Wednesday, May 30, 2007

ေဘးလူ -၂ - (သို႕မဟုတ္) ျပတိုက္ထဲကပန္းခ်ီကား

(ေဘးလူ ၁ ေရးၿပီး ႏွစ္ ေတာ္ေတာ္ၾကာမွ ဒီကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ထပ္ရလာတယ္။ )

ေဘးလူ -၂ - (သို႕မဟုတ္) ျပတိုက္ထဲကပန္းခ်ီကား







ဘယ္တုန္းကမွ မပိုင္ဆိုင္ခဲ႕ဖူးတဲ႕အရာတစ္ခုကို
ဆံုးရႈံူးလိုက္ရတဲ႕အခါ.......

တကယ္ေတာ႕မင္းဟာ ကိုယ္႕အတြက္
ျပတိုက္ထဲက ဂႏၳ၀င္ေက်ာ္ၾကား
စိတၱဇ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ပါကြယ္
မင္းေရွ႕မွာေျခစံုရပ္
ေလးေလးစားစား ဦးညြတ္မိတဲ႕ကိုယ္ပါ
မင္းကိုနားလည္ဖို႕ စိတ္၀င္တစား အေျဖရွာရင္း
ခ်ာခ်ာလည္ခဲ႕ရတဲ႕ေန႕ေတြလည္းမ်ားလွၿပီေပါ႕..

ဒါေပမယ္႕ေလ
ကိုယ္ဟာမင္းကိုပိုင္ဆိုင္ဖို႕ဆိုတာေ၀းစြ
မင္းဆီကက်လာမယ္႕ ဖုန္မႈန္႕တစ္မႈန္႕ကိုေတာင္
အျမတ္တႏိုးေကာက္သိမ္းဖို႕အေရး
(၀င္ေၾကးမေပးႏိုင္တဲ႕ေန႕ေတြမ်ားဆို)
တံတိုင္းကာထားတဲ႕စည္းအျပင္က
ေငးယံုသာေငးခြင္႕ရခဲ႕တဲ႕ဘ၀ပါ
တခါတခါ ကံအခြင္႕ေပးလို႕လူလစ္ခိုက္မွာ
မင္းမ်က္ႏွာကိုအသာထိတို႕ၾကည္႕ခြင္႕ရတာမ်ဳိးမ်ားရွိခဲ႕ရံုနဲ႔
ႏွစ္သိမ္႕ေက်နပ္ခဲ႔ရတဲ႕သူပါ..

ဒါေပမယ္႕
ဒါေပမယ္႕ေပါ႕ကြယ္..
တန္ဖိုးၾကီးတဲ႕မင္းနဲ႕ မတန္တရာ
ကိုယ္႕ရဲ႕ေဂဟာႏံုခ်ာခ်ာထဲ
မင္းေယာင္မွား၀င္လာေတာင္မွ
ခ်ိတ္ထားဖို႕ကိုယ္႕မွာေနရာလြတ္မရွိေတာ႔ပါ
ေတာ္မ၀င္ မေက်ာ္ၾကားေပမယ္႕
ကိုယ္႕ရဲ႕အသက္လိုတန္ဖိုးထား
ကိုယ္ပိုင္လက္ရွိပန္းခ်ီကားေနရာမွာလည္း
ဘယ္လိုမွေျပာင္းလဲ မခ်ိတ္ဆြဲႏိုင္တာ...

အဲဒီလို..
(ပိုင္ဆိုင္ခ်င္မႈဆိုတာေတြနဲ႕ ကင္းလြတ္တဲ႕)
သီးသန္႕ရင္ခုန္သံေတြၾကား
ညင္ညင္သာသာေလးခံစားေနမိခိုက္
မင္းကိုေသာ႕ခတ္အပိုင္သိမ္းထားမယ္႕သူေပၚလာ
အေ၀းကေတာင္ျမင္ခြင္႕မရေတာ႕မွာ..တဲ႕..

မထိုက္တန္တဲ႔ပိုင္ရွင္ျဖစ္မွာပူမိတာ
ကိုယ္႕နဲ႕ဘာဆိုင္လို႕လဲ...
ျပတိုက္ထဲမွာပဲမင္းကိုရွိေနေစခ်င္တာ
ကိုယ္႕႔ရဲ႕အတၱလား...
အႏုပညာေျမာက္ပန္းခ်ီကားဆိုတာ..
ကမၻာေပၚမွာ ဒီတစ္ကားထဲရွိတာမို႕လား..

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႕ကြယ္..
.....
ဘယ္တုန္းကမွ မပိုင္ဆိုင္ခဲ႕ဖူးတဲ႕အရာတစ္ခုျဖစ္ေပမယ္႕
ဆံုးရႈံးလိုက္ရတဲ႕အခါ.......
...
...
...
အ ၾကာ ၾကီး ၀မ္း နည္း မိ ဦး မွာ..။ ။


ပန္ဒိုရာ (၁၉ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၅။ ၂၂း၂၀ နာရီ)


7 comments:

Anonymous said...

အို….
ငုိင္က်သြားၿပီ…
ယူဦးမယ္ေနာ္…

Anonymous said...

ကဗ်ာေလးေရာ ပန္းခ်ီေလးေရာ မိုက္တယ္ ။ မမပန္တို့က အဲလို ေတာ္တာ ။ ပန္းခ်ီေလးေတြ ထပ္တင္ပါဦး ။

pandora said...

မအိမ္႕ ယူပါ ယူပါ။
ဂ်စ္ ေလွ်ာက္ျခစ္ထားတာဟ.. ရႈးတိုးတိုး…

Tesla said...

အင္း.. ေလွ်ာက္ျခစ္ ထားတာေတာင္ .. ကဗ်ာဆရာ ရဲ့ ရင္ဘတ္ထဲ ကို ဒိုးယိုေပါက္ ျမင္နိုင္တဲ့.. ကဗ်ာမ်ိဳးကြ.. ဂြတ္ဟ.. တိုက္ဆိုင္ခံစားရသူေတြ လည္းမ်ားနိုင္တယ္ဗ်.. ကၽႊန္ေတာ္ေတာင္ တိုက္ဆိုင္သြားၿပီ ထင္ပ.. ေၾသာ္.. ေလာက ေလာက.. ျပတိုက္ထဲကေန႔ .. ျပတိုက္ထဲက.. ည.

pandora said...

ေလွ်ာက္ျခစ္တယ္ဆိုတာ ပန္းခ်ီကား ကိုေျပာတာ.. ကဗ်ာက ေဟာဒီရင္ဘတ္ၾကီးထဲက အပီအျပင္ ထြက္က်လာတာပါကြ။
ေျပာရင္း ၀မ္းေတာင္ နည္းလာၿပီ။

demo said...

ထိတယ္.. မပန္တို႔ကေတာ့ ႐ိုက္ခ်က္ပ်င္းတယ္..

Maydarwii said...

ပန္ပန္ေရ …
ဒီကဗ်ာေလး ဖတ္ၿပီး အဟုတ္ပဲ ၀မ္းနည္းမိသြားတယ္။
ဘယ္တုန္းကမွ မပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဖူးတဲ့ အရာတခုေတာင္မွ ဆံုး႐ႈံးရတဲ့ အခါမွာ
အၾကာႀကီး ၀မ္းနည္းတတ္ၾကတာ ….
ဘာလို႔မ်ားပါလိမ့္ …ေနာ္။