡတစ္ဦးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနပါတယ္။

ေမး။    ။ဆရာမက စာေရးဆရာလည္းျဖစ္တယ္ တကၠသိုလ္ဆရာမ တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္တယ္ ဆုိေတာ့ ဘယ္အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းကို အရင္ စလုပ္ျဖစ္တာပါပဲ။ ဘယ္လိုမ်ား လုပ္ခဲ့ပါသလဲ။
ေျဖ။     ။ကၽြန္မ တကၠသိုလ္ဆရာမ ျဖစ္လာရတာက စာေရးဆရာတစ္ေယာက္မို႔လို႔ပါ။ ကၽြန္မ ဆက္ၿပီး စာေရးျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တကၠသိုလ္အတြက္ေရာ တကၠသိုလ္ထဲမွာပါ လူထုနဲ႕ ဆက္သြယ္မႈေတြ သုေတသနေတြ လုပ္ရလို႔ပါ။ အလုပ္ရဖို႔၊ အလုပ္သက္တမ္းတိုးဖို႔၊ ရာထူးတက္ဖို႔နဲ႕ အၿမဲခန္႔ရာထူးကို ရဖို႔ စာေရးသားထုတ္ေဝဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ အေျခအေနေတြက လြဲလို႔ ကၽြန္မဟာ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ေနရတယ္လို႔ ခံစားရပါတယ္။ ေက်ာင္းအလုပ္ေတြနဲ႔ ပင္ပန္းေနတဲ့အခါမွာေတာ့ စာေရးဖို႔ လိုအပ္တဲ့ အာရုံစူးစိုက္မႈအတြက္ အခ်ိန္ေပးရတာ အားေမြးရတာ သိပ္ကို ခက္ခဲပါတယ္။

ေမး။    ။ဘာေၾကာင့္ ဘယ္သူ႔အတြက္ ဆရာမ စာေရးပါသလဲ။
ေျဖ။     ။ ကၽြန္မ စာေတြကို အတိတ္မွတ္တမ္းနဲ႕ အနာဂတ္အျမင္အျဖစ္ ေရးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ စာေရးျခင္းဆိုတာ ကၽြန္မအတြက္ အဓိပၸာယ္ရွိၿပီး ထင္ရွားတဲ့ အတိတ္က ဇာတ္လမ္းေတြကို မွတ္မိျခင္းနဲ႕ အဓိပၸာယ္ေဖာ္ျခင္း လုပ္ရပ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ ငယ္ဘဝ၊ ေဒသရဲ႕သမုိင္းေတြ၊ ေနရာေတြ လိုမ်ိဳးေပါ့။ ဒီေတာ့ ဒါေတြဟာ အဆက္မျပတ္ျဖစ္လာၿပီး ကၽြန္မတို႔ဟာ အေတြးေတြ အျပဳအမူေတြရဲ႕ ပံုစံကို ေျခရာခံႏိုင္မယ္။ ေခတ္ၿပိဳင္ စာဖတ္သူေတြကလည္း အဲဒီလို သတိရျခင္းေတြမွာ ပါဝင္လာႏိုင္မယ္ ဒါမွမဟုတ္ တူညီတဲ့ ဘာသာစကားနဲ႕ အမွတ္တရေတြကတဆင့္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းေတြဟာ ေရွ႕ဆက္လာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။  အနာဂတ္အျမင္လို႔ ေျပာရျခင္းကေတာ့...................


ဘာသာျပန္ကဗ်ာ ၂ ပုဒ္အပါအဝင္ အျပည့္အစံုကို ရသကမ္းေျခ လပြတၱာ အြန္လိုင္းမဂၢဇင္းမွာ ဆက္ဖတ္ပါ။


http://www.lptmagazine.net/2013/07/blog-post_28.html

Expand..

Summary..

နယူးဇီလန္မွ ကဗ်ာဆရာ စာေရးဆရာ “ဂ်က္ဖရီ ပါပရိုရာ ဟိုးလ္မန္း”

နယူးဇီလန္မွ ကဗ်ာဆရာ စာေရးဆရာ “ဂ်က္ဖရီ ပါပရိုရာ ဟိုးလ္မန္း”  

(မွတ္ခ်က္။ ။ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာဆရာေတြနဲ႔ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းမႈနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ လက္ရာအခ်ိဳ႕ကို ဆက္လက္တင္ျပသြားပါမယ္။ မၾကာခင္ကေတာ့ အီရတ္က ကဗ်ာဆရာမ “ဂူလာလာႏိုရိ” အေၾကာင္းကို ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ အခုလို မိတ္ဆက္ေပးသြားမယ့္ ကဗ်ာဆရာေတြ အားလံုးဟာ ဆုရသူေတြ၊ အေကာင္းဆံုးေတြ၊ နာမည္အႀကီးဆံုးေတြ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္ၾကပါမယ္။ ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္ၾကပါမယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူတို႔ဟာ သူတို႔ရဲ႕ႏိုင္ငံမွာ လက္တေလာ ကဗ်ာေရးသားေနဆဲ ယေန႔ေခတ္ ကဗ်ာဆရာမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ အျခားႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ယေန႔ေခတ္ ကဗ်ာေလာကထဲမွာ သူလိုကုိယ္လို ေရးသားေနသူတို႔ရဲ႕ ဘဝ၊ ေျပာျပခ်က္ေတြနဲ႔ လက္ရာေတြကို မိမိဘာသာ တေစ့တေစာင္း ၾကည့္ခ်င္လို႔ လက္လွမ္းမီသေလာက္ ေမးၾကည့္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္အေၾကာင္းရင္းတစ္ခုကေတာ့ မူရင္းစာေရးသူေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္းရခ်ိန္မွာ တရားဝင္ခြင့္ေတာင္းၿပီး ဘာသာျပန္ျခင္း အေလ့အထကို ႏွစ္သက္လို႔လည္း ျဖစ္ပါတယ္။)

နယူးဇီလန္က ကဗ်ာဆရာ စာေရးဆရာ ဂ်က္ဖရီ ပါပရိုရာ ဟိုးလ္မန္း(Jeffery Paparoa Holman) ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ သိုးေမြးညွပ္သူ၊ စာပို႔သမား၊ စိတ္ေရာဂါဌာန လူမႈဆက္ဆံေရးဝန္ထမ္း၊ စာအုပ္ေရာင္းသူ စတဲ့ ဘဝမ်ိဳးစံု က်င္လည္ခဲ့ၿပီး အသက္အရြယ္ အေတာ္ရကာမွ ကဗ်ာကို ျပန္လည္ၿပီး တစိုက္မတ္မတ္ ေရးသားခဲ့၊ ပညာရပ္တစ္ခုအေနနဲ႔ ေက်ာင္းမွာ ေလ့လာသင္ယူခဲ့ၿပီး ခက္ခက္ခဲခဲ ထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္ခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႕ႀကိဳးပမ္းမႈပါ။   ယခုလည္း ပင္စင္ယူတဲ့ အသက္အရြယ္ေရာက္သည့္တိုင္ ကဗ်ာကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစြာနဲ႔ ဆက္လက္ ေလ့လာသင္ယူေနဆဲ၊ ေခတ္ၿပိဳင္ပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႕ ေရးသားေနဆဲ ကဗ်ာဆရာတစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ကဗ်ာျဖတ္သန္းမႈကို အင္တာဗ်ဴး အေျဖေတြမွာ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။

သူ႔ဘဝအေၾကာင္း အက်ဥ္းခ်ဳပ္၊ သူ႔ကို ေမးျမန္းခဲ့တဲ့ အင္တာဗ်ဴးနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ကို မိတ္ဆက္ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။ အင္တာဗ်ဴးကေတာ့ အိုင္အိုဝါတကၠသိုလ္ International Writing Program(IWP) မွာ ဆံုေတြ႔ခဲ့တဲ့အခိုက္ ေဘာ့စဝါနာက အာဖရိကန္ကဗ်ာဆရာမ တီေဂ်ဒီးမားနဲ႔ ပန္ဒိုရာတို႔က ေမးျမန္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ဂ်က္ဖရီ ပါပရိုရာ ဟိုးလ္မန္း ကို ၁၉၄၇ ခုႏွစ္မွာ လန္ဒန္ၿမိဳ႕မွာ ေမြးခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၅၀ မွာ သူ႔မိဘေတြနဲ႔အတူ နယူးဇီလန္ကို ေျပာင္းေရႊ႕လာခဲ့တယ္။ ေတာင္ပိုင္းေဒသ ကမ္းရိုးတမ္းက ေက်ာက္မီးေသြးမိုင္းလုပ္ငန္း ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ၿပီး အဲဒီ ဘဝဟာ သူ႕ရဲ႕ စာေတြအေပၚ ထင္ဟပ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဂ်က္ဖရီ ဟာ သူ႔အခ်စ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာအျပင္ သမုိင္း၊ မွတ္တမ္း စတဲ့ သုတစာေတြ၊ ေဝဖန္သံုးသပ္ခ်က္နဲ႔ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ ေဆာင္းပါးေတြ ေရးသားပါတယ္။ လတ္တေလာမွာေတာ့ ခရစ္ခ်ပ္ခ်္မွာ ရွိတဲ့ ကန္တာဘာရီ တကၠသိုလ္မွာ Senior Adjunct Fellow အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ေနပါတယ္။ (၂၀၁၂ ႏိုဝင္ဘာမွာ ပင္စင္ယူမယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။)

