Monday, August 20, 2007

စစ္စစ္စီစီ

စစ္စစ္စီစီ

လူတန္းႀကီးကား တေမွ်ာ္တေခၚ ရွည္လ်ားေပစြ။ ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ား အားလံုး ေရာက္ရွိေနၾကၿပီ။ သူတို႕အားလံုး ဘာလို႕စံုစံုလင္လင္ ေရာက္ေနၾကရသလဲ။ အေၾကာင္းရင္းကို မည္သူမွ ေရေရရာရာမသိၾက။ “ခဏလိုက္ခဲ့ပါ” ဆိုေတာ့လည္း လိုက္ခဲ႕ရသည္သာ။ တခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံမ်ားမွ ဘေလာ႕ဂါမ်ားအတြက္ေတာ့ ညအခ်ိန္မေတာ္ အိပ္ခ်င္မူးတူးႏွင့္။

“ဘာလုပ္ဖို႕တဲ့လဲ”
တန္းစီၾကရင္း ေရွ႕ႏွင့္ေနာက္ အခ်င္းခ်င္း ပြစိပြစိ ေျပာေနၾကသည္။


ေနရာတကာ စပ္စပ္စုစုသိေသာ စပိုင္ဂ်စ္တူးက
“ဆီစစ္ဖို႕အတြက္ ဆိုလားပဲ မပန္ေရ ..”
ဟု ပန္ဒိုရာကို တိုးတိုးေျပာသည္။
“ဟယ္ ဟုတ္ပါ႕မလား။ ဆီနဲ႕ တို႕ေတြနဲ႕ ဘာဆိုင္လို႕လဲဟ။ ကုန္စံုဆိုင္မွ မဟုတ္တာ။”
“ဟာ.. ကၽြန္ေတာ္ၾကားတာေတာ့ ဆီးစစ္ဖို႕လုိ႕ထင္တာ.. ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ရံုးက အျမန္လစ္လာရေတာ့ အရမ္း သြားခ်င္ေနတာေတာင္ မသြားခဲ့ဘူး.. ဒီက်မွပဲ ဆိုၿပီးေတာ့.. မဟုတ္ရင္ေတာ့ ဒြတ္ခပဲ.. ။”
သတင္းမႊားမ်ား လိုက္ရာတြင္ ေနာက္ေကာက္ မက်ေသာ ဂ်ာနယ္ေရွာ္ ေဂါက္ေဂါက္ေခၚ ဘလာေဂါက္က ၀င္ေျပာသည္။
“ဒါဆို စစ္စီတယ္ ဆိုတာမ်ားလား ဟင္။ အဲဒါကေရာ ဘာအဓိပၸာယ္လဲ။”
ငယ္ငယ္ကတည္းက ျမန္မာျပည္က ထြက္လာရသျဖင့္ ျမန္မာစာ သိပ္မကၽြမ္းက်င္ရွာေသာ ဂ်စ္တူးကို ပန္ဒိုရာက လူတတ္ၾကီးလုပ္ကာ ရွင္းျပလိုက္သည္။
“စစ္စီတယ္ ဆိုတာကေတာ့ ေစ့ေစ့ စပ္စပ္ နဲ႕ ကပ္ေစးနည္းတာမ်ိဳးကို သံုးၾကတယ္ ဂ်စ္ဂ်စ္္ရဲ႕။”
“ဟာ ဒါလည္း မဆိုင္ေသးပါဘူး။ အင္း ဘာလုပ္ဖို႕ပါလိမ့္။ ဆီလို အေပါက္ရွာတယ္ ဆိုတာလည္း ၾကားဖူးတယ္။ အဲဒါကေရာ..။”
“ရႈး တိုးတိုးေျပာ ဟိုမွာ လာၿပီ.. ျမန္မာစကား ဘာမွတ္ေနလဲ.. ရမ္းရမ္းမေျပာနဲ႕ဟ..။”

မ်က္ႏွာေပါက္ဆိုးဆိုး လူႀကီးတစ္ေယာက္ ထြက္လာသည္။ အားလံုးလန္႕သြားၾကသည္။
ဘာညာေလးက တိုးတိုးေျပာသည္။
“အိ အိ.. မႀကီးပန္ မႀကီးပန္.. နရဲတားဆိုတာ အဲဒါႀကီး ထင္တယ္။ အေနာ္တို႕ ေတလို႕ နရဲျပည္ေရာက္ေနတာမ်ားလား။ အင့္ အင့္..။”
လူေတြ အေျဖရွာမရ ျဖစ္ေနၾကသည္။ လူႀကီးကလည္း မ်က္ႏွာထားႀကီးႏွင့္ ခပ္တည္တည္။ ေနာက္ထပ္ လူသံုးေလးေယာက္ ထပ္ေရာက္လာၿပီး စာရြက္တစ္ရြက္ကို ျဖန္႕ကာ သူတို႕အခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြးေနၾကျပန္သည္။

သတင္းေထာက္ႀကီး စိုးဇီယ ေခၚ စိုးေဇယ် ကုိသာ အားလံုးက ေမွ်ာ္ေနၾကသည္။ အင္း .. သူကေတာ့ သိႏိုင္ေကာင္းပါရဲ႕။ ေဟာ.. လာပါၿပီ.. စိုးဇီယ အေမာတေကာ။ သူက အသက္ပင္ ေကာင္းေကာင္း မရႈႏိုင္ဘဲ တိုးတိုး လိုက္ေျပာျပသည္။

