နံနက္မိုးလင္း မင္းဖတ္ဖို႕ကဗ်ာ

မင္းနဲ႕မင္းအိပ္မက္ေတြရဲ႕ ၾကားမွာ
သင္းပ်ံ႕တဲ့ နံနက္ခင္းေတြပဲ ရွိတယ္ဆိုပါစို႕
ညအိုက ၿပိဳက်လို႕
ငွက္သံခ်ိဳေတးဆိုလို႕
ရြက္ေၾကြေတြေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့
ေဆာင္းရင့္ရင့္ပန္းခ်ီကားကိုေတာ့
ျပဳတင္းနားက ခဏေလာက္ေငးခ်င္ေငးေပါ့
လတ္ဆတ္တဲ့ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႕အတူ
စိတ္ကူးယဥ္အလြမ္းေတြကို သစ္ခ်လိုက္ပါ
ဟိုေ၀းေ၀းမွာ ျမင္ေနရတဲ့ ေတာင္တန္းေတြလို
ေပးဆပ္မႈေတြ ထုနဲ႕ထည္နဲ႕
မင္းေျခရာေတြ မို႕ေမာက္ခဲ့ၿပီပဲ
လမ္းကေလးေရးေရး ေတးသီရင္းခ်ီတက္
မင္းရဲ႕ေလခၽြန္သံေတြ ခ်ိဳလြင္လတ္ဆတ္ေနတာ
မင္းကိုယ္တုိင္ နားစိုက္ေထာင္လိုက္ပါ
မ်က္ႏွာေပၚက ေရစက္ေရေပါက္ေတြရဲ့ ဟိုမွာဘက္ကို
ေလႏုေအးေလးနဲ႕အတူ ကူးေျမာက္လို႕
မင္းရဲ႕ႏႈတ္ခမ္း ၿပံဳးေယာင္သန္းလိုက္ပါ
ညငိုက္မူးခ်ိန္ တိတ္တိတ္စိုက္ပ်ိဳးထားခဲ့တဲ့
အမ်ိဳးအမည္မသိ ၾကယ္တစ္ပြင့္ကေတာ့
မိုးစင္စင္လင္းသြားတဲ့ ေကာင္းကင္ကရိုက္ခ်လိုက္လို႕
ဒလိန္႕ေခါက္ေကြး ေမွးေမွးမွိန္မွိန္
သူက မင္းကိုသာ လန္းဆန္းေစမယ္ဆိုရင္
လက္ညိဳးညႊန္ရာ နံနက္ခင္းပဲ ျဖစ္ေစခ်င္ေသးသတဲ့...။

ပန္ဒိုရာ