သူ႕ကဗ်ာစာအုပ္ ၇ အုပ္ထဲက ပထမဆံုး စာအုပ္ကို ၁၉၇၄ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးထုတ္ေဝခဲ့တဲ့  ကဗ်ာစာအုပ္ကေတာ့ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ ကန္တာဘာရီ တကၠသိုလ္က ထုတ္ေဝတဲ့ “လႈပ္ခါခ်ျခင္း ၆.၃” ျဖစ္ပါတယ္။ ငလ်င္အေၾကာင္းကို အေျခခံတဲ့ ကဗ်ာေတြျဖစ္ပါတယ္။ သုတစာေပအေနနဲ႕ေတာ့ သမိုင္းစာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္တဲ့ “ကမၻာႏွစ္ခုရဲ႕ အေကာင္းဆံုး” စာအုပ္ကို ၂၀၁၀ မွာ ထုတ္ေဝခဲ့ၿပီး “ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ေလယာဥ္မွဴး” စာအုပ္ကို ၂၀၁၃ စင္တင္ဘာမွာ ထုတ္ေဝပါမယ္။  

ေမး။      ။ ဆရာက အခ်ိန္ျပည့္စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသလား။ မဟုတ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ တျခားဘာေတြမ်ား လုပ္ပါသလဲ။

ေျဖ။       ။အခုဆိုရင္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။ အခ်ိန္တုိင္းလိုလိုေရးတဲ့ စာေရးဆရာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုျဖစ္လာဖို႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အခ်ိန္ယူခဲ့ရတယ္။ ၂၀၁၂ ႏိုဝင္ဘာလကုန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ ၆၅ ႏွစ္ျပည့္လို႔ အစိုးရဆီက ပင္စင္လစာ ရေတာ့မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘဝမွာ ပထမဆံုးအေနနဲ႔ ပင္စင္စား အခ်ိန္ျပည့္ စာေရးဆရာျဖစ္ေတာ့မယ္။   အလုပ္ကေန အနားယူတယ္ ဆိုတာကေတာ့ ဘာကုိဆိုလိုမလဲ မသိဘူး။ နယူးဇီလန္နဲ႔ တျခားဘယ္ေနရာက  စာေရးဆရာေတြမဆို စာေရးတာတစ္ခုတည္းနဲ႔ အသက္ေမြးဖို႔ ခက္ခဲပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အခ်ိန္ျပည့္ အသက္ရွင္ေနထုိင္တဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ပါ။ ဒီေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘာသာစကားနဲ႔ အေတြ႔အႀကံဳေတြကို စုပ္ယူထားၿပီး စာေရးဖို႔ အၿမဲအဆင္သင့္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထုိင္ၿပီး တစ္ခုခု ေရးလိုက္တဲ့အခါ စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ ေရာက္လာမယ့္စာေတြ တစ္နည္းနည္းနဲ႔ ျဖစ္လာပါတယ္။

ေမး။      ။ဘာေၾကာင့္ ဘယ္သူ႔အတြက္ ဆရာ စာေရးပါသလဲ။

ေျဖ။       ။ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးရတာ ေပ်ာ္ရႊင္ႏွစ္ၿခိဳက္လို႔ ေရးတာပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ စကားလံုးေတြနဲ႔ ကစားရတာ ႀကိဳက္လို႔ပါ။ မူလတန္းေက်ာင္းသား အရြယ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ့္ အဂၤလိပ္စာ စြမ္းရည္ကို ျမင္ၾကတဲ့ ဆရာဆရာမေတြရဲ႕ အားေပးမႈကို ရခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အသက္ ၁၁ ႏွစ္အရြယ္မွာ ေလယာဥ္ပ်ံကို စတီထြင္ခဲ့တဲ့ ရိုက္ညီေနာင္အေၾကာင္း ပထမဆံုး ကဗ်ာကို ေရးခဲ့တယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ကိုယ့္အတြက္လည္း စာေရးသလို စာဖတ္ပရိသတ္သာ ရွိခဲ့ရင္ သူမ်ားေတြအတြက္ပါ စာေရးတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ့္စာအုပ္ေတြကို ဘယ္သူမွ ဝယ္မဖတ္ေတာင္မွ  ကိုယ့္ဘာသာေရးၿပီး ကိုယ့္ဘာသာဖတ္ပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ စာေရးျခင္းက အသက္ရွဳျခင္းနဲ႔ တူပါတယ္။ 

 .....................

 အျပည့္အစံုကို ဖတ္ရႈရန္ ရသကမ္းေျခ လပြတၱာအြန္လိုင္း မဂၢဇင္း သို႔သြားပါ။ 

Expand..

Summary..

အီရတ္ႏိုင္ငံက ကဗ်ာဆရာမ “ဂူလာလာ ႏိုရိ” ရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးနဲ႕ ကဗ်ာမ်ား ~ ရသကမ္းေျခ (လပြတၱာ အြန္လိုင္းမဂၢဇင္း)

အီရတ္ႏိုင္ငံက ကဗ်ာဆရာမ “ဂူလာလာ ႏိုရိ” ရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးနဲ႕ ကဗ်ာမ်ား

အမ်ိဳးသမီးအခြင့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ ေမးခြန္းထုတ္စရာေတြ တပံုႀကီးရွိေနတဲ့ အာရပ္ကမၻာမွာ ေအာင္ျမင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦး ျဖစ္လာဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ပါဘူး။ အီရတ္ႏိုင္ငံက “ဂူလာလာ ႏိုရိ (Gulala Nouri)” ဟာ ေအာင္ျမင္တဲ့  အမ်ိဳးသမီးကဗ်ာဆရာ တစ္ဦးသာမက စာနယ္ဇင္း၊ ရုပ္ျမင္သံၾကား၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ ကုမၸဏီေတြမွာ အေရးပါတဲ့ ေနရာေတြကေန တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနခဲ့သူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဂူလာလာဟာ အီရတ္ႏိုင္ငံက စာေရးဆရာမ်ားသမဂၢ၊ စာနယ္ဇင္းအစည္းအရုံးနဲ႕ အီရတ္ဘာသာျပန္သူမ်ား သမဂၢတို႔မွာ တက္ၾကြတဲ့ အဖြဲ႔ဝင္တစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ အီရတ္ႏိုင္ငံတြင္းနဲ႕ အျခားႏိုင္ငံတကာမွာက်င္းပတဲ့ စာေပပြဲေတာ္ေတြမွာလည္း ပါဝင္ဆင္ႏႊဲခဲ့ပါတယ္။

ဂူလာလာဟာ သူမရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ကဗ်ာစုစည္းမႈ စာအုပ္ ၄အုပ္၊ ဆုိဗီယက္ကဗ်ာဆရာ ဗီဆိုစကီ (Vysotsky) ရဲ႕ ဘဝနဲ႕ကဗ်ာေတြကို  ရုရွားဘာသာကေန အာရဘီ ဘာသာကို ျပန္ဆိုတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ ၁အုပ္ နဲ႔ ရုရွားဘာသာကေန ကာဒီ ဘာသာကို ျပန္ဆိုတဲ့ စာအုပ္ ၁အုပ္ ထုတ္ေဝခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ အဒီ ဘာသာျပန္စာအုပ္ ၂ အုပ္ဟာ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ ပိုလန္ႏိုင္ငံက စာေပပြဲေတာ္မွာ best product ဆုကို ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ဂူလာလာရဲ႕ ပထမဆံုးေသာ ဝတၳဳတို စုစည္းမႈစာအုပ္နဲ႔ ဆဒန္ဟူစိန္လက္ထက္က ဓာတုေပါက္ပြဲမႈတစ္ခုအေၾကာင္းျဖစ္တဲ့  Halabja Disaster အေၾကာင္းကို ကာဒီ ကေန အဂၤလိပ္ကို ျပန္ထားတဲ့ ဘာသာျပန္ ဝတၳဳတိုစာအုပ္တို႔ကို မၾကာမီထုတ္ေဝမွာျဖစ္ပါတယ္။   ဂူလာလာရဲ႕စာေတြကို အဂၤလိပ္ဘာသာ၊ ပါရွန္း၊ ရုရွား၊ မြန္ဂိုလီးယန္း စသည္ျဖင့္ ဘာသာစကား အေတာ္မ်ားမ်ားကို ျပန္ဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။

ဂူလာလာဟာ အီရတ္ႏိုင္ငံမွာ ရင္ဆုိင္ေတြ႕ခဲ့တဲ့ စစ္ပြဲႀကီး ၃ ပြဲလံုးကို မ်က္ျမင္ေတြ႔ႀကံဳ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ မ်ိဳးဆက္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီစစ္ပြဲေတြကေတာ့ အီရန္-အီရန္စစ္ပြဲ၊ အီရတ္-ကူဝိတ္ စစ္ပြဲနဲ႔ အခုေနာက္ဆံုး ဆဒန္ဟူစိန္ကို ဖယ္ရွားခဲ့တဲ့ စစ္ပြဲတို႔ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီစစ္ပြဲေတြအားလံုးကို ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ စာေရးဆရာမ်ိဳးဆက္ေတြရဲ႕ စာေပေတြကို အဲဒီကာလရဲ႕ သက္ရွိ ပညာတတ္ သက္ေသခံေတြလို႔ တင္စားၾကတယ္လို႔ ဂူလာလာက ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

အမ်ိဳးသမီးေတြအေပၚမွာ တင္းက်ပ္တဲ့ ထံုးတမ္းစဥ္လာေတြကို ဆန္႔က်င္ခဲ့တဲ့ ဂူလာလာ ဟာ အသက္ တစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ အရြယ္ကတည္းက သူ႔ဇာတိ ကာကတ္ၿမိဳ႕ကေန ထြက္လာၿပီး ဘဂၢဒက္မွာ မိမိဘာသာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနထုိင္ခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဘဂၢဒက္မွာ ကဗ်ာဆရာအျဖစ္ေရာ သတင္းေထာက္အျဖစ္ပါ လုပ္ကိုင္ေနတုန္း ဆဒန္ဟူစိန္အတြက္ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕ကဗ်ာ ေရးေပးဖို႔ သူ႔ကို အထက္လူႀကီးက ခိုင္းလာတာကို ႀကံဳခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဂူလာလာက မေရးခ်င္ေၾကာင္း ေျပာေတာ့ ဒါဆို မေရးခ်င္ဘူးဆိုတာကို စာနဲ႔ေရး လက္မွတ္ထိုးၿပီး ေျပာရမယ္တဲ့။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္ဆိုတာ စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း ဖက္ရြက္လို ေၾကြသြားႏိုင္တဲ့ေနရာမွာ ဂူလာလာဟာ အခက္အခဲႀကံဳရေတာ့တယ္။ အဲဒီစာကုိ ေရးဖို႔ ေန႕ေရႊ႕ညေရႊ႕ အခ်ိန္ဆြဲၿပီး ေနာက္ေတာ့ သူအိမ္ေထာင္ျပဳေတာ့မယ္ လို႔ ညာေျပာၿပီး အလုပ္က ထြက္လာခဲ့တယ္။