ေၾသာ္ ေဟာ္ ေဟာ္.. ။ အခုမွရွင္းသြားသည္။ ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ား ဘေလာက္ခ်င္တိုင္း ဘေလာက္လို႕ မရေတာ့ၿပီ။ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဖီလာဆန္႕က်င္ေသာ ဒါမွမဟုတ္ အခုေခတ္စားေနေသာ အ Clear Brown ဆိုလား (ေၾကာက္တတ္သျဖင့္ ေရာထီးလူမ်ိဳးမ်ား သံုးေသာ စကား၀ွက္ျဖင့္ ေရးထားသည္။ မသိပါက ကၽြမ္းက်င္သူ ဘလာေဂါက္ကို ေမးၾကပါကုန္။) အဲ.. အဲဒါ ပ်က္ေစေသာ ဘေလာ့ဂါနာမည္ေတြ မေပးရ ။ ႏိုင္ငံျခား ဘာသာႏွင့္ နာမည္ ေပးထားသူေတြ အဓိပၸာယ္ကို ရွင္းျပႏိုင္လွ်င္ ရွင္းျပ။ မရွင္းႏိုင္လွ်င္ အေၾကာင္းသိသြားမည္။ ဘေလာ႕ဂ္ကို ဖ်က္ပစ္ရမည္။ ဟြန္း ဒါပဲ။

သို႕ကလိုျဖစ္ရျခင္းမွာ ဟုိတေလာက ျမန္မာႏိုင္ငံမွ အထင္ကရ သတင္းစာ တစ္ေစာင္ ထဲတြင္ ဥေရာပ ဘာသာစကားတစ္ခု လိုလို ဘာလိုလိုႏွင့္ …. (ဤေနရာတြင္ ဆင္ဆာ ျဖတ္ထားပါသည္။) ေၾသာ္.. ရႈပ္ေထြးေပြလီ ဤေလာကီေပတကား။

“ကဲ ကဲ.. အားလံုး အဖြဲ႕ခြဲရမယ္။ နာမည္ေခၚမယ္။ ဒီေခါင္းစဥ္ေအာက္က လူေတြ ဒီဘက္ကိုလာ။ ဟိုေခါင္းစဥ္ကလူေတြ ဟိုဘက္ကိုသြား။”
လူတန္းၾကီး လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္သြားသည္။ အားလံုးကို အဖြဲ႕အမ်ိဳးမ်ိဳးခြဲလိုက္သည္။
“ခင္ဗ်ားတို႕က ရဲေတြပဲ လုပ္ၾကေပါ့။”
ခင္မင္တတ္တဲ့ ဇင္ကိုလတ္က ဘန္းစကား တစ္ခုကို မၾကားတၾကား ရြတ္သည္။

အမွန္အကန္မ်ား (စစ္ေဆးရန္မလို) ဆိုေသာေခါင္းစဥ္ေအာက္က လူေတြကေတာ့ နာမည္ရင္းမ်ားျဖင့္ ဘေလာ့ဂ္ေရးေသာ ကိုရဲမြန္၊ ကိုစိုးထက္၊ ရန္ေအာင္၊ စိုးေဇယ်ထြန္း၊ မ်ိဳးေက်ာ္ထြန္း၊ ခ်မ္းျမစိုး၊ ကိုမင္းေက်ာ္ အစရွိသူတို႕။
ကိုရဲမြန္က “က်ဳပ္တို႕ကေတာ့ ဘြင္းဘြင္းပဲဗ်” ဟု ၿပံဳးၿပံဳးၾကီးေျပာသည္။ ေၾသာ္.. စင္ေပၚကလူမ်ားပါေပ။

ညီညီ(သံလြင္) ႏွင့္ ေနဘုန္းလတ္ ကိုေတာ့ အေရးႀကီး ဆိုေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ႏွစ္စ္ေယာက္တည္း ထားသည္။ ထို႕ေနာက္ လူႏွစ္ဦး သံုးဦး ျခံရံကာ သီးသန္႕ခန္းထဲ ေခၚသြားၾကသည္။

“ညီညီ႕နာမည္က ဘာျဖစ္လို႕လဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ စဥ္းစားမရဘူး။”
ဇင္ကိုလတ္က ေျပာသည္။
“ေအးေလ ညီညီ တစ္ေယာက္ စပိတ္တစ္ ၀တၱဳထဲမွာ ကတည္းက ကံေခေနရွာတယ္။ အဲဒီထဲမွာလည္း ေခါင္းကြဲလိုက္ေသး။ အင္း ကဗ်ာေရးတဲ့ ကေလာင္နာမည္ကို ေခလြန္း လို႕ မွည္႕လိုက္လို႕ ကံေခေနရလား မသိပါဘူး။”
ကိုၿဖိဳးက မွတ္ခ်က္ခ်သည္။
“ဒါဆို ေနဘုန္းလတ္ က်ေတာ့ေရာ”
အားလံုးအေတြးရက်ပ္ေနသည္။ ကိုျဖိဳး၀ါးေနေသာ ကြမ္းတစ္ရာ ညက္သြားသည့္အခ်ိန္မွ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ျပန္ထြက္လာေတာ့ အားလံုးက ၀ုိင္းေမးၾကသည္။
“ဒီလုိခင္ဗ်။ သူမ ၏ ကဗ်ာဆရာ ထဲက “သူမ” ဆိုတာ ဘယ္သူ႕ကို ေျပာတာလဲ တဲ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူပါ ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ ရွင္းျပလိုက္ရတယ္။ ဟူး…။”
ေနဘုန္းလတ္ကလည္း ေျပာျပသည္။
“ကၽြန္ေတာ္ လြတ္က်ခဲ႕တဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ဆိုတာ ငါတို႕ကိုရြဲ႕တာလား တဲ႕ဗ်ာ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဒီနာမည္က လႊတ္ခ်ခဲ႕တဲ႕ၿမိဳ႕ေတာ္က အစျပဳတာ ဆိုတာ သူတို႕မသိလို႕။ ႏို႕မို႕ရင္ ပိုရွင္းရခက္မယ္။”

