ဘေလာ့သည္

သူေပ်ာ္ရင္ အားလံုးေပ်ာ္လို႕
သူငိုရင္ လိုက္ငို
ဒီေန႕တည္လိုက္ .. ေနာက္ေန႕ၾကည္လိုက္
အီလက္ထရြန္းနစ္ လိႈင္းေတြထဲ
မူးမိုက္၀ဲလည္ စြဲၿငိေစတယ္..တဲ့
ဘယ္ဆိုင္းကိုတီးလို႕
ဘယ္မီးကိုထိုးရင္
ဘယ္လက္ကိုခ်ိဳးေတာ့မွာလဲ…တဲ့
ဆယ့္ႏွစ္ႀကိဳးညိဳ႕အားနဲ႕ ျပဳစားခဲ့ေလသလား
ပိုး..ေမြး..ေခၚ..ေမွ်ာ္… ၀မ္းတြင္းပါအတတ္နဲ႕
ဇာတ္က်မ္းေၾကသူရဲ႕
ဟင္းလင္းဖြင့္ထားတဲ့ ဗလာစင္ျမင့္ေပၚမွာ
လက္ညိဳးကေလး တခ်က္ ကလစ္ ေရာက္လိုက္တိုင္း
မ်က္ေတာင္တခ်က္အခတ္
ေမးကေလးအဆတ္နဲ႕ႀကံဳလိုက္သလို
မတ္တတ္မူးေမ့ ဘ၀င္ေခြ႕သြားေစသတဲ့…
ကဲ… အႏုပညာလို႕ပဲဆိုေတာ့မွာလားကြယ္
ဘ၀ အရွင္လတ္လတ္
တျဖတ္ျဖတ္လႈပ္ခါေနတဲ့အထဲက
ပ်ိဳ႕တက္လာတဲ့ စကားလံုးကေလးတခ်က္
ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ထြက္က်လိုက္တိုင္း
စိန္ေက်ာက္မ်ားလို ေျမ၀ယ္မက်
မ်က္ေတာင္မခတ္ ခံယူေနက်သူေရ…
ေဟာဒီကန္႕လန္႕ကာေနာက္ကြယ္က
အရုပ္ႀကိဳးျပတ္ ရင္တလင္းကျဖင့္
ေမွာ္က်င္း… မဟုတ္ခဲ့ရပါလားကြယ္…။

ပန္ဒိုရာ