ဂူလာလာရဲ႕ဘဝမွာ အလွည့္အေျပာင္းေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ေနရာေတြလည္း အေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာင္းေရႊ႔ေနထုိင္ခဲ့တယ္။  ေအာင္ျမင္လာတာနဲ႔အမွ် ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြလည္း ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ တစ္ခါကေတာ့ ဘဂၢဒက္ၿမိဳ႕မွာ တကၠစီစီးလာတုန္း သူ႔ေနာက္ကို လက္နက္ကိုင္လူတစ္ခုက လိုက္ခဲ့တယ္။ ပါးနပ္တဲ့ ကားဒရိုင္ဘာရဲ႕ ကူညီမႈေၾကာင့္ အသက္ေဘးက လြတ္ေျမာက္ခဲ့ရတယ္။  အဲဒီေနာက္ ယူကရိန္းႏိုင္ငံမွာ ပညာဆက္သင္ခဲ့ပါတယ္။ လတ္တေလာမွာေတာ့ သူ႕ရဲဲ႕ ပီအိတ္ခ်္ဒီ ပါရဂူဘြဲ႔ကို အၿပီးသတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။

ဂူလာလာရဲ႕ လက္ရာေတြကို မတင္ျပခင္ အိုင္အိုဝါတကၠသိုလ္ International Writing Program(IWP) မွာ ဆံုေတြ႔ခဲ့တဲ့အခိုက္ သူေျဖခဲ့တဲ့ အင္တာဗ်ဴးကို ဘာသာျပန္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေမးခြန္းေတြကို ေဘာ့စဝါနာက အာဖရိကန္ကဗ်ာဆရာမ တီေဂ်ဒီးမားနဲ႔ ပန္ဒိုရာတို႔က ေမးျမန္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ဆရာမက ဘယ္ေဒသကပါလဲ။ ဘယ္လိုႀကီးျပင္းခဲ့ၿပီးေတာ့ အခု ဘယ္ေနရာမွာ ေနထုိင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ကၽြန္မက အီရတ္-ကာဒစ္စတန္ ေဒသကပါ။ ကာဒစ္စတန္ေဒသဆိုတာ အီရတ္ႏိုင္ငံထဲက ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ေဒသတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ အေရွ႕ဘက္မွာ အီရန္ႏိုင္ငံ၊ ေျမာက္ဘက္မွာ တူရကီႏိုင္ငံ၊ အေနာက္ဘက္မွာ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံနဲ႔ ေတင္ဘက္မွာေတာ့ အီရတ္ႏိုင္ငံထဲက အျခားေဒသေတြနဲ႕ နယ္နိမိတ္ခ်င္း ထိစပ္ေနပါတယ္။ အီရတ္ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ အသစ္မွာ အီရတ္-ကာဒစ္စတန္ကို အီရတ္ရဲ႕ ဖယ္ဒရယ္ေဒသတစ္ခုလို႔ အဓိပၸာယ္ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။ အာရဘီဘာသာနဲ႔ ကာဒီဘာသာကိုလည္း ရုံးသံုးဘာသာစကားေတြအျဖစ္ ပူးတြဲသတ္မွတ္ထားပါတယ္။ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒီနဲ႔ ဘာသာေရးကိုင္းရိႈင္းသူေတြ အမ်ားႀကီးရွိၿပီး အာရပ္လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ ထြန္းကားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကာကပ္ေဒသမွာ ႀကီးျပင္းခဲ့ရပါတယ္။ (အာရပ္လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ ဆိုတာ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ကာဒီ ဘာသာစကားကို သင္ခြင့္မရတာ၊ ၿပီးေတာ့ ကာ့ဒ္လူမ်ိဳးေတြကို ၿမိဳ႕ျပင္ထြက္ေစၿပီး အာရပ္မိသားစုေတြရဲ႕ အိမ္ေတြ ေျမေတြကို ၿမိဳ႕ထဲမွာ ေနရာခ်လာတာပါ။) အဲဒီလို လူမ်ိဳးေရးဝါဒကို အာဏာရွင္ ဆဒန္ဟူစိန္က မ်ိဳးေစ့ခ်ခဲ့တာပါ။

ေမး။ ။ဆရာမက အခ်ိန္ျပည့္စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသလား။ မဟုတ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ တျခားဘာေတြမ်ား လုပ္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံမွာ အခ်ိန္ျပည့္စာေရးဆရာဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္း မရွိပါဘူး။ ေသခ်ာတာေပါ့။ ကၽြန္မ ရွင္သန္ေနထိုင္ဖို႔ (စာေရးျခင္းအျပင္)တျခားအလုပ္တစ္ခု လုပ္သင့္တယ္ေလ။ ကၽြန္မ မီဒီယာလုပ္ငန္းေတြမွာ (ရုပ္ျမင္သံၾကားေရာ၊ သတင္းနဲ႔စာနယ္ဇင္းမွာေရာ) လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကာဒစ္စတန္ေဒသရဲ႕ အာေဘလ္ ၿမိဳ႕မွာရိွတဲ့ High Commotion of Erbil Citadel Revitalization ရဲ႕ လူထုဆက္ဆံေရးနဲ႔ မီဒီယာ ဌာနမွာ လုပ္ေနပါတယ္။ (အဲဒီ ေနရာဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀၀၀ ကတည္းက အခုအထိ လူေနထိုင္မႈ မျပတ္ခဲ့တဲ့ ကမၻာ့အေဟာင္းဆံုး ၿမိဳ႕လို႔ သတ္မွတ္ခံရပါတယ္။) အဲဒီအျပင္ Berma Company ရဲ႕ ေဆာက္လုပ္ေရးနဲ႔ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈဌာနမွာ လူထုဆက္ဆံေရး မန္ေနဂ်ာအျဖစ္လည္း လုပ္ကိုင္ေနပါတယ္။ 

ေမး။ ။က်ားမျဖစ္တည္မႈနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးကိစၥေတြဟာ ဆရာမရဲ႕ စာေတြထဲမွာ ထင္ဟပ္ေနပါသလား။ ဘယ္လိုမ်ား ထင္ဟပ္ေနပါသလဲ။
ေျဖ။ ။က်ားမျဖစ္တည္မႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ ကၽြန္မ စၿပီး စာေရးခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေယာက်ၤားလား မိန္းမလားဆိုတာ မွန္ထဲမွာေရာ ကၽြန္မရဲ႕အတြင္းစိတ္ထဲမွာေရာ ျပန္မၾကည့္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ........................

အင္တာဗ်ဳးအျပည့္အစံုႏွင့္ ဘာသာျပန္ကဗ်ာမ်ားကို ဆက္ဖတ္ရန္ ရသကမ္းေျခ လပြတၱာအြန္လိုင္းမဂၢဇင္း လင့္ခ္ကိုသြားပါ။

http://www.lptmagazine.net/2013/01/blog-post.html

ပန္ဒိုရာ

Expand..

Summary..

ဘေလာ့ဂါေတြ ရင္ထဲက သၾကၤန္ (အထူး အစီအစဥ္)

ဘေလာ့ဂါေတြ ရင္ထဲက သၾကၤန္

သၾကၤန္နီးလာလို႕ ရင္ထဲမွာ တူးပို႕တူးပို႕ ျဖစ္ေနၾကၿပီ ထင္ပါတယ္။ လြမ္းသူကလြမ္း၊ ရင္ခုန္သူကခုန္၊ ကဲဖို႕ျပင္သူကျပင္၊ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ လုပ္မယ့္လူက လုပ္။ မီဒီယာေတြမွာေတာ့ ဆယ္လစ္ဘရစ္တီေတြ ေျပာတဲ့ ႏွစ္သစ္အမွတ္တရ စကားတို႕ဘာတို႕ ေရးထားတာ ဖတ္ရတယ္။ ဒါနဲ႕ ကိုယ္လည္း ကိုယ့္ေဘာ္ဒါ ဘေလာ့ဂါေတြကို ေခ်ာက္တြန္း အဲေလ အမွတ္တရျဖစ္ေစဖို႕ အခုလို အလကားပဲတင္း အင္တာဗ်ဳးလိုက္ပါေၾကာင္း။

(ေနာက္ထပ္ ေမးလို႕ရသမွ် ဆက္ဆက္ၿပီး တင္သြားပါမည္။ မည္သူမဆို မွတ္ခ်က္မွာလည္း ေရးသြားႏိုင္ပါသည္။ ပို႕စ္ထဲ ျပန္ထည့္ေပးပါမည္။ အခ်ိန္နဲ႕ တေျပးညီ update လုပ္ေနပါသည္။ :P)

ေမးခြန္းကေတာ့….