ဂ်ပန္ ဆိုေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ ယူဆဂိ၊ ဟနစံ တို႕ႏွင့္အတူ ကိုအန္ဒီျမင့္တို႕ မိသားစု ။
“ကၽြန္ေတာ္တို႕က ဘာလို႕ ဂ်ပန္အဖြဲ႕ထဲ ေရာက္ေနရပါလိမ့္။”
ကိုအန္ဒီျမင့္က အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ကေလးကို လက္တစ္ဖက္က ခ်ီကာ တစ္ဖက္က ေခါင္းကိုကုတ္ရင္း ေျပာသည္။
“အသာေနလိုက္ပါ ကိုယ့္ဆရာ။ ၾကည့္ရတာ ဘိုးေတာ္တို႕ ဂ်ပန္အဖြဲ႕က သက္သာမယ့္ပံု။ မီးစင္ၾကည့္ကလုိက္။ ကေလးမႏုိးခင္ ၿပီးျပတ္သြားဖို႕အေရးႀကီးတယ္။”
တိုင္းရင္းသား ေခါင္းစဥ္ေအာက္က ကိုေစာဘုန္းလူက လွမ္းေျပာသည္။ ကိုေစာဘုန္းလူနဲ႕အတူရွိေနသူမ်ားကေတာ့ ကလိုေစးထူး၊ ခြန္ျမလိႈင္၊ စိုင္းလားရိႈး၊ ခြန္ေမာင္ စသူတို႕ျဖစ္သည္။

ကိုရုပ္ဆိုးႀကီး ၏ အသံက်ယ္ႀကီးထြက္လာသည္။
“ကဲ ကဲ ဂ်ပန္နာမည္ ေပးထားတဲ့အဖြဲ႕ေတြ လာၾက။ ဂ်ပန္ဘာသာ အဓိပၸာယ္ေတြေတာ့ တို႕အထဲက ဘာသာျပန္တဲ့လူ ေျပာျပလို႕သိၿပီးပါၿပီ။ ဟန ဆုိတာက ပန္းကေလး။ ယူဆဂိ ဆိုတာက ယုန္ကေလး ဟုတ္တယ္ေနာ္။”
မဟနစံႏွင့္ ယူဆဂိ တို႕က ေခါင္းညိတ္ျပသည္။
“၀ီရွီမီကေတာ့ စားစရာပဲ။”
ကိုအန္ဒီျမင့္ မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။
“ဟုတ္တယ္ေလ.. ဂ်ပန္စာ ငါးအစိမ္း လႊာထားတာမဟုတ္လား။ သိၿပီးသားပါ ဟဲဟဲ။”
၀ီရွီမီကုိ ဂ်ပန္ဘာသာစကားထင္ၿပီး စာရွိမိ sashimi နဲ႕ မွားေျပာတာကုိး။ ကိုအန္ဒီျမင့္က သိပ္မေက်နပ္ခ်င္၊ ဒီေလာက္ အႏွစ္သာရႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ နာမည္ WeSheMe ေသေသခ်ာခ်ာ ေရြးထားတာကို စာရွိမိနဲ႕မ်ား မွားရတယ္လို႕။ ရွင္းျပဖို႕ တစ္ခ်က္ျပင္သည္။ မဒမ္အန္ဒီျမင့္က ရွင္ဘာလွ်ာရွည္ခ်င္လို႕လဲ၊ အိမ္ျမန္ျမန္ျပန္ရဖို႕အေရးႀကီးတယ္ ဟူေသာ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္မွ ၿငိမ္သြားသည္။
“ကဲ အားလံုးျပန္ႏိုင္ပါၿပီ။ နိပြန္ ဘီရုမာ ဘန္ဇုိင္း။”
“နိပြန္ ဘီရုမာ ဘန္ဇုိင္း”
ခါးကေလးကိုင္း ေခါင္းကေလးမ်ားညႊတ္ကာ ေအာင္ျမင္စြာၿပီးဆံုးသြားသည္။

ပါဠိ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာေတာ့ ကိုုပုထုဇဥ္၊ မေမဓာ၀ီ၊ ကိုဥေပကၡာ၊ အဥၹလီ၊ ပီတိ၊ မသဒၶါ တို႕စုေ၀းေနၾကသည္။
“နတၱိ..”
ကိုရုပ္ဆိုးႀကီးက နာမည္ေခၚသည္။
“မရွိ”
အားလံုးက ျပန္ေအာ္သည္။
“နတၱိ..”
ကိုရုပ္ဆိုးႀကီးက ထပ္ေခၚသည္။
“မရွိ”
အားလံုးက ျပန္ေအာ္သည္။ ကိုရုပ္ဆိုးႀကီးက မ်က္လံုးျပဴးၾကည့္သည္။
“ဘာလဲ ေနာက္စရာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ နတၱိဆိုတာ မရွိ ဆိုတာ ငါတို႕ သိတယ္။”
“အာ.. အဲဒီဘေလာ့ဂါက ဘေလာ့ဂ္မေရးေတာ့ဘူး။ မရွိေတာ့ဘူး လို႕ေျပာတာ။”
တစ္ေယာက္က၀င္ေျပာေတာ့မွ ရွက္ရမ္းရမ္းကာ ေရရြတ္သည္။
“ဟင္း နာမည္ေတြကလည္း ဘုန္းႀကီးေတြ မယ္သီလရွင္ေတြ က်ေနတာပဲ။ ဒီလို လွလွပပေလးဆို ဟုတ္တုတ္တုတ္။ အဥၨလီတဲ႕။ အဥၹလီ ဆိုတာ ဘယ္သူေလးလဲကြဲ႕”
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အျပည့္ပါေသာ မ်က္လံုးႀကီးျဖင့္ ရီရီေ၀ေ၀ၾကည့္သည္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ တီရွပ္ကေလး၀တ္ကာ ဆံပင္ကုတ္ေထာက္ျဖင့္ ထြက္လာသူကိုေတြ႕ေတာ့ မ်က္ႏွာႀကီး ရႈံ႕မဲ႕သြားသည္။
“ဟင္ အဥၨလီ ဆိုတာ မင္းလား။”
“ဟုတ္ကဲ႕ခင္ဗ်”
လူႀကီးက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ပ်က္သုဥ္းသြားေသာ သက္ျပင္းႀကီးတစ္ခ်က္ကိုခ်ကာ
“ဟူး.. ကဲ ကဲ ပါဠိအဖြဲ႕ေတြလည္း သြားၾကေတာ့။ ဟင္း ရွာရွာေဖြေဖြ နာမည္ေတြ မွည့္ၾကေတာ့ တို႕ေတြက အလုပ္ရႈပ္ရတယ္။ ကေလာင္နာမည္ေပးလည္း မသကာ သဲေလး တို႕ ညေလးတို႕ ခ်စ္ေလေျပလို နာမည္ေလးေတြဆို ရိုးရိုးေလးနဲ႕ တယ္ေခၚလို႕ေကာင္း.. တဲတဲေရး.. ညညေရး.. ခ်စ္.ခ်စ္..”
“ခင္ဗ်ားႀကီး က်ဳပ္ႏွမေတြကို ရိတိတိ မလုပ္ပါနဲ႕ဗ်”
မဟုတ္မခံတတ္ေသာ ရပ္ကြက္လူႀကီးအမည္ရ ကေဒါင္းညင္သာက ေဒါပြေနသျဖင့္ အနားမွ ေမာင္ကင္း ေခၚ ကင္းၿမီးေကာက္က ဆြဲထားရသည္။ သူတို႕ကေတာ့ အေကာင္ပေလာင္နာမည္မ်ား ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ ျဖစ္သည္။

