Thursday, August 27, 2009

မီးပံုေလး


မီးပံုေလး

တလွ်ံလွ်ံတၿငီးၿငီး တက္ၾကြေတာက္ေလာင္ခဲ့တယ္
ျဖတ္သြားတုန္းက ျပာမႈန္ေတြေတာင္ လြင့္စင္လိုက္ေသးတယ္
ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားခ်ိန္အထိေတာ့ ေစာင့္မၾကည့္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။

ပန္ဒိုရာ


ဒါကေတာ့ အဂၤလိပ္မႈျပဳၾကည့္တာပါ။

Campfire

Blazing with flashy flames
Broken ashes flying as I passed by ....
Just couldn’t observe it until it ceased.

Pandora

22 comments:

ကိုလူေထြး said...

ေရတပံုးလာေပးပါတယ္...
သဲအိပ္ေတြလဲ ပါပါတယ္...
ေႏြရာသီေရာက္လာျပီမဟုတ္လား... းP

းဝ)

အိုင္လြယ္ပန္ said...

ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားတဲ႔ အထိ ......
................................
ကဗ်ာေလး လွတယ္ဗ်ာ ...

ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္ said...

ကဗ်ာတိုေလးက အဓိပၸါယ္ေတြ မ်ားျပားျပည့္ဝလို႔...

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္..

kohan said...

အမ စိတ္မဆုိးနဲ႔ ေနာ္ မီးပံုးကၾကက္ဆူသီးနဲ႔တူေနသလုိပဲ အဂၤလိပ္မႈျပဳထားတာေတာ႔ေကာင္းတယ္အမေရ

yangonthar said...

အစ္မပန္ ကဗ်ာေလးလာဖတ္ပါတယ္
စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတယ္ဗ် ေတြးျပီး
ျပန္သြားတယ္
ေအးျမသာယာပါေစ
ေမာင္ငယ္ရန္ကုန္ :D

Maydarwii said...

ဒီေန႔ရာသီဥတုက ေအးေနလို႔ မီးပံုေလးနံေဘးကို ခဏလာၿပီး မီးလႈံသြားတယ္။
လြင့္ေနတဲ့ျပာမႈန္ေလးေတြကိုေတာင္ ေငးၾကည့္မိေသး ...

လင္းဒီပ said...

ဘဝဆိုတာကလည္း ကိုယ့္မီးပံုေလးကို သူမ်ားမီးပံုေလးက တစ္ခါတစ္ေလ ေငးၾကည့့္ျခင္းပါပဲ...။

အိျႏၵာ said...

ပန္ဒိုရာေရ..

လာပူသြားပါတယ္...

ခေရညိဳ said...

စာလာဖတ္သြားပါတယ္

MANORHARY said...

နည္းနည္းေဝးသူအတြက္ကေတာ့
ခပ္ေအးေအး
နည္းနည္းနီးသူအတြက္ကေတာ့
ခပ္ေႏြးေႏြး
ကိုယ္တိုင္ေတာက္ေလာင္ရသူအတြက္ကေတာ့
..................
(ကေလးမရယ္ မီးေဘးေရွာင္ မေလာင္ခင္တားတဲ့) း)

blueskyforest said...

ပန္ဒိုရာက ဟိုကၠဴေတြစမ္းေနတာလား။ အားေပးပါတယ္။ ဟိုကၠဴေလးေတြက တကယ္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာပါ။
ပ်င္းစရာေကာင္းတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္ကို လာလည္တာ ၀မ္းသာပါဒယ္။ က်န္းမာပါေစ။

Craton said...

campfire နံေဘး အေပ်ာ္ထူးခဲ႔..
ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ႕ေႏြးေထြးခဲ႔..
တလွ်ံျငီးျငီးသူ႔ဒလက္ေတြက
ခိုလံႈသူဆီကူးစက္ေထြးေပြ႕ခဲ႔..
သူ၀မ္းနည္းတာတစ္ခု..
မခ်ဳပ္မျငိမ္းခင္မွာပဲ
conversation တခ်ိဳ႕အၾကား...
romance တခ်ိဳ႕အၾကား...
delighted enjoyment တခ်ိဳ႕အၾကား...
သူ အစြန္႔ပစ္ခံလိုက္ရတယ္။ ။

Craton

အမရာ said...

မေရ...တိုတိုေကာင္းေကာင္း
ေလးေနာ္....

Rita said...

မီးလႈံရင္း ထန္းျမစ္ဖုတ္စားခ်င္လိုက္တာ

Kay said...

ညီမေလး ကလည္း..မမၾကီးလို ပံုေလးေတြ ဆြဲလို႕..
ေပ်ာ္စရာၾကီး..

တန္ခူး said...

ပန္ေရ… မီးပံုးေလးနဲ ့ဘ၀ေတြ…
ကဗ်ာေလးက ျပည့္စံုတယ္…

TNS said...

ပန္ဒို
ကဗ်ာလာဖတ္ပါတယ္..
ပန္ဒိုေတာ္တယ္။။
က်ေနာ္အဲလိုကဗ်ာေလးေတြဆို သိပ္ႏွစ္သက္တယ္..။
တိုတိုျဖတ္ျဖတ္နဲ ့ရင္ကိုထိတဲ့ ကဗ်ာ။

Angel Shaper said...

ေတာ္လိုက္တာ မပန္ေရ...
ကိုလူေထြးေျပာသလို ေရတပံုးပဲ သယ္ခ်လာရမလား။ သဲအိတ္ပဲ ပို့ေပးရမလား။ စဥ္းစားလို ့မရဘူး။
လိုတိုရွင္း ကဗ်ာေလး ဖတ္ျပီး ျပန္သြားျပီ။ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစေနာ္။

ေမာင္ဖားႀကီး said...

ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားတဲ့အထိလည္း ေစာင့္မၾကည့္ခ်င္ပါဘူး ... တစ္ခ်ိန္တုန္းက မီးပုံေလး ေတာင္ေလာင္ခဲ့တာကို သိရရင္ပဲ ေက်နပ္ပါတယ္ေလ

သက္ေဝ said...

ျဖစ္ႏိုင္ရင္ မီးပံုေလး ျပာမႈန္ေလးေတြ တလြင့္လြင့္နဲ႕ ကိုယ့္မ်က္ေစ့ေရွ႕မွာ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း ျငိမ္သက္သြားသည္ အထိ ေစာင့္ၾကည့္ခ်င္တယ္...
တိတ္တိတ္ေလးေပါ့...
(ညီမေလးကို ေျပာလိုက္ပါ... ေနာက္က်ရင္ ကိုယ့္အတြက္လဲ ပံုဆြဲေပးပါလို႕...)

Hmoo said...

Don't waste time ...bring water :)

အိမ္ခ်မ္း said...

ဒီကဗ်ာေလးက စိတ္ထဲမွာ အရမ္းစြဲေနတယ္။
မီးေတာက္ရဲ႕အသံေလးေတြေတာင္ နားထဲမွာ...