သၾကၤန္မွာ ဘယ္လိုခံစားရပါသလဲ
သၾကၤန္မွာ ဘာလုပ္ဖို႕ အစီအစဥ္ရွိပါသလဲ


မေနာ္ဟရီ
သၾကၤန္ကိုငယ္ငယ္ေလးတည္းက မခံစားတတ္ဘူး။
တစ္ခါမွလည္းအၿပင္ထြက္မလည္တတ္ မ႑တ္ေတြမသြားတတ္ဘူး။
အိမ္ထဲမွာပဲ စာဖတ္၊ရုပ္ရွင္ၾကည့္၊သီခ်င္းနားေထာင္ ဖုန္းေၿပာနဲ႔ေနခဲ့တာ။
ခုေန ၿပန္ေတြးၾကည့္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္သနားပါတယ္။သတိရစရာအေၾကာင္းေလး တစ္ခုေတာင္မရွိခဲ့လို႔..း)
လက္ရာေၿမာက္တဲ့သၾကၤန္သီခ်င္းေတြ ကိုေတာ့ ခၽြင္းခ်က္အေနနဲ႔ၾကိဳက္တယ္။
ပိေတာက္ကိုခ်စ္တယ္။


သင္ကာ
သၾကၤန္က နက္ျဖန္မွတ္ေနတာ။ မနက္က သူမ်ား လာေျပာမွပဲ ဒီေန႔စတယ္ သိတယ္။
ျပကၡဒိန္က ထိုင္းလို ေရးထားတာကိုး။ ဘာလုပ္ရမလဲ။ လုပ္ရမွာေပါ့။
ဆိုင္မဖြင့္ေသးလို႔ ေစာင့္ေနတာ။ ေသာက္မယ္။ သီခ်င္းဖြင့္မယ္။ ေနာက္ေန႔ ေဘာ္ဒါေတြ ဟန္သစ္မျငိမ္ အပါအဝင္ ေခၚမယ္။ ေလွ်ာက္သြားမယ္။


ကုိရင္ေနာ္
ဟဲဟဲ.. က်ဳပ္ကေတာ႔ သႀကၤန္သီခ်င္း အက်ယ္ႀကီးဖြင့္ၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ေရပန္းေအာက္မွာ ေရအဝခ်ိဳးမယ္.. း)မ်က္လံုးေလးသာ ပိတ္ထားလိုက္ရင္ အင္းယားလမ္းက ခ်ာတိတ္မ အလန္းေလးေတြ ေရးဝိုင္းေလာင္းေနသလိုလိုေပါ႔..
အေဟးး.. လြမ္းတယ္ဗ်ိဳ႕..
ကိုယ္႔ေျမ.. ကိုယ္႔ေရမွာ သႀကၤန္မက်ရတာ ႏွစ္ေတြေတာင္ၾကာေပါ႔..
အင္းး.. ကုသိုလ္ရေအာင္ အလႉတစ္ခုမွာေတာ႔ အလႉေငြထည့္လိုက္တယ္..
စလံုးက ေ႐ႊသႀကၤန္ကိုေတာ႔ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ထြက္ဖို႔ စဥ္းစားထားေလရဲ႕..
မမပန္ေရ.. မမပန္ကို ဦးဦးဖ်ားဖ်ားေရေလာင္းလိုက္ပါတယ္.. (((((ဗြမ္းးးးး)))))


မ်က္လံုး(သက္ထူး)
သၾကၤန္နီးလာေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ေရေဆာ့ခဲ့တာကိုပဲ ျပန္သတိရပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အသက္ၾကီးလာလို႕ လား မသိပါဘူးဘာမွ သိပ္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ မကဲခ်င္ေတာ့ဘူး :)
သၾကၤန္မွာ အင္တာနက္ေလး ေကာင္းရင္ေတာ့ စာေတြ လုိက္ဖတ္ခ်င္တယ္။ အခ်ိန္ေပးျပီး ဘေလာ့ေလးလည္း ေရးခ်င္တယ္။ အိမ္မွာလက္ခံျပီး လုပ္လို႕ရမယ့္ အလုပ္ကေလးေတြ လုပ္မယ္။
သၾကၤန္မွာ ရနံ႕တစ္ခုရွိတယ္။ ဘာလည္းေတာ့ ေျပာတတ္ဘူး။ အဲဒါေလးက လြမ္းစရာေကာင္းတယ္။ ဟိ။ မိန္းမသိရင္ေတာ့ ရုိက္ေတာ့မယ္။


ႏွင္းနဲ႕မာယာ
အခုေတာ့ လြမ္းေနတယ္။ ဒီက ျမန္မာေတြနဲ႔အတူတူ သၾကၤန္က်မယ္အမေရ
ေသာၾကာေန႔မွာ အဘူဒါဘီမွာပါ။ ျမန္မာစာေတြ လုပ္စားၾကမယ္ မုန္႔လံုးေရေပၚေလ။
ဒူဘိုင္းျမိဳ႔မွာက ၾကာသပေတးေန႔ မန္ဇာ မွာ သၾကၤန္ပြဲရွိတယ္။
အဘူဒါဘီျမိဳ႔မွာက ေသာၾကာေန႔မွာ ေကာနစ္ခ်္မွာ လုပ္မယ္။
ျငိမ္ျငိမ္ေလးထိုင္ျပီး လြမ္းေနခ်င္ေသးတယ္။
ျပီးေတာ့သၾကၤန္အေငြ႔အသက္ေတြကို အြန္လိုင္းမွာ လိုက္ရွာမယ္ေလ။




ကေလးအေတြး
အခုေတာ့လည္းရင္မခုန္ေတာ့ပါဘူး။ ဘာမွမွလုပ္လို႕မရတာ ..
အလုပ္ကေဘာ္ဒါေတြကိုေတာ့ ႏွစ္ကူးအမွတ္တရ ေရႊရင္ေအးလုပ္ေကၽြးမလားလို႕။
ကိုယ္ကေတာ့ သၾကၤန္မက်ရလို႕ ရန္ကုန္က သၾကၤန္က်မယ့္ေမာင္ေလးကို မုန္႕ဖိုးေပးလိုက္တယ္။
ႏွစ္ဆန္း၁ရက္ေန႔မွာေကာင္းမွဳ႕ကုသိုလ္ ၁ခုခုေတာ့လုပ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္လို႔စီစဥ္ထားတယ္။
လုပ္မယ့္ေကာင္းမွဳ႕ကုသိုလ္ က ၃၁ဘံုသားအားလံုးအတြက္ေနာ္။


မင္းဒင္
၁။ ငယ္ငယ္တုန္းက ေပ်ာ္ခဲ့ပါးခဲ့၊ မူးခဲ့ရူးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ ေရာက္ေတာ့မွာပါလား လုိ႕ေတြးမိရံုေလာက္ပါပဲ။ ေထြေထြထူးထူး ခံစားခ်က္မရွိပါ။ ေရျခားေျမျခားေရာက္ေနေတာ့ ပိုဆုိးပါတယ္။ သႀကၤန္ဆုိတာ ကိုယ္နဲ႕မဆုိင္သလိုလိုေတာင္ ျဖစ္လာသဗ်ာ။ ။
၂။ သာမန္ေန႕ရက္မ်ားကဲ့သုိ႕ပင္ ကုန္ဆံုးျဖတ္ေက်ာ္ ရန္ ျဖစ္ပါသည္။


မြန္ (နတ္သမီးေလး)
သၾကၤန္နားနီးေတာ႔ လူကလြမ္းသလိုလို ငိုခ်င္သလိုလို အိမ္ျပန္ေျပးခ်င္သလိုလိုနဲ႔ ငူေနတယ္
ေရကစားလို႔မရေပမယ္႔ သၾကၤန္မွာအေရာင္ေတာက္ေတာက္ကေလးဝတ္ျပီး ေပ်ာ္သလို စိတ္ကူးယဥ္ေနမယ္


ႏိုင္းႏိုင္းစေန
(၁၁) ႏွစ္ ၾကာ ေဝးခဲ့တဲ့ သၾကၤန္မို႔ ရင္ခုန္မိပါတယ္
သၾကၤန္မွာ ကိုယ္တိုင္ေရဝင္ကစားျပီး မ႑ပ္ေတြ ဓာတ္ပံုလိုက္ရိုက္ဖို႔ စီစဥ္ထားပါတယ္ း)


ပံုရိပ္
သၾကၤန္နဲ႕ပတ္သက္လုိ႔ေတာ့ စာေလး ေရးလုိက္ရတာ ပုံေလးဆြဲလုိက္ရတာနဲ႔ ေက်နပ္သြားပါၿပီ။


ရြာသားေလး၀ိုင္တီယူ
သၾကၤန္
လြမ္းတယ္ဆိုတာပါပဲ
ဒီႏွစ္ေတာ့ စိတ္သြားတိုင္းကုိယ္မပါႏိုင္ေတာ့



ၾကည္
သၾကၤန္နားနီးေတာ့ ေပ်ာ္သလိုလို..လြမ္းသလိုလိုပါ။
မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္ျပီး မိတ္ေဆြေတြကိုေခၚေကြ်းမယ္။


ေအာင္သာငယ္
သၾကၤန္နီးလာေတာ့ ဘယ္လိုခံစားရပါသလဲ... ဆိုေတာ့

ရီးစားဦးကို သတိရတယ္
ကေလးေတြ ဘယ္ေလာက္ရျပီး
ခုခ်ိန္ဆို ဘယ္ေလာက္ အလုပ္ရႈပ္ေန
စိတ္ညစ္ေနျပီလဲ ေတြးမိတယ္...
တခါတေလပါ...
ကိုယ္နဲ႕ မနီးစပ္ခဲ့တာ
သူ အေတာ္ ကံေကာင္းပါတယ္လို႕လည္း
ရဲရဲၾကီး ေတြးေနမိေသး....