ဤသို႕ျဖင့္ အဖြဲ႕အသီးသီးကို ေမးျမန္းၾကရာ ရာသီဥတု အဖြဲ႕ေအာက္တြင္ မိုးလိႈင္ည ၊ မိုးညိဳ၊ ေႏြလိႈင္ႆုဥ္း၊ ႏွင္းမိုးေ၀ စသည္ျဖင့္၊ ေက်းလက္ အဖြဲ႕တြင္ ကိုေမာင္ရင္၊ ေမာင္လွ၊ ေလးမ စသည္ျဖင့္ (က်န္အဖြဲ႕မ်ားကို စာရွည္မွာစုိးသျဖင့္ ကိုယ္တိုင္ေတြးေတာယူႏိုင္ရန္ ခ်န္လွပ္ ခဲ႕ရပါသည္။) အလွည့္က် အသီးသီး အသက အသက ရွင္းလင္း ၿပီးစီးကုန္ၾက ေလသည္။

မယ္လိုဒီေမာင္၊ အိုေအစစ္ မစၥတာပြတ္၊ ခရီေရတာ၊ တက္စလာ၊ ေမာင္တိန္ (ေခၚ) Imaginary Clouds No2 ႏွင့္ ပန္ဒိုရာတို႕ကေတာ့ ေဒြး ဟုေခၚေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ စုရသည္။ သူတို႕အဖြဲ႕ကေတာ့ ဟိုး ေနာက္ဆံုးမွာျဖစ္သည္။
“အိမ္းကြယ္.. သူမ်ားအဖြဲ႕ေတြကေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ။ တို႕မ်ားက ဘာလို႕ ေဒြးျဖစ္ရပါလိမ္႕။ ရုပ္ရွင္မင္းသား ေဒြး ကေတာ့ ကြယ္လြန္ရွာၿပီ။”
ေမာင္ပြတ္က ပညာရွိစတိုင္ ေမးကေလးပြတ္ကာ စဥ္းစားခန္းဖြင့္သည္။
ခရီေရတာက အလန္႕တၾကားထေျပာသည္။
“ဟာ. ဒါဆို က်ေနာ္တို႕ကို ေဒြးသြားရာလမ္းကို ပို႕မလို႕လားမသိ။”
မယ္လိုဒီေမာင္က တအီးအီး ႏွင့္ ထ ငိုေတာ့သည္။
“မီးမီး ေတခ်င္ေတး၀ူး မီးမီးေၾကာက္ေၾကာက္။”

ေနာက္ဆံုးေတာ့ အရုပ္ဆိုးသူႀကီးက ဘီလူးရယ္သို႕လၿဖဲတည္း စတိုင္ႏွင့္ အားရပါးရ ရယ္ကာ ေရာက္လာပါသည္။ “ဟင္းဟင္း မင္းတို႕ေတြက အီးဂလိပ္လို နာမည္ေတြ ေပးထားလို႕ အေမေက်ာ္ ေဒြးေတာ္လြမ္းၾကတဲ့အဖြဲ႕ ဆိုေတာ့ ေဒြး လို႕ အတိုေကာက္ နာမည္ေပးထားတာကြ”
အဲ.. အခုမွ ရွင္းေတာ့သည္။ မွားပါသည္။ ေဒြးေတာ္လြမ္းမိ အျပစ္ရွိခဲ႕သည္တကား။

“ကဲ မင္းတို႕ နာမည္ကို ျမန္မာလိုအဓိပၸာယ္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာရမယ္။ မေျပာႏိုင္ရင္ေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ကိုဖ်က္ရမယ္။ ေျပာစမ္း။”
မယ္လိုဒီေမာင္က သြက္သြက္လက္လက္ ေျဖသည္။
“မယ္လိုဒီဆိုတာ သံစဥ္ကိုေျပာတာပါရွင့္။ ဘေလာ့ဂ္ေခါင္းစဥ္မွာလည္း ေရးထားတယ္ေလ။”
တက္စလာက သိပၸံပညာရွင္ၾကီးတစ္ဦးထံ မွယူထားေသာ နာမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အိုေအစစ္ေမာင္ပြတ္ကလည္း အိုေအစစ္၏ အဓိပၸာယ္ ႏွင့္ ၀က္၀ံ ကာတြန္းရုပ္ကေလး အေၾကာင္း ခရီေရတာကလည္း ဖန္ဒီးရွင္ ျဖစ္ေၾကာင္း အက်ယ္တ၀င့္ ရွင္းလင္း ေျပာျပၾကေလသည္။

