Wednesday, October 10, 2007

ဟင္းလင္းျပင္ထဲက လင္းလက္တဲ့သံစဥ္ေတြ

အမွန္တရားဆိုတာ
လမ္းမေတြေပၚမွာ စီတန္းလွည့္လည္တယ္
သံတိုင္ေတြေနာက္မွာ အံႀကိတ္ခံတယ္
မီးသၿဂိဳလ္စက္ထဲက တိတ္တိိတ္ပုန္း ျပာေတြနဲ႕အတူ ပ်ံ႕လြင့္တယ္
တကယ္ေတာ့ အမွန္တရားဆိုသာ
ေဆတန္နတ္ဆိုး ကြယ္လွ်ိဳးထားတဲ့
နကၡတ္တာရာေတြျဖစ္တယ္။

ေခတ္ႀကီးကိုက မေကာင္းလွေပဘူး
တက္မပါ လက္ဗလာနဲ႕ ေလွာ္ရတဲ့ေခတ္
ေရနစ္သူဆြဲတဲ့ေကာက္ရိုး ပိုးထိုးေနတဲ့ေခတ္
သစၥာတရား ျခစားခံထားရတဲ့ေခတ္။

စၾကၤာ၀ဠာကို ဆုပ္ကိုင္ၾကည့္ခ်င္ေသးတဲ့
ဒီေကာင္ရဲ႕လက္ေတြကေတာ့ ေသးေကြးလြန္းလွပါတယ္
ၾကယ္ျဖစ္ခြင့္မရေသးတဲ့ ျဂိဳဟ္ပဲ့မို႕
နဂါးေငြ႕တန္းကိုတမ္းတတယ္
လေရာင္ကိုခ်ဥ္ျခင္းတပ္ကာမွ
ေနပူျပင္းေတြပဲ တစ္စင္းၿပီးတစ္စင္း ထြက္လာတယ္။

ဟင္းလင္းျပင္ရဲ႕ နိယာမက
ေအးစက္ေတာင့္တင္းလွတယ္
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ တြင္းနက္ထဲၿပိဳက်
မၾကာခဏ ပံုစံပ်က္ယြင္း
မလင္းမခ်င္းေတာ့ ျဖစ္တည္ေနရဦးမယ္။

တခ်ိဳ႕က ေကာင္းကင္ကိုရွာတယ္
တခ်ိဳ႕က အလင္းေရာင္ကိုရွာတယ္္
တခ်ိဳ႕က ၿဂိဳဟ္စီးၿဂိဳဟ္နင္းေတြၾကည့္တယ္
အဲဒီၾကားကနယ္နိမိတ္ေတြကို
ဒစ္ဂ်စ္တယ္တံခါးနဲ႕ ဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့
ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုး ပြက္ေလာရိုက္ေစတယ္။

ေပါက္ကြဲျခင္းဆိုတာ
စၾကာၤ၀ဠာအသစ္ေတာင္ အစျဖစ္ေစသတဲ့
ၿပိဳကြဲပြန္းရွ ထြက္က်လာတဲ့
လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕ လင္းလက္တဲ့ သံစဥ္ေတြ
ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႕ ပဲ့တင္ျပန္ထူးၾကမယ္။


ပန္ဒိုရာ



7 comments:

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

ေကာင္းလိုက္တဲ့ ကဗ်ာပဲ ခ်စ္မမပန္ ။ လံုး၀ လံုး၀ ၾကိဳက္သြားတယ္ .. အျပည့္အ၀ ခံစားသြားတယ္ ။ သိမ္းထားလိုက္ျပီ ။

Totto Chan - ေတာ့တိုးခ်န္ said...

အရမ္းမိုက္တယ္ မပန္။ ဘာတဲ့ ...

"ၾကယ္ျဖစ္ခြင့္မရေသးတဲ့ ျဂိဳဟ္ပဲ့မို႕
နဂါးေငြ႕တန္းကိုတမ္းတတယ္
လေရာင္ကိုခ်ဥ္ျခင္းတပ္ကာမွ
ေနပူျပင္းေတြပဲ တစ္စင္းၿပီးတစ္စင္း ထြက္လာတယ္။"

စာသားေတြက *superb super* ပါပဲ။ အားေပးေနမယ္ေနာ္။ post ေလးနဲနဲရွိပါတယ္။ အားမယ္ဆိုရင္ လာလည္ဖို႕ ဖိတ္ပါတယ္ရွင္။

စိုးထက္ - Soe Htet ! said...

မိုက္တယ္ဗ်ာ ... ... :)

Layma said...

အမွန္တရားဆိုတာ ဘယ္လိုဟာမ်ိဳးၾကီးတုန္း...။ ဗိုက္ျပည့္တဲ့ အရာေတာ့မဟုတ္ေလာက္ဘူးေနာ္...။

hninhnin said...

ပဲ့တင္သံနဲ႔အတူ သိုးေလးကလည္း ပဲ့တင္သံတစ္သံ လႊင့္ထုတ္ပါတယ္ မမပန္။ လင္းလက္တဲ့သံစဥ္ေတြကို ေမွ်ာ္ရင့္ေပါ့...

Mr.Pooh @ ေမာင္ပြတ္ said...

ကဗ်ာက မာန္ပါတယ္ဗ်ာ။ သိပ္ေကာင္းပါတယ္။

pandora said...

ဂ်စ္ . ေတာ့တိုးခ်န္ ကိုစိုးထက္ ေလးမ သိုးမေလး ေမာင္ပြတ္ .. ေက်းဇူးပါ။