သၾကၤန္နားနီးေတာ့
ပိေတာက္ရနံ႕ေတြရတယ္
အ၀ါေရာင္ေတြရဲ႕ အရိပ္ကို ရင္ခုန္တယ္ ...
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးရဲ႕
ေရေတြစိုရႊဲေနတဲ့ ကတၱရာလမ္းကို
ခုခ်ိန္မွာ ေျပးနမ္းေနခ်င္တယ္ အရူးအမူးပဲ...
မႏွစ္က သၾကၤန္ရက္ထဲ ဆံုးသြားတဲ့ အေမ့ကို
အိပ္မက္ထဲမွာ အတင္း ေပြ႕ထားရတယ္...
ေနာက္ထပ္တခါ လြတ္သြားမွာစိုးလို႕...
ရြာလယ္လမ္းထိပ္က
ပိေတာက္အိပ္မက္ဆိုတဲ့
ေရပက္တဲ့ ေနရာေလးကို
အေတြးထဲမွာ ျပန္ေရာက္တယ္....
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕
အတူေသာက္ရင္းကေန
အိပ္ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးတဲ့
မဂၤလာလမ္းထိပ္က
အရိပ္ေကာင္းတ့ဲ အရက္ဆိုင္ေလးကို လြမ္းတယ္...
တမ္းတရတာေတြကို ေျပာရင္
ေမာတယ္...
တေထာင့္တညထက္
ရွည္လ်ားတဲ့ ညေတြအတြက္
စိတ္ပ်က္တယ္...
ခုေတာ့
သၾကၤန္ကို
မသိသလိုလို အေယာင္ေဆာင္ေနတယ္...
ေအာင္ျမင္မယ္ေတာ့ မထင္ဘူး...
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
စကားေျပာျဖစ္တာေက်းဇူးတင္တယ္
- ေနာင္ႏွစ္ခါလည္း ဆီးလို႕ၾကိဳကြယ္ ေမာင္ၾကီးလာပါမယ္-
ရင္ခုန္ဖြယ္ ေတးတစနဲ႕
ျပန္လည္ အိပ္ေမာက်သြားပါေပါ့...

သၾကၤန္မွာ ဘာလုပ္ဖို႕ အစီအစဥ္ရွိပါသလဲ... ဆိုေတာ့

ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ - ျပိဳင္တူလင္းတဲ့ ေကာင္းကင္-လို႕ အမည္ေပးထားတဲ့ ကဗ်ာစုတခုကို သၾကၤန္အမွတ္တရအျဖစ္ E-book တခု ျဖစ္လာေအာင္ စုစည္းေနတယ္။ တတ္ႏိုင္သမွ် အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနပါတယ္။



အယ္ဇီ
မလြမ္းပဲ မေနနိုင္တာက လြဲလို ့
သႀကၤန္ သီခ်င္းေတြ နားေထာင္တာက လြဲလို ့
ကိုယ္တတ္နိုင္တာ မရွိဘူးေလ
အလြမ္းေတြေၿပေစဖို ့ဘေလာ့လည္ကာသာ ေနမယ္ေလ။


တက္စလာ
ငွက္အသြင္ ပ်ံၾကြ မတတ္ေသာ္...... ေအာ္... ပိေတာက္ေတြ ေတာင္ .. ေရႊရီလူးၿပီေကာ.... ဖူးးးးးးးးး....


အိျႏၵာ
တရားစခန္း၀င္ျဖစ္တယ္
တစ္ႏွစ္လံုးညစ္ခဲ့တဲ့စိတ္ေတြကို..
နည္းနည္းပါးပါးေလွ်ာ္ဖြတ္ၾကည့္တာေပါ့...
ဒီႏွစ္ေတာ့...ဒီညစ္ထပ္ထပ္စိတ္ အႏြမ္းႀကီးအတိုင္း
ေနာက္တစ္ႏွစ္ဆိုတာဆီကို...သြားရေတာ့မယ္ေလ...


သက္ပိုင္သူ
city hall မွာ အျပတ္ကဲမယ္... မမပန္ေရ


လင္းဒီပ
စလံုးရဲ႕ သၾကၤန္အေငြ႕အသက္ရွိမယ့္ ေနရာေတြမွာ သၾကၤန္က်ေနမိမယ္..။ မိုးေရထဲက သၾကၤန္ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္..။အခုလည္း မိုးေတြရြာေနတယ္။ မနက္ျဖန္လည္း ရြာမယ္ထင္ပါရဲ႕။



ႏုသြဲ႕
ေျပာခ်င္ေနတာ ေရငတ္တံုး ေရတြင္းထဲက် ဟိ။ အေတြးေကာင္းတဲ႔ မပန္ကုိ ေက်းဇူးတင္တယ္။

သႀကၤန္နီးလာေတာ႔ ငယ္ငယ္တံုးက အေၾကာင္းေတြ သတိရၿပီး ၿပံဳးမိတာ ခဏခဏေပါ႔။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ႏႊဲခဲ႔တဲ႔ သႀကၤန္ သိပ္မမ်ားလွပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ငယ္တံုး ေပ်ာ္ခဲ႔မိတာ မွန္တယ္၊ တန္တယ္။ အဲဒီတံုးက အျပင္းအထန္ ခံစားခ်က္ေတြဟာ ခုေတာ႔ sweet old memories ေလာက္ပါပဲ။ အေရးမပါေတာ႔ပါဘူး။ (လူငယ္မ်ား မွတ္သားၾကပါ) ေလာေလာဆယ္မွာ သႀကၤန္မိုး သီခ်င္းေတြ အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ နားေထာင္ေနတယ္။ ရုပ္ရွင္ကို ဗီဒီယို ကူးထားတာေလးလည္း ျပန္ၾကည္႔ေကာင္း ၾကည္႔မယ္။ ဒီကားက Classic movie ပဲ။ DVD ရွိရင္ လိုခ်င္တယ္။

သႀကၤန္တြင္းက ဒီမွာ အလုပ္လုပ္ရက္ပါ။ ေန႔မွာ ေဆးရံုသြားရမွာေပါ႔။ ညေနက် ဘေလာ႔ဂ္ကေန သူမ်ားေတြ ဘာလုပ္ၾကလဲ စပ္စုအားက်မယ္ေလ။ ႏွစ္ဆန္း စေန-တနဂၤေႏြမွာေတာ႔ ဒီက သႀကၤန္ပြဲ တခုခုကို သြားျဖစ္ဖို႔ မ်ားပါတယ္။ သြားျဖစ္ရင္ ပို႔စ္တင္လိုက္မယ္။


ရႊန္းမီ
စာေမးပြဲေတြ မစဲရွိပါတယ္.. ဟူး .. .
အလြမ္းေျပေလးေတာင္ စိတ္ကူးမယဥ္ႏိုင္တဲ့ဘ၀ . . ဘ၀ .. ဘ၀။


ေမာင္ခင္ေလး
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သႀကၤန္တြင္း ေက်ာင္းမပိတ္ေပးလို႔အခက္ေတြ႔ေနပါတယ္
ဘယ္လိုေက်ာင္းေျပးရင္ေကာင္းမလည္း စဥ္းစားေနတယ္အမပန္ :)


စိုးေဇယ်
သၾကၤန္နားနီးလာေတာ့ သၾကၤန္သီခ်င္းေတြ ၾကားရတယ္
ပိေတာက္ပင္ေတြကို ျမင္တိုင္း အပြင့္မ်ား ပြင့္ေနမလားဆိုၿပီး ေမာ့ၾကည့္မိတယ္
သၾကၤန္သီခ်င္းေဟာင္းေတြကို ၾကားရရင္ လြန္းခဲ့တဲ့ သံုးေလးႏွစ္ကို ျပန္ေရာက္သြားတယ္
ဒီႏွစ္သၾကၤန္ကေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းမွာ ဓာတ္ပံု လိုက္ရိုက္ျဖစ္လိမ့္မယ္
ကဲဖို႔ေတာ့ အစီစဥ္မရွိဘူး
ဘာေၾကာင့္မကဲလဲဆိုေတာ့
နန္းစုရတီစိုးေလး တရားစခန္း၀င္ေနလို႔


ထူးျမတ္
ဒီမွာ ဘာမွမလုပ္ၾကဘူး ထင္ပါရဲ့ဗ်ာ...
၁၃ရက္ေန႔ က်ရင္ေတာ့ ခ်စ္သူနဲ႔ ခ်စ္သူသက္တမ္း တစ္ႏွစ္ျပည့္ေတာ့ သူ႔ကို ဖုန္းေခၚျဖစ္မယ္။ ဒါပဲ ထူးထူးျခားျခားရွိမယ္


မိုးလိႈင္ည
ကၽြန္ေတာ္ အင္တာနက္ဆိုင္ကုိ ညေနပုိင္းဖြင့္ရတယ္
ေန႔လည္ပုိင္းက သီလယူမယ္ စာအုပ္ဖတ္မယ္ စာေရးမယ္
ႏွစ္ရက္ေလာက္ေတာ့ ဘီယာေသာက္ဖုိ႔စဥ္းစားထားတယ္
သၾကၤန္နီးေတာ့ အရင္ကလုိ ဘာလုိ႔မေပ်ာ္တာလဲလုိ႔ေတာ့ စဥ္းစားမိတယ္


၀င္းေပၚေမာင္
အလြမ္းဆုံးကေတာ့ သႀကၤန္အႏုပညာေတြပဲ။ ပညာသည္ေတြ ဖန္တီးတာ မဟုတ္တဲ့ လူထုအႏုပညာေတြ၊ အစုလိုက္ အဖြဲ႔လိုက္ ေဖာ္ထုတ္တဲ့ အႏုပညာေတြကို တမ္းတမ္းတတ ႏွေမ်ာတယ္။ ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ့ေနရာမွာ တတ္ႏိုင္သမွ် ေဖာ္ထုတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္ အခက္အခဲ မ်ားစြာေၾကာင့္ ဒီႏွစ္ ဘာမွ မလုပ္ေတာ့ဘဲ အားလုံးကို ေမ့ပစ္လိုက္တယ္။ ျပည္တြင္းက သႀကၤန္သတင္းေတြကိုလည္း မၾကားခ်င္ မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ေ၀းခဲ့ၿပီ သႀကၤန္ေရ...