ေမာင္တိန္အလွည့္ ေရာက္လာသည္။
“အင္.. အင္ေမဂ်င္နာ.. ဟာ.. ဒါက ဘယ္လိုနာမည္လဲ မင္းက ဘယ္လိုျဖစ္ရတာလဲ”
“ဒီလိုပါခင္ဗ် Imaginary Homelands ကို သိတယ္မဟုတ္လား”
လူႀကီးက ဟမ္ ခနဲ ျဖစ္သြားသည္။
“ဒါဆို Salman Rushdie ကိုေတာ့ သိမွာေပါ့”
“ဟာ… ဘာေတြ လာေျပာေနတာလဲ”
အေျခအေန ဟန္ပံု မရသျဖင့္ ပန္ဒိုရာက လူႀကီးကို အသာမ်က္ရိပ္ျပကာ လက္ဟန္ ေျခဟန္ျဖင့္ သေကၤတတစ္ခု လုပ္ျပလိုက္ရသည္။ ဒီေတာ့မွ ကိုရုပ္ဆိုးႀကီးက ဘယ္လို သေဘာေပါက္ သြားသည္ မသိ ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ညိတ္ကာ
“ေအးေအး ဟုတ္ၿပီ မင္းသြားႏိုင္ၿပီ.. ညေတြဆို ေစာေစာအိပ္ ဟုတ္ၿပီလား”
ဟု ဆိုကာ သြားခြင့္ျပဳလိုက္ေလသည္။
ထြက္သြားေသာ ေမာင္တိန္ ေနာက္ကိုၾကည့္ကာ "ငယ္ငယ္ေလးရွိေသးတာပဲ ကၽြတ္ကၽြတ္" ဟု ခပ္တိုးတိုးညည္းသည္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပန္ဒိုရာအလွည့္ေရာက္လာသည္။ အဟမ္း.. ဒြတ္ခ နဲ႕ လွလွ ေတာ့ ေတြ႕ၾကေလၿပီ။ ဂရိက ေသတၱာႀကီး ကိစၥကိုေတာ့ ေျပာလို႕မျဖစ္။ အဂၤလိပ္လိုေတာင္ မဟုတ္ဘဲ အျခားဥေရာပစကားက ဆင္းသက္လာတာ ဆိုလွ်င္ ျပႆနာက ေျပးလြတ္မွာမဟုတ္။ ေတဘီဆရာ။
….
….
….
သို႕ေသာ္ ပန္ဒိုရာက လူလည္ပဲ။ ငွဲငွဲ။
“အဟဲ.. ပန္ဒိုရာဆိုတာ တကယ္ေတာ့ အဂၤလိပ္စကား မဟုတ္ပါဘူး။ အိႏၵိယက ဘာသာစကားပါ။”
“ဟမ္.. ဘာလဲ.. ကုလားစကားကို ေျပာတာလား.။”
“ဟုတ္တယ္။ ပန္ဆိုတာ ကြမ္းယာကိုေျပာတာ။ ဒို ဆိုတာကေတာ့ ေအး၊ ဒို၊ တင္း၊ က်ား၊ ပန္႕ (ek dho theen chaar paanch) ၁ ၂ ၃ ၄ ၅ ။ ၂ ဂဏန္းကိုေျပာတာပါ။ ရာ ကေတာ့ ျမန္မာလို ရာပဲ ေပါ့။ ဒီေတာ့ ကြမ္းယာ၂ ယာ ကိုေျပာတာပါ။”
ကိုရုပ္ဆိုးႀကီးက မသကၤာစြာ မႈန္ကုတ္ကုတ္ တခ်က္ၾကည့္သည္။
“ဟင္း မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဘာလို႕ ယပက္လက္နဲ႕မယာပဲ ရေကာက္နဲ႕ရာသလဲ။”
“ေၾသာ္ ဒါကေတာ့ ႏိုင္ဂံဂ်ား ေရာက္တာ ၾကာၿပီဆိုေတာ့ စာလံုးေပါင္းေလး မွားတဲ႕အခါေတာ့ မွားေပမေပါ့။ မယံုရင္ ဘေလာ့ဂ္ လိပ္စာကိုၾကည့္ Pandora and Pandora ႏွစ္လံုးဆင့္ ကြမ္း ႏွစ္ယာ..ကဲ”
မွတ္ထား။ ဒီလို ေစ႕ေစ႕စပ္စပ္ ေျပာေတာ့ လူႀကီး ငိုင္က်သြားသည္။
“သြားေတာ့ သြားေတာ့ တယ္လည္း ရႈပ္ရႈပ္ယွက္ယွက္ ႏိုင္ၾကတာပဲ”
ဤသို႕ျဖင့္ ပန္ဒိုရာ တစ္ေယာက္လည္း ရင္ေကာ့ ေခါင္းေမာ့ကာ ျဖတ္ေက်ာ္ လာႏုိင္ခဲ႕ ေလသတည္း။
ငွက္ ငွက္ ငွက္…


ပန္ဒိုရာ

(ဘေလာ့ဂါ ေမာင္ႏွမမ်ား၏ နာမည္မ်ားကို ရင္းႏွီးခ်စ္ခင္စြာ ထည့္သြင္းက်ီစယ္ထားပါသည္။ ဖိုးခ်မ္းတို႕ ေမာင္ရန္တို႕ ေျပာသလိုေျပာရရင္ “ခ်စ္လို႕ခ်တာ၊ ခ်ိတ္မခ်ိဳးနဲ႕ေနာ္ အရုပ္ဆိုးတတ္တယ္ကြဲ႕။ မေက်နပ္ရင္ ျပန္စ။”)

34 comments:

PeTi said...

