ျခေသၤ့

အေျခေနေတြၾကားမွာ စိတ္အာရုံမရတာနဲ႕ အခ်ိန္မရတာနဲ႕ စာအသစ္မေရးျဖစ္ပါဘူး။ ဆရာေအာင္ေ၀းရဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ၾကိဳက္လြန္းလို႕ ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။ ေကာ္ပီရိုက္ ခ်ိဳးေဖာက္သလို ျဖစ္ရင္ သက္ဆိုင္သူ ပိုင္ဆိုင္သူကို အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မယ္လို႕ ယူဆပါတယ္။


ျခေသၤ့

ေတာသံုးေတာင္သို႕အ၀င္မွာ
ျခေသၤ့ဟာ
သမင္မမ်က္လံုးကို
ပခံုးေပၚပစ္တင္လိုက္တယ္။

ဒီေကာင္လြမ္းခဲ့ပါတယ္
ညီမေလးရယ္။

ငါ့ႏွလံုးသားမွာ
ပန္းမ်ားေ၀ဖူး
ဒီေႏြဦးဟာ
မင္းခူးယူဖို႕ပါ။

ကႏၱာရမဆန္ပါဘူး
ငါ ဒဏ္ရာရခဲ့တာပါ။

ညညေတြမွာ
မ်က္ရည္နဲ႕ငါ့ကိုသိပ္ေလ
ေျမ၀သုန္ေရ…
လင္းယုန္ငွက္ေတြ
ငါဂုဏ္ျပဳပါရဲ႕။

ေကာင္းကင္အိပ္ယာမွာ
ငါမအိပ္ခ်င္ပါဘူး။

လေရာင္ေတြကို
ငါမေမ့ခ်င္ပါဘူး။

ကမၻာေပၚမွာ
ျမစ္ေတြရဲ႕ေခၚသံ
ငါၾကားေနရဦးမယ္။

ကြဲေၾကတဲ့အၿပံဳးမ်ားသာ
ေနာက္ဆံုးကဗ်ာတစ္ပုဒ္
ခ်စ္သူဖတ္ဖို႕ဟုတ္ေပလိမ့္မယ္။

ရာဇ၀င္အုတ္ဂူမွာ
ျမွဳပ္ကူသူမရွိ
လြမ္းသူ႕ပန္းေခြခ်မယ့္လူမရွိ
ညီမေလးရယ္…
မရွိျခင္းေတြပဲ
ဒီေကာင့္ဘ၀ေလ။

ဗ်ာပါဒႏွင္းဆီေရ
ေနရစ္ေပေတာ့။

ၿပီးပါၿပီ -
ဆည္းဆာရီေမွာင္
အေနာက္ေတာင္မွာ
ဒီေကာင္
ျခေသၤ့ေယာင္ေဆာင္တဲ့တိမ္ေတြ
တညေနလံုးထိုင္ၾကည့္ခဲ့တယ္

ေအာင္ေ၀း
ဟန္သစ္မဂၢဇင္း ဇြန္လ ၁၉၉၄