တန္ခူး
သၾကၤန္နားနီးလာေတာ့ သၾကၤန္ပိုးေလးေတြ ၀င္လာပါတယ္…
တခုထူူးျခားတာက ငယ္ငယ္က ပိုးနဲ ့ခုပိုးနဲ ့ ျပင္းထန္တဲ့ႏွ ုန္းသိသိသာသာ ေလ်ာ့က်သြားပါတယ္…
ဒါေပမယ့္ေလ… ပိုးကေတာ့ ရွိတုန္း…
ျပန္ခ်င္တယ္… သူမ်ားေတြေရပက္တာကို မ႑ပ္ေပၚက ထိုင္ၾကည့္ခ်င္တယ္…
စိတ္ပါရင္ ပိုက္ေလးနဲ ့ေရထပက္ခ်င္တယ္…

မနက္ျဖန္က်ေတာ့ သားကို လိုက္ပို ့မလို ့…
သၾကၤန္ဆိုတာ ေရပက္တာေလာက္ပဲသားက သိတာကို…
ျပီးေတာ့ အိမ္ရွင္းမယ္… ဘုရားေရသပၸါယ္မယ္…
ဒီေလာက္ပါပဲ…


သက္ေ၀
သၾကၤန္နားနီးလာရင္...
ငယ္ငယ္ကထဲက သၾကၤန္ကို မေပ်ာ္တတ္ေပမယ့္ ေမွ်ာ္ေတာ့ ေမွ်ာ္တတ္ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ ေရမကစားေပမယ့္ သူမ်ားေတြ ကစားတာ ၾကည့္ရင္း တူးပို႕ တူးပို႕ သီခ်င္းသံေတြေအာက္မွာ ေပ်ာ္ေနခဲ့ပါတယ္...။ သို႕ေသာ္ အသက္ဝင္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ သၾကၤန္နဲ႕ ေဝးေဝးမွာေရာက္ေနတာ ၾကာလာေတာ့ သၾကၤန္နဲ႕ နီးတာေတြ ေဝးတာေတြ ဘာမွ ခံစားလို႕ မရေတာ့ပါဘူး...။ အသက္ၾကီးလာတာလဲ ပါမယ္ ထင္ပါရဲ႕...။ :-)

သၾကၤန္ အစီအစဥ္...
ေထြေထြထူးထူးေတာ့ ဘာမွမရွိပါဘူးလို႕ပဲ ေျဖရပါလိမ့္မယ္...။ ႐ံုးမွ မပိတ္တာေလ...။
႐ံုးက ျမန္မာတစ္စုကေတာ့ တရက္ေလာက္ ႐ံုးမွာပဲ ေရႊရင္ေအး လုပ္စားၾကရင္ ေကာင္းမလားလို႕ ေျပာေနၾကတယ္။ တေယာက္တမ်ိဳးစီ ယူလာၿပီး တကယ္ လုပ္စားျဖစ္ၾကရင္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာပါ...။


ေကသြယ္
သၾကၤန္ မွာ- ဘေလာ့ပိတ္ျပီး သီလယူ ဥပုပ္ ေစာင့္ပါမည္။ း)


ခင္ဦးေမ
စိတ္ကူးနဲ႕တင္ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။


ေယာဟန္ေအာင္
အရည္ေပ်ာ္ဖို႔ ရွိပါတယ္
သၾကၤန္ကေတာ့ နားရက္ပါ
ေသာက္တယ္၊ နားတယ္
ဥပုသ္ေတာ့ မေစာင့္ေတာ့ပါ
က်ေနာ္က နယ္စပ္ကရဲေဘာ္ေတြကို ႏွစ္စဥ္သၾကၤန္မွာ ေပ်ာ္ေအာင္ လုပ္ေပးပါတယ္၊ ေငြစိုက္တယ္၊ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေလးလုပ္ေပးတယ္၊
က်ေနာ္ ဥပုသ္ေစာင့္ရင္ သူတို႔၀မ္းနည္းမွာ စိုးလို႔ပါ ;)


ဇာနည္၀င္း
သႀကၤန္ပဲြေတာ့ ၀င္မႏဲြဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ထားတယ္ မအားလုိ႔။ မႏဲႊေပမယ့္ သႀကၤန္ေရာက္ေတာ့ အလုိလုိ ေပ်ာ္ေနတယ္
ပိေတာက္ပန္းမေတြ႔ရ တူးပုိ႔သံမၾကားရေပမယ့္ ေပ်ာ္တယ္ဗ်ာ။ :)



တူးတူးသာ
ဟီဟိ ဒါမ်ိဳးကေတာ့ တို႔က ပါၿပီးသားပဲ .. သႀကၤန္နားနီးေတာ့ ႐ံုးပိတ္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ေပ်ာ္တာေပါ့ ..။ သႀကၤန္က်ရင္လား .. ဒါကေတာ့ ဆင္ဆာကြဲ႕ .. လုပ္မွာေတြက သိပ္မ်ားတယ္ .. မဟုတ္တာက ပိုမ်ားေနလို႔ :P


ေမျငိမ္း
မေျပာခ်င္လို႔ ေရွာင္ေနတာကို .. :(
သၾကၤန္ဆိုရင္ သိတတ္တဲ့ အရြယ္ကစျပီး တခါမွ မလြတ္ဖူးေအာင္ ႏႊဲခဲ့တာ.. မႏွစ္ကအထိေပါ့..။
ထိုင္းေရာက္ေတာ့လည္း ကိုယ္ေနတဲ့ ဇင္းမယ္က ဗမာျပည္နဲ႔ဆင္တဲ့အျပင္ သၾကၤန္နဲ႔ ပတ္သက္ရင္ နာမည္ၾကီးျဖစ္ေလေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ..။
ဆိုေတာ့ သၾကၤန္ကို သၾကၤန္မွန္းမသိေလာက္ေအာင္ ျဖတ္ရမွာေတာ့ ဒီႏွစ္က အမွတ္တရ ပထမဆံုးႏွစ္ ပါပဲ... :( လူေတြ.. ပိေတာက္ပန္းေတြ.. သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သၾကၤန္ရွိေနက် ရပ္၀န္းေတြကို လြမ္းတယ္...ေငါင္တယ္။


က်ားက်ား
သၾကၤန္ဆိုရင္ သိတတ္တဲ့ အရြယ္ကစျပီး တခါမွ မလြတ္ဖူးေအာင္ ႏႊဲခဲ့တာ.. မႏွစ္ကအထိေပါ့..။
သၾကၤန္
လြမ္းတယ္ဆိုတာပါပဲ
သၾကၤန္နားနီးေတာ့ ေပ်ာ္သလိုလို..လြမ္းသလိုလိုပါ။
အလြမ္းေျပေလးပါ


blueskyforest
တေနကုန္စိုရႊဲ။ ေတြ႔ကရာအရက္ အစံုေသာက္။ သီခ်င္းသံၾကားတိုင္း ထထခုန္။ စိတ္ကူးတည့္ရာ ေနာက္ေျပာင္ေအာ္ဟစ္။ ေသြးထြက္ ဖ်ားနာသြားတဲ့ အထိ ေပ်ာ္ပစ္ခဲ့တဲ့ အရသာဟာ သႀကၤန္မွာပဲအျပည့္ ရတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ လြမ္းစရာေကာင္းတဲ့ကိစၥပါ။
အခု သႀကၤန္နဲ႔ေ၀းေနတာၾကာေတာ့ သိပ္ၿပီးေသြးမဆူ ေတာ့ပါ။ သႀကၤန္ပိုးလည္း သိပ္မရြေတာ့ပါ။ သႀကၤန္ သီခ်င္းသံၾကားရင္ေတာ့ သတိတရၿပဳံးျဖစ္ပါတယ္။
သႀကၤန္ဆိုတာက သာမန္ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ကိစၥ မဟုတ္ပါ။ အလြန္အမင္း ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာသာျဖစ္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး သႀကၤန္တြင္းမွာ အလြန္အမင္း ျဖစ္ၾကပါေစ။


ဆည္းဆာသံစဥ္
မပန္ေရ သၾကၤန္နဲ႕ေဝးေတာ့ သူ႕ရနံ႕ေတြ ပ်က္ျပယ္သေလာက္ျဖစ္ေနတယ္ဗ်ာ
ဒါေပမယ့္တစ္ေရးနိးလို႕ထၾကည့္ေတာ့ သၾကၤန္ဆိုတာတစ္ေခါက္ျပန္ေရာက္ျပန္ျပီေပါ့
သူ႕ရင္ခြင္ကို တစ္ေခါက္ေတာ့ျပန္ခိုအံုးမယ္လို႕ အိပ္မက္ေတြမက္ေနတုန္းပါပဲ ....
လြမ္းရပါတယ္ သၾကၤန္ေရေပါ့ ဗ်ာ



မီယာ
သၾကၤန္နီးလာေတာ့ မုန္႔လက္ေဆာင္ ေအးေအးေလး ေသာက္ခ်င္ပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာလုိ ရုံး အရွည္ႀကီး ပိတ္ရင္ေကာင္းမယ္ လုိ႔ စဥ္းစားေနတယ္။

သၾကၤန္မွာ အလုပ္သြားရမယ္။ အနီးအနားမွာ သႀကၤန္ပြဲလည္း မရွိေတာ့ စင္ကာပူက သႀကၤန္ပြဲေတြအေၾကာင္းပဲ ေစာင့္ဖတ္ေတာ့မယ္။


ဖိုးသႀကၤန္
သၾကၤန္နဲ႕ပတ္သတ္ရင္ သတိအရဆံုးက ကတၱရာလမ္းေပၚ ေရစက္ေတြက်လို႕ပဲၿဖစ္ၿဖစ္
သၾကၤန္မိုးရြာလို႕ပဲၿဖစ္ၿဖစ္
ၾကြတက္လာတက္တဲ႕ ေၿမသင္းနံ႕ေလးေတြပါ။
ခု အလုပ္လုပ္ေနရင္း သားစိုးသီခ်င္းကို ဂိတ္ဆံုးဖြင္႕နားေထာင္ၿပီး လိုက္ေအာ္ေနပါတယ္။

စာအုေရ...ရြာမွာေတာ႕ ငါတို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္ေယာက္မွ မရွိေတာ႕ဘူး။ နင္ေရာ
ဘယ္ေရာက္ေနၿပီလဲ?
ဟ... ဟ... ဟ... ဟ...