ဟားဟား ပန္ဒိုရာ တုိ႔ကေတာ့ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ၿပီ။

ပီတိ ဆုိေသာ အင္မတန္လွေသာာ နာမည္ကုိ ဘုန္းႀကီးေတြ မယ္သီလရွင္ နာမည္ဟု ေျပာေသာေၾကာင့္ ၄င္း၊
လာေခၚၿပီး ပီတိ အေၾကာင္း နာမည္သာပါ ဘာမွဇာတ္ကြက္ မပါေသာ ဇတ္လမ္းကုိ ေရးေသာေၾကာင့္ ၄င္း၊

ပန္ဒိုရာဟုေခၚ မယ္ကြမ္းႏွစ္ယာ အား ပီတိကုိ ညစာေကာင္းေကာင္း ႏွင့္ ေကၽြးေမြးရမည္ ဟု … ျပစ္ဒဏ္ေပးလိုက္သည္။
ဤအျပစ္ကုိ မလုိက္နာပါက တသက္လုံး ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြးရမည့္ အျပစ္ကုိ ေပးျခင္း ခံရပါမည္။

ကိုၿဖိဳး said...

ဘာမွလည္း မေကၽြးဘူး

ေမျငိမ္း said...

ဟြန့္ ဟြန္း.. မေက်နပ္ပါဘူး..
တူညားက်ေတာ့ ဘယ္အဖြဲ႔ထဲ ေနရမွာလဲလို႔။
ရွင္းရွင္းေျပာပါလား..
ရွင္းရွင္းေျပာပါလား..
ခပ္ရွင္းရွင္းေျပာကြယ္..။

jimmy said...

haha ----. u r really good one make fun to ur sisters and brother. make me laught

ponyate said...

မမကြမ္းယာ... ဟားဟား အဲဒီလုိ မ်ားမ်ားေရးေနာ္။ ဒါျဖင့္ ပုံရိပ္ ဆုိတဲ့ နာမည္ကေရာ ဘယ္အုပ္စုထဲ ပါလည္း

Ye-Mon said...

အင္း ေဒြး တို႔ကေတာ့ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ၿပီ။ ဘေလာက္ဂါေလာကႀကီး လႈပ္ခါသြားဦးေတာ့မွာပဲ။ ဒါနဲ႔ အဲဒါ အိပ္မက္လား ေရွ႕ျဖစ္ေဟာတာလားဟင္။
ဆရာမ မေမၿငိမ္းကေတာ့ “ေက်းလက္” အဖြဲ႔က မွတ္လား။ :p
ပံုရိပ္ ... ပံုရိပ္ ... ပံုၿပီးရိပ္ေနတာဆိုေတာ့ အရုပ္ဆိုးဆိုး လူႀကီးနဲ႔ တစ္ဖြဲ႔ထဲထင္တယ္။ စစ္စရာမလို။

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

ဟီးဟီး.. တနလာၤေန့မွာ အလုပ္မလုပ္ခ်င္ေနတာနဲ့ မပန္ဟာ ဖတ္ျပီး တခြီးခြီးနဲ့ အားေတြရွိသြားျပီ ။

Yan said...

ခြီးခီြးခြီး……

ရီရတယ္ဗ်ာ. မပန္ဒီလုိမ်ိဳး စာေတြေရးေလ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အသက္တစ္ရက္ပုိရွည္ေလ. ကုိရုပ္ဆုိးၾကီး စိတ္ညစ္ေလပဲဗ်…

ဟတ္ဟတ္ဟတ္…

တံတားဦးက ကြမ္းႏု၀ါ
ပန္ဒုိရာကေပး
ေမးေနရင္ လွ်ာရွည္ေျပာမွာမုိ႔
အသာ၀ါးလုိ႔ေထြး…

ေဟးေဟးေဟး…

စကားမစပ္. ဒီစာကုိေရးဖုိ႔ ကြမ္းႏွစ္ယာညက္သြားတယ္. မပန္က ဟင္ဒီလည္းရတာပဲေနာ္. ေတာ္ခ်က္…

Andy Myint said...

႐ံုးမွာ ပါးစပ္ႀကီးၿဖဲၿပီး ရယ္ေနရတယ္.. ႏွစ္ေခါက္႐ွိၿပီ…. တနလၤာေန႔တိုင္းသာ ဒီလို တင္လာမယ္ဆို ေနာက္ဆို အရင္နဲ႔ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ၿပီး တနလၤာေန႕ကိုေတာင္ ေမွ်ာ္ေနရေတာ့မယ္…

Tesla said...

က်ေနာ္ေမာင္တက္စလာ ေဒြးေတာ္လြမ္းမိ အျပစ္ရွိ.. ဂိ..
အဲ ေဒြးေဒြးျခင္း အတူတူ တို႔ကေတာ့ သူမ်ားလို ကြမ္းယာမေရာင္းပါဘူး.. အဆင့္ျမင့္ျမင့္ေဒြးေအ့..။

hninhnin said...

မပန္ေရ... ဒီလိုအေရးအသားေလးေတြေၾကာင့္ မပန္ကို သေဘာက်ေနရတာ။ အျမဲပဲ ဒီလိုမ်ဳိး ေရးႏိုင္ပါေစလို႔...

ေမဓာ၀ီ said...

ပန္ပန္ေရ ... ရယ္လိုက္ရတာ ...
ကိုရန္ေလးေျပာသလိုပဲ ... ပန္ပန္ေရးတဲ့စာေတြ ဖတ္ရတာ အသက္ရွည္ေဆးပဲ။

ကိုရန္ေလးစာခ်ဳိးကို အားက်လို႔ အတုခိုးလိုက္အံုးမွ။

ကြမ္းရြက္ကယ္ ညွာေၾကြ
ေရစိမ္တဲ့ေဆး
ကြမ္းႏွစ္ယာ ဆင့္ကာ၀ါးတယ္
အာေပါက္မွေထြး ... ။ ... ။

ပန္ဒိုကြမ္းယာေလး ... ဒီလိုစာေတြ မ်ားမ်ား ေရးႏိုင္ပါေစ ... ။ :)

MELODYMAUNG said...

မပန္ေရ ေဒြးေတာ္လဲ လြမ္းပါဘူး ေဒြးကိုလဲလြမ္းပါဘူး အီးဟီး လိုက္ခဲ႕ဆို ေခၚျပီးေတာ႕

အူႏွိပ္ျပီးရယ္ရတယ္ အူနာတြားပီ ေရာ္ေပးေရာ္ေပး :P

သန္႔ေဇာ္မင္း said...