မာေရးသွ်င္
သၾကၤန္အဦး
ပိေတာက္ဖူးကုိ
ေျခြခူးမိေယာင္ယမ္း …
မ်က္ရည္ခန္းထိ
စြတ္ျဖန္းလန္းပြင့္ေစပါ့မည္။……….။



choco thazin
သၾကၤန္အေၾကာင္းေတြ လုိက္ဖတ္ရင္း.. သၾကၤန္ပံုေတြလိုက္ၾကည့္ရင္းနဲ ့ ရယ္ခ်င္သလိုလုိ ငိုခ်င္သလိုလုိၾကီးၿဖစ္ၿပီး ကိုယ္ေတြပူၿပီးဖ်ားလာပါတယ္
ဒီညလည္း ေဆးေသာက္ၿပီးအိပ္ရပါဦးမယ္
မနက္လည္းအလုပ္တက္ရပါမယ္
သၾကၤန္ဆိုရင္...
၄ ႏွစ္သမီးမူၾကိဳစေနကတည္းက ညိဳၿမသီခ်င္းနဲ ့ကခဲ့တာပါ
သိတတ္စအရြယ္ကတည္းက ညီမတို ့အိမ္ကလူၾကီးလူငယ္မက်န္ ကားတစ္စီးနဲ ့မိုးလင္းမိုးခ်ဳပ္လည္ခဲ့ၾကတာဆိုေတာ့ အစ္ကိုေတြ၊ ဦးေလးေတြ ေမာင္ေတြ ညီမေတြ အို...အားလံဳးကိုလြမ္းပါတယ္
ဟင္း... သၾကၤန္နဲ ့ေဝးတာ ၂ၾကိမ္ရွိပါၿပီ


ကိုလူေထြး
ပိေတာက္တစ္ခက္
ေစာင့္ရက္ရွည္ၾကာ
မေပၚလာသူ
ေမွ်ာ္ကာပူရ
ဤလိုမွျဖင့္
ေန ့သစ္တို ့လႊမ္း
ရင္မွာလြမ္း၍
ပိေတာက္ပန္းတို ့ ပြင့္ျပန္ျပီ..


၀င္းလတ္
သၾကၤန္နီးလာေတာ႔ (ပထမ) အေမ႔ကိုသတိရတယ္
အေမက သၾကၤန္လဲျပီးေရာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမာင္နွမေလးေယာက္နဲ႔ အေဖ့ကို ထားပစ္ခဲ႔တာေလ...အခုဆို ၂၁ ႏွစ္ေတာင္ရွိသြားျပီ။
(ဒုတိယ)သူမကိုသတိရတယ္။
သၾကၤန္ျပီးေတာ႔ ေနာက္လမွာ သူမနဲ႔ မဂၤလာေဆာင္ပစ္လိုက္တယ္ဗ်ာ။သၾကၤန္တြင္းမွာ ကုသိုလ္ေတြပို လုပ္ပစ္လိုက္မွာေပါ့....ေနာ္႔



ပင့္ဂိုးလ္
သႀကၤန္နားနီးရင္ အလိုလို ရင္ခုန္တယ္.. သႀကၤန္ သီခ်င္းေတြၾကားရင္ ကခ်င္တယ္.. သႀကၤန္ ေရာက္ရင္ ေပ်ာ္တယ္....

ဒီႏွစ္ေတာ့ ဘာမွ လုပ္ဖို႔ စိတ္ကုူးမရွိပါဘူး.. အိမ္မွာေနတယ္ ရွစ္ပါးသီလ ခံမယ္.. စာက်က္မယ္.. ရံုးျပန္ဖြင့္ရင္ ရံုးတက္မယ္..


ဟန္သစ္ၿငိမ္
ဒီတန္ခူးရႊင္ျမဴး ႏွစ္ဦးေရာက္ၿပီေလ... မူးေနေအာင္ ေသာက္လိုက္ေတာ့ေလ... ေမာင္ေမာင္ရယ္တဲ့ မူးေနေအာင္ ေသာက္လိုက္ေတာ့ ရမ္းပါတယ္တဲ့ခင္ဗ် ၀ီစကီေတြ ေအးပါတယ္ဆို... ဘီယာက ခ်မ္းပါတယ္ဆို...


ပုလင္းေတြ စီကာေသာက္ကာ၀ိုင္း တန္ခူးလေရာက္ေလတိုင္း ဘီယာဘားေလးနား ေရကစားထြက္လို႔လည္ ကိုကိုတို႔ ေရကစားထြက္လို႔လည္...
သၾကၤန္ႏွစ္ဦး ေသာက္စို႔ ေသာက္စို႔ ေသာက္လို႔ျမဴးမယ္ဗ်ာ... သၾကၤန္မယ္မ်ား ေသာက္လို႔ ေသာက္လို႔ ေသာက္လို႔ျမဴးတယ္ဗ်ာ... ေရႊပတ္၊ ျမန္မာေသာက္လို႔ ေသာက္လို႔ အာ႐ံုေဖ်ာ္ေျဖတာ... မယ္တို႔ကိုလည္း ေသာက္ဖို႔ေသာက္ဖို႔ အမွာစာေခၽြခ်င္တာ...

==============

သၾကၤန္ခါေတာ္ ဘီယာေသာက္ၾကတာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေသာက္ခါ မူးခါ ေမာင္ရင္းႏွမမွာ ညဴစူကာ ေအာ္... ေရကစားမွာ ေရကစားမွာ ငမူးလို႔ အေခၚမခံခ်င္နဲ႔ကြာ

ေသာက္ေသာက္ ေသာက္လိုက္ပါ... မူးေအာင္ ေသာက္လိုက္ပါ ပက္ပက္ပက္လိုက္ပါ ညီမေလးေတြလည္းပါ...

ေနာင္ႏွစ္ခါလည္း ဒီႏွစ္လိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကဲၾကမွာ
အ၀ီစိမွာလည္း ရက္ခ်ိန္ယူၿပီး ဆက္ၿပီး ကဲအုန္းမွာ
ရက္ျမတ္အခါ ဒီအခ်ိန္ ဒီအတာ ႏွစ္ဦးတန္ခူးမို႔
ဘီယာမူးၾကၿပီး ကားေမာင္းမယ္ေလကြာ...။

အစ္မေရ... ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစေနာ္...




မိုးခ်ိဳသင္း
သၾကၤန္မွာ ဘယ္လို ခံစားရသလဲ ဆိုေတာ႔ သၾကၤန္လိုပဲ ခံစားရတာေပါ႔။ သၾကၤန္ဆိုကတည္းက ေရေတြနဲ႔ ၊ ျမဴးျမဴးၾကြၾကြ သီခ်င္းေတြနဲ႔ သၾကၤန္သံခ်ပ္ေတြနဲ႔ သင္းပ်ံ႔ေနတာမ်ိဳးေလ။

ကိုယ္႔ေျမနဲ႔ အေ၀းကို ေရာက္ေနသူအဖို႔မွာေတာ႔ အက်ဥ္းက်ေနသူေတြ အျပင္က သၾကၤန္ကို စိတ္ကူးနဲ႔ ေမွ်ာ္သလိုမ်ိဳးပါပဲ။ လူအက်ဥ္းက်တာ မဟုတ္ေပမဲ႔ စိတ္အက်ဥ္းက်တဲ႔ ခံစားမွဳမ်ိဳးပါပဲ။ အေပ်ာ္မစြက္တစြက္ေပါ႔ေလ။

LAမွာေတာ႔ ၁၉ရက္မွာ သၾကၤန္ပြဲလုပ္မွာပါ။ သၾကၤန္ေစ်းေရာင္းပြဲမွာ ဒီက ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကတဲ႔ မိတ္ေဆြေတြကို ေစ်းကူေရာင္းေပးဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိပါတယ္။ သၾကၤန္ သီခ်င္းေတြ နားေထာင္ရင္း ျမက္ခင္းေပၚမွာ ဖ်ာခင္းၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆုံၾက၊ စားၾကမယ္။ ေပ်ာ္ေတာ႔ ေပ်ာ္မွာပဲ။ ဒါေပမဲ႔ တခုခုေတာ႔ လိုေနသလို ျဖစ္ေနအုံးမွာပဲ။



ကလိုေစးထူး
ေရျခားေျမျခား ေရာက္ေနေတာ့ ငါမေပ်ာ္ရတဲ့ သႀကၤန္ေရာက္လာ ျပန္ပါေပါ့လားလို႔ ခံစားရတယ္။ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ ကိုယ္ျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့ သႀကၤန္ခံစားခ်က္ ေျပာင္းသြားႏိုင္တယ္။

ေန႔ဘက္အလုပ္လုပ္၊ ညဘက္မွာ သႀကၤန္သီခ်င္းနားေထာင္လို႔ သႀကၤန္သတင္းေတြ လိုက္ဖတ္ရင္းနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္ဖို႔ရိွပါတယ္။



ခင္မင္းေဇာ္
ပန္ပန္က လာမေရးလို႕တဲ့..
တို႕ေတြက ရင္ထဲက သႀကၤန္မဟုတ္ဘူးေလ။
တကယ္သႀကၤန္က်ေနတယ္။ ဒီႏွစ္ဆို သႀကၤန္ကို ၂ ရက္တိုးၿပီး က်င္းပရမတဲ့ေလ..
သႀကၤန္ထမင္းကလဲ တေန႕ တရံုး၊ မုန္႕လုံးေရေပၚ၊ ေရႊရင္ေအး။ ေပါင္မုန္႕အုန္းႏုိ႕ဆမ္း တေန႕ သံုးေလးမ်ိဳး။
တူးတူးသာတုိ႕သင္ကာတုိ႕ ဟန္သစ္ၿငိမ္တုိ႕ကို အရံႈးမေပးပဲ
ခုေတာင္ ၀ိုင္နီေသာက္ၿပီး လာေရးတာ ဟဟ။
(မနာလိုျဖစ္ၾကပါေစ သတည္း)


အိေဝ
သၾကၤန္သီခ်င္းေတြနားေထာင္ျပီး ဘေလာ့ေတြမွာေရလိုက္ပက္ျဖစ္တယ္..... သၾကၤန္ကုိလြမ္းတယ္။ အရင္ႏွစ္ေတြက အျပင္ထြက္လည္တာေတြ ေရပက္တာေတြ မလုပ္ျဖစ္ေပမယ့္ သူမ်ားေတြ ေရကစားေနၾကတာ ၾကည္႕ရင္း ေပ်ာ္လုိ႕ရေသးတယ္.... ခုေတာ့ အဲဒါေတာင္မွၾကည္႕လုိ႕ရေတာ့ဘူး။ ေဘးအိမ္က ပိေတာက္ေတြပြင့္လုိ႕ ပိေတာက္နံ႕ေလးတသင္းသင္းနဲ႕ ေနလုိ႕ရခဲ့ေသးတယ္..... လြမ္းတယ္ သၾကၤန္ရဲ႕အေငြ႕အသက္ေတြကုိ...... :)

ညီညီ(သံလြင္)
သႀကၤန္ဆို ငယ္ငယ္က အိပ္မေပ်ာ္ဘူး။ ေရပူေဖာင္းေတြ လုပ္ရတာ အေမာ။ ဆယ္ေက်ာ္သက္ျဖစ္လာေတာ့ ဂ်စ္ကား ေ႐ွ႕မွာ ထိုင္ရတဲ့ အရသာကို ႀကိဳက္တတ္လာတယ္။ ၁၉ ႏွစ္သားကတည္းက သႀကၤန္နဲ႔ ခြဲလိုက္ရတာ ၈ ႏွစ္ၾကာမွ တစ္ႀကိမ္ ထပ္ေတြ႕တယ္။ ၂၀၀၆ သႀကၤန္ကို ေတြးမိတိုင္း သံလြင္အဖြဲ႕သား လတ္ပံုတူေတြ ျဖစ္တဲ့ ဇင္ကိုလတ္၊ ေနဘုန္းလတ္တို႔နဲ႔အတူ အင္းလ်ားလမ္းက NYPian မ႑ပ္မွာ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတာ သတိရတယ္။ ဓာတ္ပံုေတြ ျပန္ၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ ေနဘုန္းလတ္ကို သတိရမိၿပီး စိတ္မေကာင္းဘူး။

သႀကၤန္မွာ ခ်န္ပီယံလိဂ္ ေဘာလံုးပြဲေတြ ၾကည့္လိုက္ မၾကာခင္ထြက္မယ့္ သံလြင္အိပ္မက္ အီးဇင္းအတြက္ အလုပ္႐ႈပ္လိုက္နဲ႔ ဒီလိုပဲ သႀကၤန္ဆိုတာ ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္သလို ျဖတ္ေက်ာ္ေနမိတယ္။ ဘယ္ ပိုလီ သႀကၤန္မွလဲ မသြားျဖစ္ဘူး။ ဘယ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း သႀကၤန္မွလဲ မသြားျဖစ္ဘူး။ မုန္႔လံုးေရေပၚေတာင္ မိန္းမ လုပ္ေကၽြးလို႔ စားရတာ :)

ကိုၿဖိဳး
အဲဗ်ာ ... သႀကၤန္ေတာင္က်ၿပီလား ...
သိေတာင္သိလိုက္ဘူး ...
အရင္တုန္းကေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ လုပ္အားေပးၿပီး ညာတုပ္တယ္ဗ် ...
အခုေတာ့ အမိေျမနဲ႔အေ၀းမွာ ေခြးေတာင္လာမေဟာင္ဘူး ... (စိတ္ပ်က္စရာ)
သႀကၤန္ကို ဘယ္လိုခံစားရလဲဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ မခံစားရဘူးဗ် ... သႀကၤန္မွမဟုတ္ဘူး ဘယ္ပြဲကိုမွ ဘယ္လိုမွ မခံစားရဘူး ... ဟီးဟီး (ပိုက္ပိုက္မရွိရင္ မကဲတာေကာင္းတယ္ ဟဲဟဲ)
သႀကၤန္မွာ ဘာလုပ္မယ္လို႔ အစီအစဥ္ေတာင္ မခ်ရေသးဘူး ... ဟိုအေကာင္ ညီညီလာပါဦး ပံုဆြဲပါဦးဆိုလို႔ ဗိုက္နာနာနဲ႔ဆြဲလိုက္ရတယ္ ...
သူမ်ားေတြ သႀကၤန္က်ၿပီး ကဲၾက ၿပဲၾက ရြဲၾကတာကို ျမင္ေနေတြ႕ေနရတာေတာ့ အားက်သလိုလို ဆဲခ်င္သလိုလိုပါပဲ ...
ဘာမွေတာ့ မေျပာပါဘူးေနာ္ (သူလည္းသူလုပ္ခ်င္ရာသူလုပ္ ကိုယ္လည္းကိုယ္လုပ္ခ်င္ရာကိုယ္လုပ္ေပါ့)
ႀကိဳက္တဲ့အရက္ခ်င္းမတူဘူးဆိုၿပီးေတာ့ေတာ့ ပုလင္းရိုက္မခြဲပါဘူး ... ဟီးဟီး
ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔ကိုေတာ့ သီလယူမယ္စဥ္းစားထားတာပါပဲေလ ... တစ္ပါးသီလေပါ့ဗ်ာ ...
အန္တီပန္ ပန္႔ ပန္ကေတာ့ ေပ်ာ္ေနမွာေပါ့ေလ ... သတင္းရထားတယ္ေနာ္ ...



ခမ္းကီး
အဟဲ... က်ေနာ္လည္း ၀င္ႏြဲမယ္ေနာ္။
ဒီေန႔အဖို႔ ဘယ္မွကို မလည္ျဖစ္လို႔ သူမ်ားအိမ္ေတြမွာ လိုက္ေမႊေနတာ။

ဒီႏွစ္သၾကၤန္အတြက္ လူသိနည္းတဲ့ ပ်ဥ္းမပန္း ပို႔စ္ကို အမွတ္တရ တင္ခဲ့ပါတယ္။

သၾကၤန္သီခ်င္း ကာရာအိုေကဖြင့္ၿပီး အျပတ္ကို ရင္ဖြင့္မယ္ဗ်ာ။

ေဘးဘယာေ၀းကြာ မဂၤလာအျဖာျဖာ ျပည့္စံုေသာ ႏွစ္သစ္ကို ပိုင္ဆိုင္ႏို္င္ပါေစ..


ညေလး
မဂၤလာႏွစ္သစ္ပါ မပန္ေရ...
ပို႔စ္စတင္ထားတည္းက ၾကည့္ေနတာ ေရးရင္ေကာင္းမလားလဲ ေတြးမိပါရဲ႕။ သို႔ေသာ္ သႀကၤန္က ကိုယ္နဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္သလိုပဲ။ ပိေတာက္လဲ မရွိ ေရလဲ စိုမွာ မဟုတ္လို႔ ခံစားလို႔မရလို႔ ခု သူမ်ားေတြ ေရးထားေတာ့လဲ ေရးခ်င္လာျပန္ေရာ (စိတ္ကိုက)။ ေကာင္းမႈေတာ့ လုပ္ျဖစ္ပါတယ္။
ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ေတာ့ ခံစားခ်က္ ေျပာင္းသြားမွာပါ၊ ကဲမွာေပါ့ေနာ။ ၂၀၀၅ တုန္းက လည္ခဲ့ရတဲ့ မန္းသႀကၤန္းကို လြမ္းပါတယ္။



ေမာင္မ်ိဳး
သၾကၤန္နားနီးရင္ ကိုယ္ထဲက ပိုးေတြက ၾကြၾကြလာသလိုနဲ႔ အလိုလိုေနရင္း ေပ်ာ္သလိုခံစားရပါတယ္ ။ သၾကၤန္ရက္ အစီစဥ္က စိတ္ညစ္စရာေတြမ်ားေနတာ ၾကာလို႔ စိတ္ျငိမ္းခ်မ္းမႈ ရွာပံုေတာ္ဖြင့္တဲ့ အေနနဲ႔ ၁၁ ရက္ ဘုန္းၾကီးသြား၀တ္ခ့ဲတယ္ ။
ေနာက္ေတာ့က်ေနျပီၤး ဒါေပမယ့္ ေျဖလိုက္တယ္ေနာ့္ း)

Expand..

Summary..

ပန္ဒိုရာ ေလာကအလွ အင္တာဗ်ဴး

ေလာကအလွ ဆိုတဲ့ အြန္လိုင္း မဂၢဇင္းေလးကို ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ ဟိုေမးဒီေမး ေမးလာလို႕ ဟိုေျဖဒီေျဖ ေျဖလိုက္ပါတယ္။ :)

ေမးခြန္းေတြထဲမွာ ....

• ဘယ္အခ်ိန္ကစလို႔ စာေတြေရးခဲ့တာပါလဲ။ 
  

• ဘယ္လို ခံစားေရးပါသလဲ။ 
  

• ေရးတဲ့အခါမွာ စာဖတ္သူကို တစ္ခုခု ေပးလိုက္မယ္လို႔ ရည္ရြယ္ေရးတာလား ဘယ္လို မု(ဒ္)မ်ိဳး နဲ႔ေရးပါသလဲ။ 
  

• ကဗ်ာေတြထဲမွာေရာ ဘယ္လိုကဗ်ာ အမ်ိဳးအစားေတြ ၾကိဳက္ျပီး ေရးဖြဲ႔ပါသလဲ။ 
  

• ယေန႔ေခတ္လူငယ္ေတြကို ဘယ္လိုျမင္မိပါသလဲ။ 
  

... စတာေတြ ပါပါတယ္။ ဘယ္လို ၿဖီးလိုက္လဲ အဲ ေျဖလိုက္သလဲ သိခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီမွာ သြားဖတ္ၾကပါ။ :)

Expand..

Summary..