ဟီး.... တားတို႔လည္း အပါ၀ူးးးးး :P

မပန္ေရ.. ေကာင္းပါ႔ဗ်ာ.. အဲ႔လိုစာမ်ိဳးေလးေတြ မ်ားမ်ားေရးပါဗ်ိဳ႕ :)

tzm

balargout said...

မပန္ေကာင္းတယ္ဗ်ာ ဖတ္လို႕၊
ဟဲဟဲ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေဒြးထဲပါေတာ့မယ္
ျမန္မာစာကို အဂၤလိပ္ လိုေရးေရးေနလို႕
ဒါနဲ႕ ကြမ္းတယာေလာက္ မွ်ပါဦး

ခင္မင္းေဇာ္ said...

မပန္ အမကေရာ ဘယ္အဖြဲ႕မွာလဲ
အမေလး ရယ္လိုက္ရတာ ဖတ္ဖတ္ေမာ..
ေတာ္ပါေပ့ကြယ္ရို႕.........
ေအာ္ ဒါ့ေၾကာင့္ Pandora and Pandora ျဖစ္ေနတာကိုး။
ဟုိတခါေျပာေတာ့ အရိပ္တဲ့တခုက ...
တတ္လည္း တတ္ႏိုင္ပါေပ့ကြယ္.....

Mg Yin said...

ဟုိက္ရွားပါး….ကြန္မန္ ့ေတြလဲအမ်ားႀကီးပါလား..Celebrity ဆိုေတာ့လဲဒီေလာက္ေတာ့ရိွေပမေပါ့ေလ..


“အဥၹလီ ဆိုတာ ဘယ္သူေလးလဲကြဲ႕”
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အျပည့္ပါေသာ မ်က္လံုးႀကီးျဖင့္ ရီရီေ၀ေ၀ၾကည့္သည္...”

ေတာ္ေသးတယ္ေနာ္..ကြ်န္ေတာ့္နာမည္က ေတာက်က် ခပ္ဂြမ္းဂြမ္း..ေပးထားမိလို ့..

စာေရးဆရာေတြကိုလကမၻာပို ့သလိုမိ်ဳး…ေရးေဖာ္ေရးဖက္စာေရးဆရာေတြကို ဇာတ္ေကာင္လုပ္ျပီးကလိတတ္တဲ့ ဆရာေသာ္တာေဆြနဲ ့ဆရာမင္းလူတို ့လိုမိ်ဳးအေရးအသားပါပဲ..ဒါေပမယ့္ ဘေလာ့(ဂ)စာေပေလာကမွာေတာ့ ေရးေဖာ္ ဘေလာ့ဂေရာင္းရင္းေတြကိုဇာတ္ေကာင္လုပ္ေရးတာေတာ့ မပန္ပထမဆုံးျဖစ္မယ္ထင္တယ္.ဘေလာ့ဂေလာကအထိေတာင္မွစစ္စစ္စီစီ ဆုိ.ျပီးေတာ့ေခတ္ကိုလဲပါးပါးေလးထင္ဟပ္ျပထားတယ္..
ေနာက္ဆုံးေတြးမိတာက..မမွားေအာင္ စီစစ္ တဲ့ “စီစီစစ္စစ္” ထက္ . “စစ္စစ္စီစီ”.ဆိုတာႀကီးက ပိုဆိုးမယ့္သေဘာကိုေဆာင္လို ့သင့္ေလ်ာ္ေသာ Title လို ့ယူဆပါေႀကာင္း…

imaginary clouds no2 said...

ေမာင္တိ္န္ (ေဒြးေတာ္လြမ္း) ေရာက္လာပါတယ္ခင္ဗ် ။ ခုမွ အိပ္ယာထလို႔ပါဗ် ။ ဒါမ်ိဳးေလးေတြးမ်ားမ်ားလုပ္ပါဗ် ။ အၿမဲတမ္း ကတၱရာ ဗံုးေတြဆို မမိုက္ဘူးတဲ႔ ။
ထံုးၿဖဴ ၿမန္မာေဆး ေလးနဲ႔ တစ္ယာေလာက္လုပ္ပါဦး ။

Layma said...

သာမီးက လသာရင္ ၾကက္ဖခြပ္ တဲ့ ေက်းလက္ အဖြဲ ့၀င္ေပ့ါေနာ္… ေကာင္းပ…ေကာင္းပအရီးေလးရယ္….။ ဟား..ဟား….လန္ ့သြားတာပဲ အရီးေလးကလဲ…။

ဇနိ said...

ရီလိုက္ရတာ။
ေက်းဇူးတင္ပါ့။
သိပ္ေတာ္ပါ့။
ေရးတတ္ပါ့။

ေမာင္ျဖဴ said...

ရီလိုက္ရတာဗ်ာ။ အရမ္းကိုေတာ္ပါေပတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္၊ အရုပ္ဆိုးဆိုးလူႀကီးက ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္လို႕။ ႏို႕မို႕ဆို ဒီလိုမ်ိဳးစာေတြ ဘယ္ဆက္ဖတ္ရေတာ့မလဲ။

Soe Htet ! said...

ေနာက္က်သြားးတယ္ ...

ဘာညာ said...

ရီရဒယ္.. ရီရဒယ္.. ဒါေပမဲ့ဟြန္႔.. အေနာ္တို႔က်ေတာ့အဖဲြ႔မဲ့ေနတယ္.. ေက်နပ္ဘူး.. အူး၀ူး၀ူး

ဒီဝိုင္း said...

ကြမ္းယာေတာင္ စားခ်င္စိတ္ေပါက္လာၿပီ း)

ယူဆဂိ said...

ယူဆဂိ၊ ဟနစံ ၊ ကိုအန္ဒီျမင့္
တို႔ကို ဂ်ပန္မိသားစုရယ္လို႔ မပန္ေျပာမွ သိသြားတယ္..
:)
ဒီလိုေရးဖို႔စိတ္ကူးေလးဘယ္လိုရလာလဲ ဗ်ဴးပါရေစ

thamudayanwe said...

ရီရတယ္..

ကလိုေစးထူး said...

စဖတ္ၿပီးကတည္းက ကြန္မန္႔ေရးမလို႔ပါပဲ။ ေနာက္တေခါက္ ေသေသခ်ာခ်ာ ထပ္ဖတ္ခ်င္ေသးတာနဲ႔ အခု လာထပ္ဖတ္ေတာ့ ကြန္မန္႔က ၂၆ ခုေတာင္ ရိွႏွင့္ေနၿပီ။ မမေလးဒိုရာတေယာက္ ေတာ္ေတာ္ေအာင္ျမင္တာပဲကုိး။ အေရးအသား သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔နဲ႔ ေပးခ်င္တဲ့ မက္ေဆ့ေလးေတြကို ဟာသရသေလး ေႏွာၿပီး အားလုံး အျမင္ၾကည္ေအာင္ ေရးႏိုင္စြမ္းကေတာ့ မခ်ီးက်ဴးဘဲ မေနႏိုင္ဘူး။ ေတာ္တယ္ဗ်ာ။

sawphonelu said...

မင္းလူ ဝတၳဳ ဖတ္ရ သလိုပဲ ဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ္ ကို ေတာ့ အတုိအစ ေခါင္းစဥ္ ေအာက္မွာ ထည့္ေပး ပါ ခင္ဗ်ား။ အတိုအစ၊ အက်ိဳးအပဲ့ ၊ ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ ၊ အပိုင္းအစ ၊ ေရာက္မိေရာက္ရာ၊ ဟိုေရာက္ဒီ ေရာက္ ၊ စသည့္ျဖင့္ ေပါ့ဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ္က တုိင္းရင္းသား မဟုတ္ပါ။ မြန္၊ ကရင္ ေရာမည္ ထင္ရေသာ ( ဘိုးေဘး သံုးေလးဆက္ က ျဖစ္မည္) ဗမာ စစ္စစ္ပါ။ ဟဲ ဟဲ ။ ေက်းဇူး တင္ပါတယ္။

ညေလး said...

မပန္ ညေလးတို႔က် ဘယ္အဖြဲ႕ထဲပါလဲ ရဘူး ျပန္ဖြဲ႕ေပး ဒါပဲ။

“တဲတဲေရး.. ညညေရး.. ခ်စ္.ခ်စ္..” အာဘြားး

ကြမ္းမႀကိဳက္တဲ့သူကိုမွ
ကြမ္း၂ယာ ၀ယ္ကာေကၽြးေလေတာ့
စမ္းသပ္ကာ စားၾကည့္ေလေသာ္လည္း
ဖန္တန္တန္ ခါးသက္သက္ရယ္မို႔
အေရာင္မနီခင္ ေထြးထုတ္ပစ္ရတယ္
မပန္ေရ.... ေရသန္႔ဗူးပါေပး :P

ငါ့အစ္မ တအားေတာ္ ရီရတယ္။ ဂယ္ေခၚမွာလား..

demo said...

မပန္.. ရယ္ေနတယ္.. ဒါပဲေျပာႏိုင္တယ္.. ဟားဟား..

pandora said...

ကြန္မန္႕ေတြ အမ်ားႀကီး ေရးသြားၾကသူေတြေရာ ဆီပံုးထဲက ရယ္သြားၾကသူေတြေရာ တိတ္တိတ္ကေလး တခြိခြိနဲ႕ ျပန္သြားၾကသူေတြေရာ အားလံုးကို ေက်းဇူးပါ။

ဘေလာ့ဂါေတြ ဇာတ္လိုက္လုပ္ေရးတာကေတာ့ ဂ်စ္ဂ်စ္ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္မွာ အားလံုးစုေရးၾကတဲ့ စပိတ္တစ္ ၀တၱဳက စတယ္ ထင္ပါတယ္။

ဒီစာေရးဖို႕ စိတ္ကူးရတာကေတာ့ ဘယ္လိုရယ္လို႕ တိတိက်က် ေျပာရခက္သား။ ဘာကိုမဆို ေပါက္ကရပဲ ေတြးၾကည့္ေနမိသူကိုး။

Thet Oo said...

တကယ့္ကို အေတြးေကာင္း၊ အေရးေကာင္းပဲ။

zeRoTraSh said...

တေနကုန္ အလုပ္႐ႈပ္လုိ႔ ပင္ပန္းေနတာ
ခုမွပဲ ရီရေတာ့တယ္ ဟား ဟား ဟား ဟား . . .
သိပ္ေကာင္းတယ္ ဖတ္ရတာ Good
ကၽြန္ေတာ္လည္း ခင္ဗ်ား ေျပာသလုိသာဆုိ ေသျပီ ဆရာေပါ့
ပုိဆုိးေသး ကၽြန္ေတာ္က ဖုိး၀ ဖုိရမ္မွာ အဲဒီ့ နာမည္ ကိစၥကုိ
လွ်ာ႐ွည္ျပီးေရးထား မိေသးတယ္
ေသခ်ာတယ္ ကၽြန္ေတာ္ဆုိ မလြတ္ေလာက္ဖူး
အျမန္ျပန္စဥ္းစားအုံးမွ ဘယ္လုိ ျဖီးရမလဲဆုိတာ

thadar said...

အမေလး..ဘယ္တုန္းကေရးထားမွန္းေတာင္မသိဘူး.အိမ္လည္မထြက္ျဖစ္တာၾကာလို့ ညီမေလးကေတာ့ ေျပာင္ေျမာက္တယ္ေဟ့ ကေဒါင္းပံုစံေရးတာ ကြက္တိဘဲ ဟဲဟဲ..နတၳိကေတာ့ မရွိဘဲ.ဟီးဟီး